İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziŞuman: Zambak;güzellik
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Karissa: Okşamak
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Karine: övme
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Peyman: Yemin, ant.
Karnaim: boynuzları
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karima: Noble, cömert
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kariina: bulundu
Karis: Grace;
Karmelita: Rab `ın bağ
Ezman: Gök, sema
Mihman: Konuk, misafir.
Karakız: Esmer kız.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Karisa: çok sevgili
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karyan: karanlık bir
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Neriman: Pehlivan, yiğit
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Iman: (Allah)
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karessa: çok sevgili
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Saloman: Huzurlu
Çağman: Çağın insanı.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Luqman: Bilinmeyen
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Salman: Özgür, hür
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Kareem: Cömert
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Samman: Bakkal
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Nachman: Meevoelenden
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Çokman: Topuz, gürz.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Suleiman: Barış
Hyman: Hayat
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Koman: Umut.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Zaman: Vakit, çağ.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Erman: Erdemli yiğit
Ahiman: sağ kardeşi
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Rahman: Acıması bol olan
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
İşman: bk. İşmen
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Teman: Sağ, güney
Naaman: hoş
Karaduman: Siyah duman.
Karlu: Karlı.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Haman: gürültü gürültü
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Selman: Özgür, hür
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Karatün: Karanlık gece.