İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziKarmit: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Iman: (Allah)
Karnaim: boynuzları
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Karessa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karima: Noble, cömert
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Peyman: Yemin, ant.
Mihman: Konuk, misafir.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Neriman: Pehlivan, yiğit
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Kariina: bulundu
Karine: övme
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Ezman: Gök, sema
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Şuman: Zambak;güzellik
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Kareem: Cömert
Heman: bağlılık
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Kirman: Hisar, kale.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karpos: Kâr
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Saloman: Huzurlu
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaşın: Esmer.
Karim: cömert
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Ahiman: sağ kardeşi
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Zaman: Vakit, çağ.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Karacan: Esmer kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Salaman: Barış
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Çokman: Topuz, gürz.
İşman: bk. İşmen
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Erman: Erdemli yiğit
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karlu: Karlı.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karsten: İsa şöyle bir
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Karasu: Ağır akan su.