İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karademir isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karademir ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karademir İsminin Anlamı Nedir? Karademir İsminin AnaliziKarine: övme
Karakız: Esmer kız.
Kariina: bulundu
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karima: Noble, cömert
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karessa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karadut: Siyah renkli dut.
Jinmir: Kraliçe, prenses
Karisa: çok sevgili
Karnaim: boynuzları
Mir: Baş, amir, bey.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Belemir: Peygamber çiçeği,mavikantaron olarak bilinen çiçek
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Tokdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Taydemir: Güçlü kuvvetli kimse.
Tunçdemir: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karlık: Kar kuyusu.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karatekin: Esmer kimse.
Jamir: Bilinmeyen
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Topdemir: Yuvarlak demir.
Balamir: Eski bir Türk kağanı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Okdemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Taşdemir: Taş ve demir gibi sağlıklı, sağlam kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Samir: Meyve veren, meyveli.
Candemir: Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Tamir: Birçok tarihleri \u200b\u200bİmparatorluğu, içinde sahip
Karpos: Kâr
Karsten: İsa şöyle bir
İğdemir: Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
Elidemir: Eli güçlü olan kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Başdemir: İleri gelen, saygın kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karluk: Türk boylarından biri.
Karacan: Esmer kimse.
Miranmir: Beyler beyi.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
İltemir: Ülkenin güçlü kimsesi. - bk. İldemir
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Semir: 1. Arkadaş. 2. Nitelikli. 3. Yamaç, dağ silsilesi.
Özdemir: Gerçek, özlü demir
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karaşın: Esmer.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Temir: Demir.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Esendemir: Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
Kareem: Cömert
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Kocademir: Güçlü kuvvetli ihtiyar kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kızıldemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
İldemir: Ülkenin güçlü kimsesi.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karındaş: Kardeş.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Baldemir: Bal gibi tatlı ve sevimli olan yiğit.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Shamir: Çakmaktaşı
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karim: cömert
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Erdemir: Demir gibi güçlü erkek.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Eldemir: Demir gibi güçlü eli olan kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karlu: Karlı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Ardemir: Demir gibi güçlü erkek.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Zamir: 1. İç, iç yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.
Gökdemir: Mavi gözlü, güçlü kimse.
Elmir: Milletin Yöneticisi
Amir: (a:mir)
Pamir: Orta Asya’da Tacikistan, Çin, Sincan Uygur Özerk sınırında bulunan lalenin ana vatanı olan ve Himalaya Dağlarının kuzey silsilelerini teşki eden sıra dağların adı.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Aldemir: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
Toydemir: Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.