İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Oyman isminin anlamı: Görüş, düşünce sahibi kimse. Oyman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Oyman İsminin Anlamı Nedir? Oyman İsminin AnaliziDilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Ezman: Gök, sema
Mihman: Konuk, misafir.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Şuman: Zambak;güzellik
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Neriman: Pehlivan, yiğit
Peyman: Yemin, ant.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Iman: (Allah)
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Çarman: Neşeli.
Lukman: Wise, Akıllı
Luqman: Bilinmeyen
Saloman: Huzurlu
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Uçman: Uçan, uçucu.
Suleiman: Barış
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Salaman: Barış
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Çokman: Topuz, gürz.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Tağman: Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Salman: Özgür, hür
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Zaman: Vakit, çağ.
Sulayman: Barış
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Haman: gürültü gürültü
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Samman: Bakkal
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Zalman: huzurlu ve sakin
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
İşman: bk. İşmen
Koman: Umut.
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Erman: Erdemli yiğit
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Ahiman: sağ kardeşi
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Denizman: Denizci.
Çağman: Çağın insanı.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Hyman: Hayat
Naaman: hoş
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Oymak: 1. Birçok boydan oluşan, göçebe veya yerleşik topluluk, aşiret. 2. İzcilikte küçük birlik. 3. Semt, mahalle. 4. Arazinin alçak, çukur yeri. 5. Hısım, akraba.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Selman: Özgür, hür
Sayman: Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Heman: bağlılık
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.