İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Dilman isminin anlamı: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen. Dilman ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Dilman İsminin Anlamı Nedir? Dilman İsminin AnaliziHıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Dilean: Bu kötü
Dilemnur: Gönüle ışık saçan, gönlü aydınlatan, gönlü ferahlatan. Dilem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim. Bkz: Dilem ve Nur
Dilayla: Bu ismin hiç bir kaynakta bir anlamı bulunmuyor. Bu yüzden ismin uydurma olma ihtimali çok yüksek.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Dilnur: Gönlü nurlu.
Dilbent: Gönül bağı, gönül bağlayan.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Dilruba: Gönül kapan, herkesi kendine bağlayan
Dilefruz: Yürek yandıran, sevimli.
Dilvin: Güzel konuşan, tatlı dilli, gönlü hoş eden. Cennet kapısında bekleyen meleklerin adı (Kaynak Bilinmiyor)
Dilsuz: Gönül yakan, yürek yakan.
Dilbu: Gönül kokusu.
Dilhan: İçten gönülden söyleyen
Dilrüba: Gönül kapan. Gönül alan. Tahminen 2 asırlık bir makam.
Dilara: Gönül alıcı, sevgili
Dilsafa: Gönlü şen, rahat, dertsiz.
Dilhun: İçi kan ağlayan.
Dilfiruz: Gönle ferahlık veren, sevindiren.
Dilok: Hikaye
Dilek: İstek, arzu
Dilsaz: Gönül yapan, tatlı davranan.
Dilaşup: Gönlü karıştıran, gönül çalan güzel.
Dilfeza: Gönlü genişleten, gönlü artıran.
Şuman: Zambak;güzellik
Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.
Dilhayat: Gönül canlılığı.
Dilber: Gönlü alıp götüren güzel.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Dildar: Birinin gönlünü almış, sevgili.
Dilsitan: Gönül alan güzel.
Ezman: Gök, sema
Dilşah: Gönül şahı, sevgili.
Iman: (Allah)
Dilay: Gönlü ay gibi parlak, ışıklı olan / ışıl ışıl berrak konuşan
Dilnişin: Gönülde yer tutan, hoş, güzel.
Mihman: Konuk, misafir.
Dilşen: Gönlü şen, sevinçli.
Dilberay: Ay gibi güzel kadın
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Dilşikar: Gönül avlayan.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Dilfigar: Gönlü yaralı olan, âşık.
Dila: 1.Ey gönül!. 2.İçten gönülden seven
Dilbeste: Gönül bağlamış, âşık.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Dilege: Güzel ve düzgün konuşan.
Dilocan: Can dost
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Diler: İsteyen, dileyen
Dilhuş: Gönlü hoş, yüreği rahat.
Dilşat: gönlü hoş,sevinçli
Dildade: Gönül vermiş, âşık.
Peyman: Yemin, ant.
Dilferah: Gönlü ferah, sevinçli.
Dilşad: Gönlü hoş, sevilmiş.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Dilbaz: 1. Güzel söz söyleyen, göze hoş görünen. 2. Konuşmasıyla kandıran. 3. Gönül eğlendiren.
Dilovan: Sevecen
Dilan: Gönül dostu, gönüldaş
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Salaman: Barış
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Selman: Özgür, hür
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Dilem: Gönül ilacı.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Dilaver: Yiğit / Yürekli
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Hyman: Hayat
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Lukman: Wise, Akıllı
Denizman: Denizci.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Zaman: Vakit, çağ.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Zalman: huzurlu ve sakin
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Teman: Sağ, güney
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Samman: Bakkal
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Salman: Özgür, hür
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Koman: Umut.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Ahiman: sağ kardeşi
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Heman: bağlılık
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Çağman: Çağın insanı.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Haman: gürültü gürültü
Sulayman: Barış
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Tağman: Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse.
Dilxweş: Memnun
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Êzman: Gök Yüzü
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Kirman: Hisar, kale.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Sayman: Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Çarman: Neşeli.
Luqman: Bilinmeyen
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Çokman: Topuz, gürz.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Saloman: Huzurlu
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Dilmaç: Çevirmen, tercüman.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Dilemre: Ana diline tutkun, dilini çok seven kimse.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Suleiman: Barış