İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karnaim: boynuzları

Gulnara: Nar Çiçeği

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karima: Noble, cömert

Kariina: bulundu

Tamara: Van gölü efsanesinde adı geçen kız.

Cynara: Adanın Zinara itibaren

Hadara: Güzellik tarafından boğulmuş

Karine: övme

Sara: Halis, katkısız, temiz.

Megara: Potansiyel

Nigara: Sempatik, Sevimli

Mara: düzgün temiz

Vara: yabancı

Shamara: Rezene

Karakız: Esmer kız.

Aldara: kanatlı bir hediye

Varvara:

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karis: Grace;

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Natara: doğum günü

Bara: Seçmek

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Manara: aydınlatma

Tara: Yıldız.

Suhara: Ardahan’ın Çıldır ilçesine bağlı Aşıkşenlik kasabanın ilk yerleşim adı Suhara’dır. Sukara, zamanla şive değişikliği ile Suhara’ya dönüşmüştür.

Adara: bakire

Zahara: parlak şafak

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Zaara: güzel çiçek

Karissa: Okşamak

Karisa: çok sevgili

Inara: Aydınlatıcı, Shining

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Marmara: Parlak

Azhara: çiçek

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karadut: Siyah renkli dut.

Dilara: Gönül alıcı, sevgili

Alara: Al + ara. Al=Kırmızı, ara=bezeyen, süsleyen , Kırmızı süs anlamında bir tamlama

Gülara: Gül süsleyen, gül bezeyen.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Samara: Allah tarafından korunmaktadır.

Mahara: Hızlı, enerjik

Thara: Servet

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmit: Rab `ın bağ

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Zara: Çok asil, uysal, güzel anlamına gelir.

Hadjara: uçuş

Atara: Taç, mübarek

Karyan: karanlık bir

Sahara: Vahşi. Ay.

Karessa: çok sevgili

Naara: yavru, kız

Karmelita: Rab `ın bağ

Bu listede Kara ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karacan: Esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Dara: Hükümdar. Tanrı adlarından. Eski İran hükümdarlarından dokuzuncusu.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karındaş: Kardeş.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Taykara: Esmer, kara yağız çocuk.

Jahara: mücevher

Çankara: Çan ve kara.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karim: cömert

Karasal: Kara ile ilgili.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaşın: Esmer.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karatün: Karanlık gece.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Beykara: Doğan cinsinden bir kuş türü. bk. Baykara

Bozkara: Teni esmer olan yiğit.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Erenkara: Deneyimli, akıllı, siyah tenli kimse.

Çalkara: Doğan türünden bir kuş.

Baykara: Doğan cinsinden bir kuş türü.

Çaykara: 1. Çay kıyılarında çıkan kaynak, pınar. 2. Kumsal, nehir yatağı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karasu: Ağır akan su.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Uçkara: Bir kuş.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karlu: Karlı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karpos: Kâr

Kareem: Cömert

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karmel: Bağ

Başkara: Önemli, saygın kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Ara: Dualı

Bu listede Kara ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha