İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

İris: 1. Mitolojide geçen, Tanrıların elçisi ve gökkuşağının simgesi olarak bilinen kızın adı. 2. Çiçek adı. 3. Gözün bir tabakası.

Neris: (Çerkesce) Gözde. Gözümün bebeği, gözümün içi. (Arapça) Varis, varis olmak. (Latince) Soylu kadın.

Karis: Grace;

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Charis: zarafet, lütuf

Cypris: Kıbrıs

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Vilmaris: Deniz Guardian

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Karine: övme

Cloris: Chloris varyantı

Damaris: Buzağı

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Sineris: Gözümün İçi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karisa: çok sevgili

Karyan: karanlık bir

Lyris: Bir arp ya da lir

Karmelita: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Tomris: Peçenek Türklerinden bir kadın kahraman. Tarihte, Pers Kralı II. Keyhusrev’le savaşmış olan Massagetlerin ünlü kraliçesi. “Tomur veya temir, demir” kelimeleriyle ilgi kuranlar vardır.

Karadut: Siyah renkli dut.

Chloris: yeşil

Bu listede Karis ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Oris: Ağaç

Karlık: Kar kuyusu.

Karatekin: Esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Thamyris: bir müzisyen kibir için ceza

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

İdris: Beyaz renkli çiçek açan bir ağaç cinsi

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Eris: Zeki, akıllı, uyanık, uslu.  (Farsça) Güneş Sistemi’nde bilinen en büyük cüce gezegen. ( (Latince) Yunan mitolojisinde anlaşmazlık ve uyumsuzluk tanrıçası. (Latince)

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Haris: Süngü demiri. Soğuk olan şey. Muhafız. Bekçi. Gözcü. Himaye eden. Bekleyen. Son derece hırslı olan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kareem: Cömert

Edris: Zengin ve güçlü. İdris isminin farklı telaffuzu olarak da algılanabilir. Bkz: İdris

Karmel: Bağ

Karsten: İsa şöyle bir

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Müderris: Medresede ders veren.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Apollinaris: Apollon'a ait

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Demetris: Tanrıça

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Faris: 1. Atlı, süvari. 2. İyi ata binen. 3. Anlayışlı, sevgili.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Paris: Paris, France

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karim: cömert

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karpos: Kâr

Karasu: Ağır akan su.

Karacan: Esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karlu: Karlı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Sotiris:

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaşın: Esmer.

Rab-Saris: haremağaları baş

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Lefteris:

Dimitris: Toprak seven biri

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Appolinaris: Güneş Tanrısı

Karluk: Türk boylarından biri.

Bu listede Karis ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha