İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karmina isminin anlamı: Şarkı, şarkıcı. Karmina ismi İngilizce kökenli bir Kız ismidir.
Karmina İsminin Anlamı Nedir? Karmina İsminin AnaliziCorrina: Kız
Jokina: Tanrı kuracak
Karisa: çok sevgili
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Mislina: Arapçada “misli-nâ: bizim gibi” anlamında Eshab’ül-Kehf’in(Yedi uyurlar) isimlerinden biri.(Kur’an’ı Kerim de yedi uyurların isimleriyle ilgili herhangi bir ibare bulunmamakla birlikte halk arasındaki isimlerinden biridir.) Kuran’ Kerim’de geçer (Mu’minun Suresi 47)
Karis: Grace;
Thamina: Sağlıklı
Lexina: İnsan Defender
Josephina: Kadın Joseph
Aretina: erdemli
Despina: Metres
Yesmina: Hak, yetki
Palestina: Kaplı
Karessa: çok sevgili
Amiina: bağlılık
Pierina: Taş yapılmıştır
Sarina: s
Jobina: Mahkum
Delphina: yunus
Selina: Sky veya cennet
Katina: Saf
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Adamina: Dostum, topraktan ilk insan
Zaina: Güzellik, mücevher
Fotina: Ücretsiz
Karadut: Siyah renkli dut.
Zafina: muzaffer
Destina: kader / Sadık Gel tarafından eklenmiştir
Armina: Emine, korkusuz, yürekli anlamlarını taşımaktadır.(Kaynak bilinmiyor)
Eugina: Eugene Wellborn kadın
Semina: İnternette aşağıdaki anlamlar geçmektedir ancak bu anlamları hiçbir kaynakta bulamadık. Bu yüzden doğruluğu tartışılır. İşitme , Işık. Hurma ağacını ilk diken kızın adı. Hz. Adem’in (as) 2. kızının adı.
Ecaterina: Masum
Catharina: temiz veya saf
Yonina: Güvercin
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karnaim: boynuzları
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Jemina: Dinleyici
Karima: Noble, cömert
Kolina: Zafer
Karmelita: Rab `ın bağ
Augustina: Saygıdeğer
Malina: Noble (Asalet)
Despoina: Metres
Adina: Narin , zarif , ince veya yumuşak.
Zebina: yetenekli birisi
Katalina: Katherine saf türetilmiş
Karmit: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Medina: Peygamber
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Luigina: Ünlü savaşçı
Amina: Emine
Karissa: Okşamak
Thomasina: Ikiz
Petrina: Güvenilir / sarsılmaz kaya,
Aymina: Çok güzel, şeffaf ve parlak olan. Ayın çok güzel, parlak ve şeffaf olması, nur gibi olması. Mekke’de Mina dağında görülen parlak ve nurlu ay. Ay ve Mina isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Mina NOT: İnternette anlamı “Cennetteki en güzel hurinin adı” olarak geçmektedir ancak böyle bir anlamı bulunmamaktadır. Tamamen uydurma bir anlamdır.
Jarina: Boer
Nerina: Deniz Nymph
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kathrina: Katherine saf türetilmiş
Jonina: Güvercin
Naina: Gözler.
Penina: Mücevher, mercan
Fatina: çekici
Zenina: Zeus doğdu
Karine: övme
Yosephina: Tanrı çarpacaktır
Kariina: bulundu
Karyan: karanlık bir
Jensina: Allah mübarek olan
Adlina: Adil anlamında geldiği iddia edilmektedir.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Halina: sakin
Seraphina: asil, yanan
Elaina: Torch;
Evangelina: İyi haber haberci
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Philina: Seven
Admina: Kırmızı topraktan.
Grazina: Stil
Justina: Dürüst
Krisztina: Kutsanmış, Mesih'in taşıyıcısı
Fina: O katacak
Romina: Roma
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Andrina: Güçlü, cesur, Eril
Shaina: güzel
Alzina: kadın
Almina: Al elma / ekleyen : Yağmur USLU
Hermandina: Ordu Kahramanı
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Albina: Kafkaslarda bir nehir.
Mina: Mekke’de hacıların şeytan taşlanan bölgeye de “Mina” denilmektedir. Ancak Mina isminin şeytanların evi ve benzeri bir anlamı yoktur. Zira bazı sitelerde böyle yazmaktadır. Bu kaynağı olmayan bir bilgidir. Mina isminin anlamlarını şu şekilde sıralayabiliriz.
1. Billur, şeffaf.
2. Şarap şişesi.
3. Mine.
4. Gökyüzü.
5. Ar. Liman, iskele
Melina: “Bal” anlamına gelmektedir.
Serefina: Ateş yanan
Aşina: (a:şina:)
Tryphaina: Hassas, yumuşak
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karasu: Ağır akan su.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karlık: Kar kuyusu.
Sirina: sirenler adını
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karlu: Karlı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Idina: Yumuşak
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Gemina: Güvercin
Mekselina: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mekselina, bu 7 kişiden biridir.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Zarina: Altın
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karim: cömert
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karsten: İsa şöyle bir
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Zelina: ciddiyetle
Karındaş: Kardeş.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaşın: Esmer.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karmel: Bağ
Kareem: Cömert
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karpos: Kâr
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karacan: Esmer kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Sina: İlaç yapılan bir tür bitki
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kartay: Yaşlı, pir.