İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karan isminin anlamı: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık. Karan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karan İsminin Anlamı Nedir? Karan İsminin AnaliziKariina: bulundu
Karissa: Okşamak
Perran: Uçan, uçucu
Umran: 1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk. - bk. Ümran
Bedran: Sert başlı at. Daima. Hoş, latif, yakışıklı. NOT: İsmin anlamı hakkında kesin bir kaynak bulamadık.
Nuran: Işıklı, nurlu, aydın
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Neyran: 1. Ateşler. 2. Cehennem. - bk. Niran
Seran: Işıklı, parlak.
Meran: Yasemin
Karnaim: boynuzları
Kamuran: Dileğine kavuşmuş olan. İsteğine kavuşmuş olan, mutlu.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karyan: karanlık bir
Sayran: Öten, cıvıldayan, şakıyan.
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Efran: Neşeli, keyifli, sevinçli olan kimse. Mesrur. (Kaynak Bilinmiyor)
Zafaran: Baharat
Karakız: Esmer kız.
Cheran: Öfke
Karmelita: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Şükran: İyilik bilme, minnettarlık
Niran: 1. Ateşler. 2. Cehennem.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Amiran: (a:miran)
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Bürran: Keskin, kesici.
Karisa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karis: Grace;
Karadut: Siyah renkli dut.
Mihran: Nehir. Mihran, Pakistan;’ın Sindh eyaletinde bir Nehri’nin adıdır. “Güneşle ilgili” anlamına geldiğini düşünüyoruz (Ermenice). NOT: İsmin Ermenice anlamını yaptığımız araştırmalara rağmen tam olarak tespit edemedik. İsmin Ermenice anlamı hakkında bilgi sahibi olanlar yorum yaparak bizi bilgilendirebilir.
Karessa: çok sevgili
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Gufran: Bağışlama. Allah’ın günahları affedip örtmesi, rahmeti.
Piran: Yaşlılar, ulu erenler, ermişler.
Ümran: Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Mahidevran: "Mah", Ay ya da güzel yüz, "Devran" devir ya da zaman anlamına geliyor. Mahidevran ise "zamanın güzeli, devrin güzeli" anlamına gelmektedir. Mahidevran Sultan Kanunş Sultan Süleyman´ın eşlerinden.
Karine: övme
Hicran: 1. Bir yerden veya bir kimseden ayrılma. 2. Ayrılığın verdiği büyük üzüntü, keder.
Deran: Güzellik. Derhal, o anda, hemen. (Osmanlıca’da yazılışı: der-an)
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karpos: Kâr
Saran: 1. Kuşatan, çeviren. 2. Hasis, cimri.
Karacan: Esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Mîran: Mir
Otaran: 1. Hayvanlar otlatan çoban. 2. Beğenen, isteyen.
Duran: 1. Yaşayan, varlığını sürdüren. 2. Dağ yolu. 3. Kalan. 4. Dingin, sakin, huzurlu.
Karatekin: Esmer kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Almiran: Princes
Demirkıran: Demiri kıracak kadar güçlü olan kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Ahran: Gücü Mountain
Kartay: Yaşlı, pir.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Baran: Yağmur. Varan, ulaşan. Yüce, ulu.
Eran: Uyarı, Uyarı
Kamran: İsteğine kavuşmuş olan, mutlu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karasu: Ağır akan su.
Onaran: 1. Düzelten, yararlı bir duruma getiren. 2. İyileştiren, tedavi eden. 3. Başaran, bitiren.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Bargiran: Dertli
Karaçar: Kötü ruhlar.
Taşkıran: Güçlü, kuvvetli kimse.
Emran: Kürkler, hayvan derileri.
Turan: Dünyadaki tüm Türklerin yaşayacağına inanılan ülke
Erturan: Erkek çocuğun uzun ömürlü olmasını dilemek amacıyla kullanılan bir ad. bk. Erduran
Hayran: 1. Hayranlık duyan, hayrette kalan. 2. Son derece beğenen, tutkun.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Biran: "Bir kez olsun hatırla" anlamında kullanılan bir ad.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Erduran: Erkek çocuğun uzun ömürlü olmasını dilemek amacıyla kullanılan bir ad.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Altınbaran: Üstün nitelikli, değerli kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Boran: Ardından yağış getiren şiddetli rüzgar.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Caran: Güzel kokan bir tür çiçek.
Karlık: Kar kuyusu.
Özduran: Özü sakin olan kimse.
Büran: Keskin, kesici.
Faran: İncil’de Mekke dağlarına verilen isim. Hz. Peygamber’in (s.a.a.) Faran dağlarında zuhur edeceği İncil’de haber verilmiştir.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karlu: Karlı.
Eliran: Aman şarkı
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Aran: 1. Kuytu, sıcak yer. 2. Yayla. 3. Düzlük, ova, kışlak. 4. Ilımlı, uyumlu, uygun.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kayran: 1. Orman içindeki ağaçsız alan. 2. Kayan yer. 3. İnce çakıllı, kumlu toprak.
Sehran: Geceleri uyanık duran.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Ocran: Bir rahatsız eden bozukluklar
Dikran: Okçu atıcı.
Zimran: şarkıcı üzüm
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Davran: 1. "Hazır ol, hazırlan" anlamında kullanılan bir ad. 2. "İşe giriş, el at, başla" anlamında kullanılan bir ad. 3. Hazırlık.
Şiran: Aslanlar.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ithran: özenle aramak için kalan
Yıldıran: Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karsten: İsa şöyle bir
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabudun: Esmer milletten olan.
Oran: 1. Ölçü, nispet, derece. 2. Tahmin. 3. Ölçülü, hesaplı. 4. Anlayış. 5. Abartma, abartı. 6. Özel işaret, nişan.
Karaşın: Esmer.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Evran: 1. Çok uzun boylu insan. 2. Kasırga, hortum. 3. Evren.