İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaduman isminin anlamı: Siyah duman. Karaduman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaduman İsminin Anlamı Nedir? Karaduman İsminin AnaliziKarmit: Rab `ın bağ
Karyan: karanlık bir
Mihman: Konuk, misafir.
Iman: (Allah)
Karessa: çok sevgili
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karis: Grace;
Karisa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Peyman: Yemin, ant.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karima: Noble, cömert
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kariina: bulundu
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karine: övme
Ezman: Gök, sema
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Karnaim: boynuzları
Neriman: Pehlivan, yiğit
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Şuman: Zambak;güzellik
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Tağman: Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Sulayman: Barış
Luqman: Bilinmeyen
Karsten: İsa şöyle bir
Saloman: Huzurlu
Karasal: Kara ile ilgili.
Hyman: Hayat
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Karaduman: Siyah duman.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatekin: Esmer kimse.
Ahiman: sağ kardeşi
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Rahman: Acıması bol olan
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Salaman: Barış
Karim: cömert
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Karındaş: Kardeş.
Karlık: Kar kuyusu.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Selman: Özgür, hür
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Nachman: Meevoelenden
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Karmel: Bağ
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Zalman: huzurlu ve sakin
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Karaşın: Esmer.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Êzman: Gök Yüzü
Lukman: Wise, Akıllı
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Naaman: hoş
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Çağman: Çağın insanı.
Karpos: Kâr
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Çarman: Neşeli.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Suleiman: Barış
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Zaman: Vakit, çağ.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Heman: bağlılık
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.