İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaduman isminin anlamı: Siyah duman. Karaduman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaduman İsminin Anlamı Nedir? Karaduman İsminin AnaliziKaryağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Ezman: Gök, sema
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karnaim: boynuzları
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Karadut: Siyah renkli dut.
Karine: övme
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karessa: çok sevgili
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Iman: (Allah)
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Mihman: Konuk, misafir.
Karima: Noble, cömert
Karyan: karanlık bir
Peyman: Yemin, ant.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Şuman: Zambak;güzellik
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Karaduman: Siyah duman.
Hyman: Hayat
Karasu: Ağır akan su.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Koman: Umut.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
İşman: bk. İşmen
Rahman: Acıması bol olan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Karlu: Karlı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabey: Esmer, yağız bey.
Ahiman: sağ kardeşi
Erman: Erdemli yiğit
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Çağman: Çağın insanı.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Lukman: Wise, Akıllı
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Teman: Sağ, güney
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Salaman: Barış
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Zalman: huzurlu ve sakin
Suleiman: Barış
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kareem: Cömert
Saloman: Huzurlu
Kirman: Hisar, kale.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Nachman: Meevoelenden
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Selman: Özgür, hür
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.