İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karakız: Esmer kız.

Karessa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karnaim: boynuzları

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Jeshurun: salih, güvenilir

Karlık: Kar kuyusu.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karpos: Kâr

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karındaş: Kardeş.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Orun: 1. Özel yer. 2. Önemli bir görevlinin çalıştığı yer, makam. 3. Gizli, habersiz. 4. Huy, yaradılış.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kareem: Cömert

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Torun: Bir kimseye göre çocuğunun çocuğu.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karsten: İsa şöyle bir

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karatün: Karanlık gece.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karmel: Bağ

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Harun: Akseden, parlayan. Hz. Musa (a.s)’ın Peygamber olan küçük kardeşinin adı. Köken: İbr. Söyleyiş: (ha:run) Cinsiyet: Erkek 1. Parlayan.2. Hz. Musa’nın küçük kardeşinin adı. Bir tutam ot. Özellikle atlarda görülen, bulaşıcı bir çeşit hastalık, sakağı. sıf. (Ar. ḥurūnet “hayvanın inat edip ileri gitmemesi”nden ḥarūn) 1. İlerleyeceği yerde huysuzluk edip geri geri giden (at) [Halk ağzında harın kullanılmaktadır]: Zabta kim kādir idi esb-i harûn-ı feleği / Olmasa kabza-i destinde inân-ı devlet (Sâmi). Ashâb-ı kiram haydi dediler, kalkmadı, harun hayvan gibi inat edip durdu (Cevdet Paşa). 2. mec. İnatçı (kimse).

Karim: cömert

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Urun: 1. Özel yer. 2. Önemli bir görevlinin çalıştığı yer, makam. 3. Gizli, habersiz. 4. Huy, yaradılış. - bk. Orun

Karatekin: Esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacan: Esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karlu: Karlı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaşın: Esmer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Bu listede Karun ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha