İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Leyan: Parlayan, parlayıcı.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Mayan:

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kayan: 1. Akarsu, sel. 2. Yassı, düz, kat kat oluşmuş taşlar.

Layan: Yumuşak, Yumuşak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karakız: Esmer kız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Viyan: Istek

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kiyan: Merkez. Yıldız, seyyare.

Hesiyan: Hissetmek, duygulanmak

Karine: övme

Karyan: karanlık bir

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Çağlayan: Küçük bir akarsuyun çok yüksek olmayan bir yerden dökülüp aktığı yer.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karisa: çok sevgili

Payan: 1. Son, nihayet. 2. Uç, kenar.

Liyan: Parlayan, parlayıcı. - bk. Leyan

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karis: Grace;

Bayan: parlaklık

Yaşıyan: Işıldayan, parlayan.

Mariyan:

Bu listede Karyan ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Tuyan: 1. Semiz, şişman. 2. Zengin. 3. Kibirli, gururlu.

Karmel: Bağ

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Aaryan: en büyük güç

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Jîyan: Yaşam

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Noyan: Baş komutan.bey

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Buyan: 1. Mutluluk, uğur, talih. 2. İyi iş, sevap.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karaduman: Siyah duman.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Rayyan: cennet kapısı

Karim: cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Nuyan: 1. Başkomutan. 2. Bey. - bk. Noyan

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaşın: Esmer.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Yağısıyan: Düşmanı yenen, zafer kazanan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kareem: Cömert

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Ernoyan: Yiğit başkomutan.

Kıyan: Dağdan hızla inen sel.

Keyan: Eski ve soylu bir ailede doğmuş olan. Not: Bazı internet sitelerinde “Büyük hükümdar, şah” anlamlarına geldiği iddia edilmiştir fakat bunun hakkında herhangi bir kaynakta bilgi bulamadık.

Aayan: Tanrılar hediye

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Süfyan: Hadislerde ahir zamanda Hz.Mehdi’den (as) önce çıkıp Müslümanlara zulmedeceği, ümmetin karanlık günler yaşamasına vesile olacağı sahih hadislerle bildirilen kafir. Hz. MEhdi (as) tarafından öldürülecektir. Süfyan isminin Kur’an’daki anlamı: Süfyan ismin Kuran’ı Kerim’de geçmemektedir.

Abışka noyan: İlhan­lı komutan. Abuşga

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Dalyan: 1. Deniz, göl ve nehirlerde kıyılara yakın kurulan büyük balık avlama yeri. 2. Denizde yüzeye yakın yosunlu kaya. 3. Deniz kıyılarında ve denizin dibinde dalgalı biçimde görülen kum.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Ziyan: süs

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Okuyan: 1. Okumayı seven. 2. Çağıran, davet eden.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Sayan: Sayar, saygılı, hürmet eden.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karsten: İsa şöyle bir

Reyyan: 1. Suya kanmış, suya doymuş. 2. Cennet´te sadece oruç tutan kimselerin girebileceği kapı.

Karatün: Karanlık gece.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karpos: Kâr

Jiyan: Coşmuş, kükremiş, kızgın...

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Haciyan: Hacılar, hac farizasını yerine getirmiş olan müslümanlar.

Karasu: Ağır akan su.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Bulgunoyan: Anlayışlı bey.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karasal: Kara ile ilgili.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Okyan: Okuyan, bilgili.

Karacan: Esmer kimse.

Bu listede Karyan ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha