İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karan isminin anlamı: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık. Karan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karan İsminin Anlamı Nedir? Karan İsminin AnaliziŞükran: İyilik bilme, minnettarlık
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Perran: Uçan, uçucu
Mihran: Nehir. Mihran, Pakistan;’ın Sindh eyaletinde bir Nehri’nin adıdır. “Güneşle ilgili” anlamına geldiğini düşünüyoruz (Ermenice). NOT: İsmin Ermenice anlamını yaptığımız araştırmalara rağmen tam olarak tespit edemedik. İsmin Ermenice anlamı hakkında bilgi sahibi olanlar yorum yaparak bizi bilgilendirebilir.
Karmelita: Rab `ın bağ
Zafaran: Baharat
Karine: övme
Karisa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Meran: Yasemin
Nuran: Işıklı, nurlu, aydın
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Sayran: Öten, cıvıldayan, şakıyan.
Karnaim: boynuzları
Amiran: (a:miran)
Cheran: Öfke
Neyran: 1. Ateşler. 2. Cehennem. - bk. Niran
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Hicran: 1. Bir yerden veya bir kimseden ayrılma. 2. Ayrılığın verdiği büyük üzüntü, keder.
Bürran: Keskin, kesici.
Piran: Yaşlılar, ulu erenler, ermişler.
Karima: Noble, cömert
Bedran: Sert başlı at. Daima. Hoş, latif, yakışıklı. NOT: İsmin anlamı hakkında kesin bir kaynak bulamadık.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karessa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Seran: Işıklı, parlak.
Karakız: Esmer kız.
Gufran: Bağışlama. Allah’ın günahları affedip örtmesi, rahmeti.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Mahidevran: "Mah", Ay ya da güzel yüz, "Devran" devir ya da zaman anlamına geliyor. Mahidevran ise "zamanın güzeli, devrin güzeli" anlamına gelmektedir. Mahidevran Sultan Kanunş Sultan Süleyman´ın eşlerinden.
Umran: 1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk. - bk. Ümran
Karis: Grace;
Efran: Neşeli, keyifli, sevinçli olan kimse. Mesrur. (Kaynak Bilinmiyor)
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Ümran: Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık
Kamuran: Dileğine kavuşmuş olan. İsteğine kavuşmuş olan, mutlu.
Niran: 1. Ateşler. 2. Cehennem.
Karissa: Okşamak
Deran: Güzellik. Derhal, o anda, hemen. (Osmanlıca’da yazılışı: der-an)
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Biran: "Bir kez olsun hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karatün: Karanlık gece.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Miran: Beyler.
Güran: "Çokça hatırla" anlamında kullanılan nir ad.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karpos: Kâr
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Savran: 1. Deveci, devecibaşı. 2. Altın benzeri. 3. Merdiven.
Haran: dağlık ülke
Karaçar: Kötü ruhlar.
Mîran: Mir
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karmel: Bağ
Taşkıran: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Kareem: Cömert
Karındaş: Kardeş.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Turan: Dünyadaki tüm Türklerin yaşayacağına inanılan ülke
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Eran: Uyarı, Uyarı
Karasal: Kara ile ilgili.
Dewran: Çağ, Zaman
Ahran: Gücü Mountain
Duran: 1. Yaşayan, varlığını sürdüren. 2. Dağ yolu. 3. Kalan. 4. Dingin, sakin, huzurlu.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karim: cömert
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Erturan: Erkek çocuğun uzun ömürlü olmasını dilemek amacıyla kullanılan bir ad. bk. Erduran
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Özduran: Özü sakin olan kimse.
Uran: Yetenekli, usta, becerikli kimse.
Aaran: Gücü Mountain
Altınbaran: Üstün nitelikli, değerli kimse.
Sehran: Geceleri uyanık duran.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Dikran: Okçu atıcı.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Zimran: şarkıcı üzüm
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Şiran: Aslanlar.
Karlu: Karlı.
Hayran: 1. Hayranlık duyan, hayrette kalan. 2. Son derece beğenen, tutkun.
Yıldıran: Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karsten: İsa şöyle bir
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Eliran: Aman şarkı
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kamran: İsteğine kavuşmuş olan, mutlu.
Yurtkuran: Ülkeyi yöneten kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Davran: 1. "Hazır ol, hazırlan" anlamında kullanılan bir ad. 2. "İşe giriş, el at, başla" anlamında kullanılan bir ad. 3. Hazırlık.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Toran: 1. Güçlü, kuvvetli, iri yarı kimse. 2. Yiğit, kahraman.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kayran: 1. Orman içindeki ağaçsız alan. 2. Kayan yer. 3. İnce çakıllı, kumlu toprak.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kıran: 1. Çevre, kıyı, kenar. 2. Ufuk. 3. Tepe, yamaç, bayır.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Otaran: 1. Hayvanlar otlatan çoban. 2. Beğenen, isteyen.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Theran: Tüm avcılık
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Evran: 1. Çok uzun boylu insan. 2. Kasırga, hortum. 3. Evren.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Saran: 1. Kuşatan, çeviren. 2. Hasis, cimri.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş