İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karmina isminin anlamı: Şarkı, şarkıcı. Karmina ismi İngilizce kökenli bir Kız ismidir.
Karmina İsminin Anlamı Nedir? Karmina İsminin AnaliziAdmina: Kırmızı topraktan.
Karyan: karanlık bir
Almina: Al elma / ekleyen : Yağmur USLU
Seraphina: asil, yanan
Karine: övme
Kariina: bulundu
Elaina: Torch;
Mina: Mekke’de hacıların şeytan taşlanan bölgeye de “Mina” denilmektedir. Ancak Mina isminin şeytanların evi ve benzeri bir anlamı yoktur. Zira bazı sitelerde böyle yazmaktadır. Bu kaynağı olmayan bir bilgidir. Mina isminin anlamlarını şu şekilde sıralayabiliriz.
1. Billur, şeffaf.
2. Şarap şişesi.
3. Mine.
4. Gökyüzü.
5. Ar. Liman, iskele
Fina: O katacak
Fotina: Ücretsiz
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Jokina: Tanrı kuracak
Krisztina: Kutsanmış, Mesih'in taşıyıcısı
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Augustina: Saygıdeğer
Jobina: Mahkum
Aretina: erdemli
Karissa: Okşamak
Zaina: Güzellik, mücevher
Karis: Grace;
Destina: kader / Sadık Gel tarafından eklenmiştir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Albina: Kafkaslarda bir nehir.
Karnaim: boynuzları
Thamina: Sağlıklı
Malina: Noble (Asalet)
Catharina: temiz veya saf
Yosephina: Tanrı çarpacaktır
Jemina: Dinleyici
Despina: Metres
Philina: Seven
Karima: Noble, cömert
Yesmina: Hak, yetki
Fatina: çekici
Palestina: Kaplı
Semina: İnternette aşağıdaki anlamlar geçmektedir ancak bu anlamları hiçbir kaynakta bulamadık. Bu yüzden doğruluğu tartışılır. İşitme , Işık. Hurma ağacını ilk diken kızın adı. Hz. Adem’in (as) 2. kızının adı.
Hermandina: Ordu Kahramanı
Jensina: Allah mübarek olan
Aşina: (a:şina:)
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nerina: Deniz Nymph
Penina: Mücevher, mercan
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kathrina: Katherine saf türetilmiş
Aymina: Çok güzel, şeffaf ve parlak olan. Ayın çok güzel, parlak ve şeffaf olması, nur gibi olması. Mekke’de Mina dağında görülen parlak ve nurlu ay. Ay ve Mina isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuş bir isimdir. Bkz: Mina NOT: İnternette anlamı “Cennetteki en güzel hurinin adı” olarak geçmektedir ancak böyle bir anlamı bulunmamaktadır. Tamamen uydurma bir anlamdır.
Armina: Emine, korkusuz, yürekli anlamlarını taşımaktadır.(Kaynak bilinmiyor)
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Sarina: s
Jarina: Boer
Karadut: Siyah renkli dut.
Mislina: Arapçada “misli-nâ: bizim gibi” anlamında Eshab’ül-Kehf’in(Yedi uyurlar) isimlerinden biri.(Kur’an’ı Kerim de yedi uyurların isimleriyle ilgili herhangi bir ibare bulunmamakla birlikte halk arasındaki isimlerinden biridir.) Kuran’ Kerim’de geçer (Mu’minun Suresi 47)
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmit: Rab `ın bağ
Halina: sakin
Karessa: çok sevgili
Serefina: Ateş yanan
Zebina: yetenekli birisi
Jonina: Güvercin
Shaina: güzel
Andrina: Güçlü, cesur, Eril
Adina: Narin , zarif , ince veya yumuşak.
Katalina: Katherine saf türetilmiş
Katina: Saf
Thomasina: Ikiz
Naina: Gözler.
Kolina: Zafer
Grazina: Stil
Zafina: muzaffer
Yonina: Güvercin
Selina: Sky veya cennet
Evangelina: İyi haber haberci
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Amiina: bağlılık
Despoina: Metres
Amina: Emine
Delphina: yunus
Karisa: çok sevgili
Petrina: Güvenilir / sarsılmaz kaya,
Ecaterina: Masum
Justina: Dürüst
Tryphaina: Hassas, yumuşak
Lexina: İnsan Defender
Karakız: Esmer kız.
Zenina: Zeus doğdu
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Medina: Peygamber
Josephina: Kadın Joseph
Eugina: Eugene Wellborn kadın
Luigina: Ünlü savaşçı
Adamina: Dostum, topraktan ilk insan
Corrina: Kız
Pierina: Taş yapılmıştır
Melina: “Bal” anlamına gelmektedir.
Romina: Roma
Adlina: Adil anlamında geldiği iddia edilmektedir.
Alzina: kadın
Karmelita: Rab `ın bağ
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karaduman: Siyah duman.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karaçar: Kötü ruhlar.
Zelina: ciddiyetle
Mekselina: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mekselina, bu 7 kişiden biridir.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Idina: Yumuşak
Sirina: sirenler adını
Karatün: Karanlık gece.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Zarina: Altın
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Gemina: Güvercin
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karasu: Ağır akan su.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karındaş: Kardeş.
Karlık: Kar kuyusu.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karpos: Kâr
Karacan: Esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Sina: İlaç yapılan bir tür bitki
Kartay: Yaşlı, pir.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karim: cömert
Karluk: Türk boylarından biri.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karaşın: Esmer.
Kareem: Cömert
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karatekin: Esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karlu: Karlı.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karsten: İsa şöyle bir