İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziKarisa: çok sevgili
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Ezman: Gök, sema
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Şuman: Zambak;güzellik
Neriman: Pehlivan, yiğit
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Mihman: Konuk, misafir.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karissa: Okşamak
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karakız: Esmer kız.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karmelita: Rab `ın bağ
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Peyman: Yemin, ant.
Karine: övme
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Kariina: bulundu
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karessa: çok sevgili
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karnaim: boynuzları
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Iman: (Allah)
Karima: Noble, cömert
Karyan: karanlık bir
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Nachman: Meevoelenden
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Sulayman: Barış
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Koman: Umut.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Lukman: Wise, Akıllı
Karaduman: Siyah duman.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Uçman: Uçan, uçucu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
İşman: bk. İşmen
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Salman: Özgür, hür
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kirman: Hisar, kale.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Erman: Erdemli yiğit
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Karaşın: Esmer.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Luqman: Bilinmeyen
Karatekin: Esmer kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Karmel: Bağ
Ahiman: sağ kardeşi
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Zaman: Vakit, çağ.
Samman: Bakkal
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Karasu: Ağır akan su.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Suleiman: Barış