İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaduman isminin anlamı: Siyah duman. Karaduman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaduman İsminin Anlamı Nedir? Karaduman İsminin AnaliziKarakız: Esmer kız.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyan: karanlık bir
Neriman: Pehlivan, yiğit
Ezman: Gök, sema
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karis: Grace;
Karine: övme
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karisa: çok sevgili
Iman: (Allah)
Karessa: çok sevgili
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Mihman: Konuk, misafir.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Şuman: Zambak;güzellik
Karissa: Okşamak
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Karmelita: Rab `ın bağ
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karima: Noble, cömert
Kariina: bulundu
Karnaim: boynuzları
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Peyman: Yemin, ant.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Samman: Bakkal
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Lukman: Wise, Akıllı
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Koman: Umut.
Nachman: Meevoelenden
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Naaman: hoş
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Çağman: Çağın insanı.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Sulayman: Barış
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
İşman: bk. İşmen
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Salman: Özgür, hür
Karatün: Karanlık gece.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Uçman: Uçan, uçucu.
Karasal: Kara ile ilgili.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Karındaş: Kardeş.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Karatekin: Esmer kimse.
Karim: cömert
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Zalman: huzurlu ve sakin
Zaman: Vakit, çağ.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Denizman: Denizci.
Haman: gürültü gürültü
Karaduman: Siyah duman.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Suleiman: Barış
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Teman: Sağ, güney
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaşın: Esmer.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Hyman: Hayat
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Çarman: Neşeli.
Selman: Özgür, hür
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.