İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karademir isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karademir ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karademir İsminin Anlamı Nedir? Karademir İsminin AnaliziMir: Baş, amir, bey.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyan: karanlık bir
Belemir: Peygamber çiçeği,mavikantaron olarak bilinen çiçek
Kariina: bulundu
Karnaim: boynuzları
Karis: Grace;
Karissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Karessa: çok sevgili
Karine: övme
Jinmir: Kraliçe, prenses
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karima: Noble, cömert
Karmit: Rab `ın bağ
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
İğdemir: Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karsten: İsa şöyle bir
Kocademir: Güçlü kuvvetli ihtiyar kimse.
Aldemir: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
Jamir: Bilinmeyen
Kareem: Cömert
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Semir: 1. Arkadaş. 2. Nitelikli. 3. Yamaç, dağ silsilesi.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Toydemir: Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse.
Elmir: Milletin Yöneticisi
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karatün: Karanlık gece.
Alpdemir: Demir yürekli, korkusuz yiğit.
Samir: Meyve veren, meyveli.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karatekin: Esmer kimse.
Elidemir: Eli güçlü olan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Okdemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karim: cömert
Karasu: Ağır akan su.
Erendemir: Deneyimli, akıllı, güçlü kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Candemir: Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse.
İltemir: Ülkenin güçlü kimsesi. - bk. İldemir
Pamir: Orta Asya’da Tacikistan, Çin, Sincan Uygur Özerk sınırında bulunan lalenin ana vatanı olan ve Himalaya Dağlarının kuzey silsilelerini teşki eden sıra dağların adı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karlu: Karlı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Taydemir: Güçlü kuvvetli kimse.
Akdemir: Demir gibi güçlü ve temiz yürekli.Yiğit.Dövme demir.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Tunçdemir: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Temir: Demir.
Damir: (C.: Damâr) Kalp. Vicdan. Niyet. Zayıf, ince. Barış, huzur, huzur vermek.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karpos: Kâr
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Miranmir: Beyler beyi.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaşın: Esmer.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Gökdemir: Mavi gözlü, güçlü kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Tamir: Birçok tarihleri \u200b\u200bİmparatorluğu, içinde sahip
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Balamir: Eski bir Türk kağanı.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Topdemir: Yuvarlak demir.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karındaş: Kardeş.
Aydemir: Marangozların kullandığı kavisli bir keser çeşidi.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Bekdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Ardemir: Demir gibi güçlü erkek.
Özdemir: Gerçek, özlü demir
İldemir: Ülkenin güçlü kimsesi.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Bozdemir: Demir gibi sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Erdemir: Demir gibi güçlü erkek.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Kızıldemir: Güçlü, kuvvetli kimse.