İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziKarye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karakız: Esmer kız.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karyan: karanlık bir
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karnaim: boynuzları
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Peyman: Yemin, ant.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karmelita: Rab `ın bağ
Iman: (Allah)
Karis: Grace;
Mihman: Konuk, misafir.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karine: övme
Kariina: bulundu
Karima: Noble, cömert
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karisa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karmit: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Şuman: Zambak;güzellik
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Ezman: Gök, sema
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karissa: Okşamak
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Suleiman: Barış
Karluk: Türk boylarından biri.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Lukman: Wise, Akıllı
İşman: bk. İşmen
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Salaman: Barış
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kareem: Cömert
Zalman: huzurlu ve sakin
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Rahman: Acıması bol olan
Salman: Özgür, hür
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Luqman: Bilinmeyen
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Karim: cömert
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Êzman: Gök Yüzü
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Karacan: Esmer kimse.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Çokman: Topuz, gürz.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Uçman: Uçan, uçucu.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Karmel: Bağ
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Nachman: Meevoelenden
Karındaş: Kardeş.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Saloman: Huzurlu
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Kirman: Hisar, kale.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Karlu: Karlı.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.