İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziKardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Şuman: Zambak;güzellik
Karine: övme
Kariina: bulundu
Karyan: karanlık bir
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karissa: Okşamak
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karisa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karadut: Siyah renkli dut.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Peyman: Yemin, ant.
Karima: Noble, cömert
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Karnaim: boynuzları
Neriman: Pehlivan, yiğit
Iman: (Allah)
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Mihman: Konuk, misafir.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmit: Rab `ın bağ
Ezman: Gök, sema
Karakız: Esmer kız.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Karatün: Karanlık gece.
Nachman: Meevoelenden
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Sulayman: Barış
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Luqman: Bilinmeyen
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Çokman: Topuz, gürz.
Koman: Umut.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Lukman: Wise, Akıllı
Suleiman: Barış
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Denizman: Denizci.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Uçman: Uçan, uçucu.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Karlu: Karlı.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Haman: gürültü gürültü
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Samman: Bakkal
Karpos: Kâr
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Erman: Erdemli yiğit
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Salaman: Barış
Zalman: huzurlu ve sakin
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Çağman: Çağın insanı.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.