İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Mahinur isminin anlamı: Işıklı ay. Mahinur ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Mahinur İsminin Anlamı Nedir? Mahinur İsminin AnaliziSonnur: Son ışık
Mahter: Yeni ay, ayça, hilal.
Mahinur: Işıklı ay.
Mahçiçek: Ayçiçeği
Yücenur: Aydınlık saçan yüce kimse.
Aynur: Ay gibi ışıklı
Mahperi: Ay gibi, peri kadar güzel.
Mahire: Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Egenur: Aydınlık saçan kimse.
Esmanur: Adı nur
Elanur: Sarıya çalar kestane rengi
Güldenur: Gül gibi parlak olan güzel.
Aydanur: Ay gibi güzel ve parlak olan.
Perinur: Nur yüzlü, peri kadar güzel.
Zatinur: Aydınlık, nurlu kişi.
Cemalnur: Nur yüzlü, parlak ve güzel yüzlü. Cemal ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bkz: Cemal ve Nur Cemal ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir. Bkz: Nahl 6 ve Nur suresi.
İkranur: İkra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiş bir isimdir. (Bkz: İkra, Bkz: Nur)
Şeymanur: Kıymetli aydınlık, değerli ışık, parıltı. Şeyma ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuş isimdir. (Bkz: Şeyma ve Nur)
Sannur: Nurlu, ışıklı, güzel olmasıyla tanınan.
Mirnur: Etrafına ışık saçan kadın hükümdar.
Mahpeyker: Ay yüzlü, güzel.
Mahizar: Ayın çok olduğu gece.
Somnur: Aydınlık, nurlu.
Türknur: Aydın olan Türk.
Bilgenur: Bilgili ve aydın kimse.
Parlanur: "Nur gibi parla, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Şemsinur: Güneş gibi ışık saçan, nur gibi, aydınlık saçan. Şemsi ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşan isim.
Mahara: Hızlı, enerjik
Sennur: "Sen nur gibi güzel ve aydınlıksın" anlamında kullanılan bir ad.
Mahrur: Hararetli, ateşli.
Ruhunur: Yanakları parlayan.
Neslinur: Aydınlık bir bir soydan gelen. Ayrıca bkz: Nesli ve Nur
Şahsınur: Nurlu kişi, aydınlık kimse.
Elnur: Elin nuru.
Alanur: Çok renkli parlaklık.
Teknur: Biricik, ışık saçan güzel.
Şafaknur: Şafak aydınlığı.
Selnur: Işık seli.
Büşranur: Büşra ve Nur isimlerinden oluşturulan bir isimdir. (Bakınız: Büşra ve Nur) Büşra ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir.
Sevginur: Sevgisiyle ışık saçan kimse.
Dilemnur: Gönüle ışık saçan, gönlü aydınlatan, gönlü ferahlatan. Dilem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim. Bkz: Dilem ve Nur
Eslemnur: Eslem ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiştir. Daha güçlü aydınlık, en büyük nur anlamına gelir.
Sedanur: Ses ve ışık, parıltı
Önnur: İlk çocuğa verilen bir ad.
Hoşnur: Güzel ışık.
Hâlinur: Işıklı, aydınlık.
Ruhinur: Nur yüzlü, aydınlık yüzlü.
Yurdanur: Yurdun ışığı olan kimse.
Bennur: Ben nur gibi parlak ve güzelim anlamında kullanılan bir ad.
Binnur: Çok nurlu
Doğannur: Nur gibi parlak olarak doğan.
Göknur: Nurlu, ışıklı, aydınlık gökyüzü
Gülnur: Gül gibi parlak ve aydınlık olan.
Yadenur: Güzel ve parlak hatıra, kutsal hatıra, aydınlık hatıralar.
Sanemnur: Put gibi güzel ve parlak kadın.
Nur: Işık, parıltı aydınlık, Allah’ın gönderdiği ışık
Alpnur: Yiğit, cesur, yürekli, güzel kadın.
Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Mahola: dans
Tüzenur: Adaletiyle ışık saçan.
Safinur: Çok nurlu, çok aydınlık, temiz kimse.
Şevkinur: Son derece aydın ve parlak.
Sernur: Işık saçan güzellerin önde geleni.
Fatmanur: Fatma ve nur kelimelerinden türetilen isim
Semanur: Nurlu gökyüzü
Çağrınur: Aydınlığa, ışığa davet eden kimse.
Mahmude: Övülmüş, övülmeye değer.
Ayşenur: Rahat ve huzur içinde yaşayan güzel.
Esranur: Esra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Aniden ve çabuk gelen aydınlık ve ışık anlamındadır.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Mahnur: Işıklı ay. bk. Mahinur
Hiranur: Mekke ’ de bulunan Hira Dağı (Cebel-i Nur). Hz. Muhammed (s.a.a)’e ilk vahiy bu dağda iken gelmiş ve Cebrâil isimli vahiy meleğini ilk defa bu dağda gerçek haliyle görmüştür.
Aslınur: Nurdan gelen, aydınlık, ışıklı, temiz.
İlknur: İlknur İlk gelen ışık
Mahpare: Ay parçası, çok güzel kadın. - bk. Mehpare
Taçnur: Işıktan, nurdan taç.
Bahanur: Güzel ışık, parlayan ışık. Değerli kutsal ışık, kıymetli ışık
Aylanur: Ayın çeresindeki ışık gibi parlak olan.
Mahur: Klasik Türk müziğinde bir makam.
Nisanur: Aydınlık kadın. Nur yüzlü kadın.
Gülennur: Gülen nur gibi parlak güzel.
Sevnur: "Aydınlığı, ışığı sev" anlamında kullanılan bir ad.
Nevinur: Renk renk ışık.
Zennur: bk. Zinnur
Beyzanur: Işık saçan nur. Çok beyaz, çok temiz ve nurlu.Nur yüzlü.
Mahru: Ay yüzlü, yüzü ay gibi olan güzel.
Öznur: Gerçek ışık, ışığı özlü olan
Yıldanur: Yılın en parlak, güzel kızı.
Cemanur: Yüz Nuru/ Güzellik Nuru/ ekleyen : Cemanur DURMUŞ
Mahidevran: "Mah", Ay ya da güzel yüz, "Devran" devir ya da zaman anlamına geliyor. Mahidevran ise "zamanın güzeli, devrin güzeli" anlamına gelmektedir. Mahidevran Sultan Kanunş Sultan Süleyman´ın eşlerinden.
Mahizer: Ayın çok olduğu gece.
Mahira: Enerjik
Bahtınur: Talihli, şanslı, yazgısı parlak olan.
Bilginur: Bilginin ışığı, bilginin aydınlığı.
Mahfer: Ay aydınlığı, ay ışığı.
Ceminur: Çok nurlu, aydınlık kimse.
Halenur: Bazen güneşin ve ayın çevresinde görülen ışıklı daire.
Şahnur: Çok güzel, çok parlak.
Birnur: Parlak, güzel.
Mahınev: Yeni ay, ayça, hilal.
Mahli: Coşkulu değil
Mahali: Coşkulu değil
Mahzun: Hüzünlü, duygulu, üzgün
Mahmur: 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış göz, baygın göz.
Mahi: Mahveden, yok eden.
Mahsun: Güçlendirilmiş, güçlü.
Mahfi: Gizli, saklı.
Zeynur: bk. Zinnur
Mahser: Huy, tabiat.
Mahlon: Bir harp af eksikliği
Mahak: Ayın azalan
Mahmut: Hamdolunmuş övülmeye değer.
Mahsut: 1. Hasat edilmiş, ekini biçilmiş. 2. Biçilmiş ekin.
Mahmoud: övdü
Mahşer: Toplanma yeri. Kıyamet günü dirilenlerin toplanacakları yer. Büyük kalabalık.
Atanur: Atasından aldığı nuru taşıyan
Bilnur: "Ey aydın kimse, bunu bil!" anlamında kullanılan bir ad.
Mahin: Hizmetkar, hizmetçi.
Mahbup: Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Zinnur: Nurlu, ışıklı, aydınlık.
Mahya: Ramazan gecelerinde, camilerde iki minare arasına gerilen ipler üzerine kandil veya elektrik ampulleriyle yazılan yazı veya yapılan resim.
Ernur: AYdınlık saçan, başkalarına yararlı olan kimse.
Konur: 1. Açık san, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
Mahir: Usta, elinden her iş gelen, Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Onur: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
Mahfuz: 1. Korunmuş, gözetilmiş. 2. Gizlenmiş, saklanmış.
Mahmud: Övülmüş, övülmeye değer. Makam-ı Mahmud: Hz. Muhammed’in en büyük şefaat makamı, cennet.
Mahra: 1. Değerli kimse. 2. Elverişli uygun şey.