İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karademir isminin anlamı: Güçlü, kuvvetli esmer kimse. Karademir ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karademir İsminin Anlamı Nedir? Karademir İsminin AnaliziKarsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karnaim: boynuzları
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Mir: Baş, amir, bey.
Karakız: Esmer kız.
Belemir: Peygamber çiçeği,mavikantaron olarak bilinen çiçek
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karessa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Jinmir: Kraliçe, prenses
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyan: karanlık bir
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Esendemir: Sağlıklı, salim, rahat, güçlü kimse.
Alpdemir: Demir yürekli, korkusuz yiğit.
Pamir: Orta Asya’da Tacikistan, Çin, Sincan Uygur Özerk sınırında bulunan lalenin ana vatanı olan ve Himalaya Dağlarının kuzey silsilelerini teşki eden sıra dağların adı.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Damir: (C.: Damâr) Kalp. Vicdan. Niyet. Zayıf, ince. Barış, huzur, huzur vermek.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Shamir: Çakmaktaşı
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Gündemir: Sağlam ve kuvvetli ışık saçan.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karatün: Karanlık gece.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karatekin: Esmer kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Tamir: Birçok tarihleri \u200b\u200bİmparatorluğu, içinde sahip
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Semir: 1. Arkadaş. 2. Nitelikli. 3. Yamaç, dağ silsilesi.
Demir: Bir Element
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Jamir: Bilinmeyen
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Miranmir: Beyler beyi.
Kareem: Cömert
İltemir: Ülkenin güçlü kimsesi. - bk. İldemir
Karaduman: Siyah duman.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kızıldemir: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaşın: Esmer.
Karındaş: Kardeş.
Toydemir: Çok genç ve deneyimsiz güçlü kimse.
Emir: Reis, aşiret başı, Emreden
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Taşdemir: Taş ve demir gibi sağlıklı, sağlam kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
İldemir: Ülkenin güçlü kimsesi.
Tokdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Taydemir: Güçlü kuvvetli kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Zamir: 1. İç, iç yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.
Bozdemir: Demir gibi sağlam ve kuvvetli olan kimse.
Candemir: Özü güçlü, demir gibi sağlam ve kişilikli kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Samir: Meyve veren, meyveli.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karasu: Ağır akan su.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karpos: Kâr
Bekdemir: Demir gibi sağlam ve güçlü olan kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
İğdemir: Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Ardemir: Demir gibi güçlü erkek.
Aldemir: Ateşte kıpkırmızı hale getirilen demir Al-Demir
Elmir: Milletin Yöneticisi
Özdemir: Gerçek, özlü demir
Kartay: Yaşlı, pir.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Tunçdemir: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Balamir: Eski bir Türk kağanı.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Erendemir: Deneyimli, akıllı, güçlü kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.