İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Feriman isminin anlamı: İran’da bir şehir ismi.. Feriman ismi Bilinmiyor kökenli bir Uniseks ismidir.
Feriman İsminin Anlamı Nedir? Feriman İsminin AnaliziIman: (Allah)
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Feray: Aydınlık, parlak
Feriha: Sevinçli, ferah
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Ferzine: Bayan vezir
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Peyman: Yemin, ant.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Feribe: Aldanmış.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Ferahet: Şan ve şeref.
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Şuman: Zambak;güzellik
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Mihman: Konuk, misafir.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Ezman: Gök, sema
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Ferzi: Kraliçe
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Ferzend: Oğul, çocuk.
Ferdar: Güce, saygınlığa sahip kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Çarman: Neşeli.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Uçman: Uçan, uçucu.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Haman: gürültü gürültü
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Saloman: Huzurlu
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Suleiman: Barış
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Ferdi: Bireysel, tek başına
Koman: Umut.
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Salman: Özgür, hür
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Çokman: Topuz, gürz.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Sayman: Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Zaman: Vakit, çağ.
Ahiman: sağ kardeşi
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Kirman: Hisar, kale.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Sulayman: Barış
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Samman: Bakkal
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Selman: Özgür, hür
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Zalman: huzurlu ve sakin
Teman: Sağ, güney
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Lukman: Wise, Akıllı
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Nachman: Meevoelenden
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Erman: Erdemli yiğit
Hyman: Hayat
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
İşman: bk. İşmen
Rahman: Acıması bol olan
Naaman: hoş
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu