İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaduman isminin anlamı: Siyah duman. Karaduman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaduman İsminin Anlamı Nedir? Karaduman İsminin AnaliziKaraca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Şuman: Zambak;güzellik
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karnaim: boynuzları
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Ezman: Gök, sema
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karisa: çok sevgili
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karima: Noble, cömert
Karessa: çok sevgili
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karyan: karanlık bir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karissa: Okşamak
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Mihman: Konuk, misafir.
Iman: (Allah)
Peyman: Yemin, ant.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karis: Grace;
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kariina: bulundu
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karadut: Siyah renkli dut.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karine: övme
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Zaman: Vakit, çağ.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Denizman: Denizci.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Salaman: Barış
Ahiman: sağ kardeşi
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karlık: Kar kuyusu.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Heman: bağlılık
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karaduman: Siyah duman.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Êzman: Gök Yüzü
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Rahman: Acıması bol olan
Kocaman: Çok iri, büyük.
Koman: Umut.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Karındaş: Kardeş.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Selman: Özgür, hür
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Kirman: Hisar, kale.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Karmel: Bağ
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Çarman: Neşeli.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Çokman: Topuz, gürz.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatekin: Esmer kimse.
Samman: Bakkal
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Çağman: Çağın insanı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
İşman: bk. İşmen
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Uçman: Uçan, uçucu.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.