İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karaman isminin anlamı: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel. Karaman ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karaman İsminin Anlamı Nedir? Karaman İsminin AnaliziKaryan: karanlık bir
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Mihman: Konuk, misafir.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karnaim: boynuzları
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Peyman: Yemin, ant.
Karessa: çok sevgili
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karis: Grace;
Karine: övme
Karmit: Rab `ın bağ
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Karakız: Esmer kız.
Şuman: Zambak;güzellik
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Karissa: Okşamak
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Iman: (Allah)
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Karisa: çok sevgili
Ezman: Gök, sema
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kariina: bulundu
Selekman: Cömert, eli açık kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karındaş: Kardeş.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karim: cömert
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Arman: 1. Dürüst, doğru, güvenilir kimse. 2. İstek. 3. Özlem.
Samman: Bakkal
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Kirman: Hisar, kale.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Salman: Özgür, hür
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Ahiman: sağ kardeşi
Karlık: Kar kuyusu.
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Karaduman: Siyah duman.
Êzman: Gök Yüzü
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Çağman: Çağın insanı.
Çokman: Topuz, gürz.
Teman: Sağ, güney
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Lukman: Wise, Akıllı
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karatekin: Esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Çarman: Neşeli.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.