İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karademir isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karademir ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karademir İsminin Anlamı Nedir? Karademir İsminin AnaliziKarye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karyan: karanlık bir
Karnaim: boynuzları
Mir: Baş, amir, bey.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Belemir: Peygamber çiçeği,mavikantaron olarak bilinen çiçek
Karessa: çok sevgili
Jinmir: Kraliçe, prenses
Karmit: Rab `ın bağ
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kariina: bulundu
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karisa: çok sevgili
Karima: Noble, cömert
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kocademir: Güçlü kuvvetli ihtiyar kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karlık: Kar kuyusu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Tokdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kareem: Cömert
Gökdemir: Mavi gözlü, güçlü kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Topdemir: Yuvarlak demir.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Emir: Reis, aşiret başı, Emreden
Kandemir: Güçlü soydan gelen kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Shamir: Çakmaktaşı
İldemir: Ülkenin güçlü kimsesi.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Akdemir: Demir gibi güçlü ve temiz yürekli.Yiğit.Dövme demir.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Amir: (a:mir)
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Özdemir: Gerçek, özlü demir
Karlu: Karlı.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Taşdemir: Taş ve demir gibi sağlıklı, sağlam kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karmel: Bağ
Karim: cömert
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Aydemir: Marangozların kullandığı kavisli bir keser çeşidi.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Ardemir: Demir gibi güçlü erkek.
Okdemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Alpdemir: Demir yürekli, korkusuz yiğit.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Samir: Meyve veren, meyveli.
İğdemir: Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
Damir: (C.: Damâr) Kalp. Vicdan. Niyet. Zayıf, ince. Barış, huzur, huzur vermek.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Demir: Bir Element
Karaduman: Siyah duman.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kızıldemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Baştemir: İleri gelen, saygın kimse. bk. Başdemir
Tamir: Birçok tarihleri \u200b\u200bİmparatorluğu, içinde sahip
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Esendemir: Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
Karpos: Kâr
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Elidemir: Eli güçlü olan kimse.
Zamir: 1. İç, iç yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.
Candemir: Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse.
Başdemir: İleri gelen, saygın kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Aldemir: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
Balamir: Eski bir Türk kağanı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karasu: Ağır akan su.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Baldemir: Bal gibi tatlı ve sevimli olan yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Erdemir: Demir gibi güçlü erkek.
Taydemir: Güçlü kuvvetli kimse.
Miranmir: Beyler beyi.
Tunçdemir: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Jamir: Bilinmeyen