İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karademir isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karademir ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karademir İsminin Anlamı Nedir? Karademir İsminin AnaliziKardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Mir: Baş, amir, bey.
Karessa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Jinmir: Kraliçe, prenses
Kariina: bulundu
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karakız: Esmer kız.
Karnaim: boynuzları
Karmelita: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karine: övme
Karmit: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyan: karanlık bir
Karima: Noble, cömert
Karis: Grace;
Karisa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Belemir: Peygamber çiçeği,mavikantaron olarak bilinen çiçek
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Alpdemir: Demir yürekli, korkusuz yiğit.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karpos: Kâr
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Zamir: 1. İç, iç yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Amir: (a:mir)
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Akdemir: Demir gibi güçlü ve temiz yürekli.Yiğit.Dövme demir.
Karmel: Bağ
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Gökdemir: Mavi gözlü, güçlü kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
İldemir: Ülkenin güçlü kimsesi.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Tunçdemir: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Taydemir: Güçlü kuvvetli kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Shamir: Çakmaktaşı
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Ardemir: Demir gibi güçlü erkek.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Kızıldemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Balamir: Eski bir Türk kağanı.
Okdemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
İğdemir: Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Esendemir: Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Toydemir: Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Elidemir: Eli güçlü olan kimse.
Candemir: Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse.
Samir: Meyve veren, meyveli.
Karlık: Kar kuyusu.
Kandemir: Güçlü soydan gelen kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabudun: Esmer milletten olan.
Demir: Bir Element
Erendemir: Deneyimli, akıllı, güçlü kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Bozdemir: Demir gibi sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Topdemir: Yuvarlak demir.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
İltemir: Ülkenin güçlü kimsesi. - bk. İldemir
Baldemir: Bal gibi tatlı ve sevimli olan yiğit.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karsten: İsa şöyle bir
Aydemir: Marangozların kullandığı kavisli bir keser çeşidi.
Baştemir: İleri gelen, saygın kimse. bk. Başdemir
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Kartay: Yaşlı, pir.
Emir: Reis, aşiret başı, Emreden
Pamir: Orta Asya’da Tacikistan, Çin, Sincan Uygur Özerk sınırında bulunan lalenin ana vatanı olan ve Himalaya Dağlarının kuzey silsilelerini teşki eden sıra dağların adı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karim: cömert
Karatün: Karanlık gece.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karındaş: Kardeş.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Taşdemir: Taş ve demir gibi sağlıklı, sağlam kimse.
Temir: Demir.
Aldemir: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Erdemir: Demir gibi güçlü erkek.
Özdemir: Gerçek, özlü demir
Bekdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Başdemir: İleri gelen, saygın kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karlu: Karlı.