İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaduman isminin anlamı: Siyah duman. Karaduman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaduman İsminin Anlamı Nedir? Karaduman İsminin AnaliziKarsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karissa: Okşamak
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Mihman: Konuk, misafir.
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Şuman: Zambak;güzellik
Karmit: Rab `ın bağ
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karyan: karanlık bir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Ezman: Gök, sema
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karessa: çok sevgili
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Kariina: bulundu
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Karnaim: boynuzları
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karadut: Siyah renkli dut.
Peyman: Yemin, ant.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karima: Noble, cömert
Iman: (Allah)
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karındaş: Kardeş.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Koman: Umut.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Teman: Sağ, güney
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Kocaman: Çok iri, büyük.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Haman: gürültü gürültü
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Çağman: Çağın insanı.
Saloman: Huzurlu
Salman: Özgür, hür
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Karpos: Kâr
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Nachman: Meevoelenden
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Çarman: Neşeli.
Karsten: İsa şöyle bir
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karmel: Bağ
Êzman: Gök Yüzü
Zaman: Vakit, çağ.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Karabudun: Esmer milletten olan.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Heman: bağlılık
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Hyman: Hayat
Rahman: Acıması bol olan
Karacan: Esmer kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.