İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Mahinur isminin anlamı: Işıklı ay. Mahinur ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Mahinur İsminin Anlamı Nedir? Mahinur İsminin AnaliziElnur: Elin nuru.
Ruhunur: Yanakları parlayan.
Halenur: Bazen güneşin ve ayın çevresinde görülen ışıklı daire.
Mahpeyker: Ay yüzlü, güzel.
Esmanur: Adı nur
Yücenur: Aydınlık saçan yüce kimse.
Sennur: "Sen nur gibi güzel ve aydınlıksın" anlamında kullanılan bir ad.
Mahter: Yeni ay, ayça, hilal.
Şevkinur: Son derece aydın ve parlak.
Ayşenur: Rahat ve huzur içinde yaşayan güzel.
Türknur: Aydın olan Türk.
Cemalnur: Nur yüzlü, parlak ve güzel yüzlü. Cemal ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bkz: Cemal ve Nur Cemal ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir. Bkz: Nahl 6 ve Nur suresi.
Ceminur: Çok nurlu, aydınlık kimse.
Öznur: Gerçek ışık, ışığı özlü olan
İkranur: İkra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiş bir isimdir. (Bkz: İkra, Bkz: Nur)
Binnur: Çok nurlu
İncinur: İnci gibi parlak olan.
Nur: Işık, parıltı aydınlık, Allah’ın gönderdiği ışık
Sanemnur: Put gibi güzel ve parlak kadın.
Fatmanur: Fatma ve nur kelimelerinden türetilen isim
Aylanur: Ayın çeresindeki ışık gibi parlak olan.
Mahrur: Hararetli, ateşli.
Şahsınur: Nurlu kişi, aydınlık kimse.
Çağrınur: Aydınlığa, ışığa davet eden kimse.
Göknur: Nurlu, ışıklı, aydınlık gökyüzü
Mahperi: Ay gibi, peri kadar güzel.
Mahizar: Ayın çok olduğu gece.
Şahnur: Çok güzel, çok parlak.
Fezanur: Uzay gibi parlak ve aydınlık olan.
Ecenur: Nur gibi parlak ve güzel kız.
Egenur: Aydınlık saçan kimse.
Büşranur: Büşra ve Nur isimlerinden oluşturulan bir isimdir. (Bakınız: Büşra ve Nur) Büşra ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir.
Şebnur: Gecenin nuru, gecenin ışığı, aydınlığı.
Alanur: Çok renkli parlaklık.
Şerefnur: Büyük, ulu, üstün ve güzel kimse.
Mahola: dans
Gülnur: Gül gibi parlak ve aydınlık olan.
Yıldanur: Yılın en parlak, güzel kızı.
Önnur: İlk çocuğa verilen bir ad.
Mahira: Enerjik
Yadenur: Güzel ve parlak hatıra, kutsal hatıra, aydınlık hatıralar.
Mahmure: 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış göz, baygın göz.
Birnur: Parlak, güzel.
Aknur: Nur gibi parlak ve beyaz olan.Beyaz nur.
Sedanur: Ses ve ışık, parıltı
Dilnur: Gönlü nurlu.
Alpnur: Yiğit, cesur, yürekli, güzel kadın.
Eslemnur: Eslem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiştir. Daha güçlü aydınlık, en büyük nur anlamına gelir.
Mahnur: Işıklı ay. bk. Mahinur
Selnur: Işık seli.
Mahidevran: "Mah", Ay ya da güzel yüz, "Devran" devir ya da zaman anlamına geliyor. Mahidevran ise "zamanın güzeli, devrin güzeli" anlamına gelmektedir. Mahidevran Sultan Kanunş Sultan Süleyman´ın eşlerinden.
Elanur: Sarıya çalar kestane rengi
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Deryanur: Çok güzel, çok parlak olan.
Parlanur: "Nur gibi parla, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Sabahnur: Sabah ışığı, sabah aydınlığı.
Teknur: Biricik, ışık saçan güzel.
Sernur: Işık saçan güzellerin önde geleni.
Mahbube: Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Sannur: Nurlu, ışıklı, güzel olmasıyla tanınan.
Şeminur: Mum ışığı, mum aydınlığı.
Doğannur: Nur gibi parlak olarak doğan.
Esranur: Esra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Aniden ve çabuk gelen aydınlık ve ışık anlamındadır.
Mahara: Hızlı, enerjik
Evnur: Eve aydınlık veren.
Mahmude: Övülmüş, övülmeye değer.
Bilginur: Bilginin ışığı, bilginin aydınlığı.
Dilemnur: Gönüle ışık saçan, gönlü aydınlatan, gönlü ferahlatan. Dilem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim. Bkz: Dilem ve Nur
Mahfer: Ay aydınlığı, ay ışığı.
Haticenur: Erken doğan güzel kız çocuğu.
Semanur: Nurlu gökyüzü
Mirnur: Etrafına ışık saçan kadın hükümdar.
Mahçiçek: Ayçiçeği
Çağnur: Çağın ışık saçan bireyi.
Mahizer: Ayın çok olduğu gece.
Tüzenur: Adaletiyle ışık saçan.
Mahri: Enerjik
Somnur: Aydınlık, nurlu.
Mahten: Ay gibi beyaz, ışıklı, parlak teni olan.
Aynur: Ay gibi ışıklı
Neslinur: Aydınlık bir bir soydan gelen. Ayrıca bkz: Nesli ve Nur
Bilgenur: Bilgili ve aydın kimse.
Mahalath: Lir, arp
Sevnur: "Aydınlığı, ışığı sev" anlamında kullanılan bir ad.
Bahanur: Güzel ışık, parlayan ışık. Değerli kutsal ışık, kıymetli ışık
Hiranur: Mekke ’ de bulunan Hira Dağı (Cebel-i Nur). Hz. Muhammed (s.a.a)’e ilk vahiy bu dağda iken gelmiş ve Cebrâil isimli vahiy meleğini ilk defa bu dağda gerçek haliyle görmüştür.
Mahur: Klasik Türk müziğinde bir makam.
Aslınur: Nurdan gelen, aydınlık, ışıklı, temiz.
İlknur: İlknur İlk gelen ışık
Gülennur: Gülen nur gibi parlak güzel.
Yurdanur: Yurdun ışığı olan kimse.
Zatinur: Aydınlık, nurlu kişi.
Ruhinur: Nur yüzlü, aydınlık yüzlü.
Mahsure: Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.
Mahjabeen: Güçlü.
İsminur: Adı da kendi gibi güzel olan. Nur ismini alan.
Mahpare: Ay parçası, çok güzel kadın. - bk. Mehpare
Sonnur: Son ışık
Perinur: Nur yüzlü, peri kadar güzel.
Mahinur: Işıklı ay.
Zeynur: bk. Zinnur
Ernur: AYdınlık saçan, başkalarına yararlı olan kimse.
Mahir: Usta, elinden her iş gelen, Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Mahi: Mahveden, yok eden.
Mahmut: Hamdolunmuş övülmeye değer.
Mahmoud: övdü
Mahmud: Övülmüş, övülmeye değer. Makam-ı Mahmud: Hz. Muhammed’in en büyük şefaat makamı, cennet.
Mahşer: Toplanma yeri. Kıyamet günü dirilenlerin toplanacakları yer. Büyük kalabalık.
Mahin: Hizmetkar, hizmetçi.
Atanur: Atasından aldığı nuru taşıyan
Mahra: 1. Değerli kimse. 2. Elverişli uygun şey.
Mahsun: Güçlendirilmiş, güçlü.
Zinnur: Nurlu, ışıklı, aydınlık.
Mahya: Ramazan gecelerinde, camilerde iki minare arasına gerilen ipler üzerine kandil veya elektrik ampulleriyle yazılan yazı veya yapılan resim.
Mahali: Coşkulu değil
Mahser: Huy, tabiat.
Mahfi: Gizli, saklı.
Mahmur: 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış göz, baygın göz.
Mahbup: Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Mahli: Coşkulu değil
Konur: 1. Açık san, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
Mahak: Ayın azalan
Mahfuz: 1. Korunmuş, gözetilmiş. 2. Gizlenmiş, saklanmış.
Mahlon: Bir harp af eksikliği
Bilnur: "Ey aydın kimse, bunu bil!" anlamında kullanılan bir ad.
Onur: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
Mahsut: 1. Hasat edilmiş, ekini biçilmiş. 2. Biçilmiş ekin.
Mahzun: Hüzünlü, duygulu, üzgün