İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karsen isminin anlamı: Bataklık yaşayan oğlu, Carr oğlu. Karsen ismi İngilizce kökenli bir Erkek ismidir.
Karsen İsminin Anlamı Nedir? Karsen İsminin AnaliziSüsen: Çiçekleri iri, güzel görünüşlü ve kokulu bir süs bitkisi.
Gülsen: Gül gibi güzel
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Çisen: 1. Sisli ve kapalı havada ince ince yağan yağmur. 2. Çiy.
Sonsen: Artık çocuk istenilmediği durumlarda konulan bir ad.
Nursen: "Sen nur gibi aydınlık, ışıklı, güzelsin anlamında kullanılan bir ad.
Hürsen: "Özgürsün, serbestsin" anlamında kullanılan bir ad.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
İsen: Esen, esenlikte olan.
Gülesen: "Sağlık ve mutlulukla gül" anlamında kullanılan bir ad.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Hoşsen: "Güzelsin, hoşsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Birsen: "Teksin, biriciksin" anlamında kullanılan bir ad.
Ruhsen: "Sen cana can katıyorsun" anlamında kullanılan bir ad.
Kariina: bulundu
Ahsen: En güzel, Çok güzel
Karnaim: boynuzları
Karima: Noble, cömert
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Teksen: "Sen teksin, eşsizsin" anlamında kullanılan bir ad.
Karmelita: Rab `ın bağ
Sevilsen: "Sevil, beğenil" anlamında kullanılan bir ad.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Aksen: Sen aksın, temizsin, doğru ve namuslusun.
Pesen: 1. Kırağı, çiy. 2. Sis. 3. İnce ince yağan kar, çisenti.
Sevsen: "Her zaman sev" anlamında kullanılan bir ad.
Karine: övme
Karyan: karanlık bir
Gürsen: "Coşkulu ve hareketlisin" anlamında kullanılan bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Aysen: "Sen aysın, ay gibi güzelsin" anlamında kullanılan bir ad.
Karisa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karissa: Okşamak
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Arsen: Asil savaşçı
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Yelesen: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karluk: Türk boylarından biri.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karatün: Karanlık gece.
Karim: cömert
Karpos: Kâr
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karlık: Kar kuyusu.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karmel: Bağ
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karatekin: Esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Evsen: Hafif, az, yavaş.
Ersen: Kolay, zor olmayan
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karlu: Karlı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Tansen: "Sen şafak gibi aydınlık ve parlaksın" anlamında kullanılan bir ad.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaşın: Esmer.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Jasen: Üfürükçü
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Mohsen: hayırsever
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Jaysen: Üfürükçü
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karındaş: Kardeş.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Şensen: "Neşeli ve mutlu bir insansın" anlamında kullanılan bir ad.
Karasu: Ağır akan su.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Tevsen: 1. Başı sert at. 2. Dik başlı, inatçı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Kareem: Cömert
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.