İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Nigara: Sempatik, Sevimli

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Naara: yavru, kız

Karine: övme

Bara: Seçmek

Marmara: Parlak

Mahara: Hızlı, enerjik

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Inara: Aydınlatıcı, Shining

Dilara: Gönül alıcı, sevgili

Alara: Al + ara. Al=Kırmızı, ara=bezeyen, süsleyen , Kırmızı süs anlamında bir tamlama

Kariina: bulundu

Zaara: güzel çiçek

Atara: Taç, mübarek

Karadut: Siyah renkli dut.

Hadara: Güzellik tarafından boğulmuş

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Shamara: Rezene

Vara: yabancı

Megara: Potansiyel

Gülara: Gül süsleyen, gül bezeyen.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karima: Noble, cömert

Sahara: Vahşi. Ay.

Karmit: Rab `ın bağ

Suhara: Ardahan’ın Çıldır ilçesine bağlı Aşıkşenlik kasabanın ilk yerleşim adı Suhara’dır. Sukara, zamanla şive değişikliği ile Suhara’ya dönüşmüştür.

Sara: Halis, katkısız, temiz.

Mara: düzgün temiz

Karyan: karanlık bir

Varvara:

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Gulnara: Nar Çiçeği

Cynara: Adanın Zinara itibaren

Azhara: çiçek

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Zara: Çok asil, uysal, güzel anlamına gelir.

Zahara: parlak şafak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karnaim: boynuzları

Karessa: çok sevgili

Karissa: Okşamak

Tamara: Van gölü efsanesinde adı geçen kız.

Adara: bakire

Tara: Yıldız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Aldara: kanatlı bir hediye

Thara: Servet

Samara: Allah tarafından korunmaktadır.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karisa: çok sevgili

Hadjara: uçuş

Karakız: Esmer kız.

Natara: doğum günü

Manara: aydınlatma

Bu listede Kara ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Dara: Hükümdar. Tanrı adlarından. Eski İran hükümdarlarından dokuzuncusu.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Baykara: Doğan cinsinden bir kuş türü.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karlu: Karlı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Beykara: Doğan cinsinden bir kuş türü. bk. Baykara

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Başkara: Önemli, saygın kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Ara: Dualı

Karındaş: Kardeş.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Jahara: mücevher

Çaykara: 1. Çay kıyılarında çıkan kaynak, pınar. 2. Kumsal, nehir yatağı.

Taykara: Esmer, kara yağız çocuk.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karpos: Kâr

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karmel: Bağ

Karabey: Esmer, yağız bey.

Bozkara: Teni esmer olan yiğit.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karsten: İsa şöyle bir

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaduman: Siyah duman.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karasu: Ağır akan su.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaşın: Esmer.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karim: cömert

Uçkara: Bir kuş.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Erenkara: Deneyimli, akıllı, siyah tenli kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Çankara: Çan ve kara.

Karacan: Esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Çalkara: Doğan türünden bir kuş.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Bu listede Kara ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha