İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Asthik: Yıldız, doğan yıldız

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Karis: Grace;

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Kariina: bulundu

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karessa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karisa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Karyan: karanlık bir

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karine: övme

Bu listede Karthik ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karmel: Bağ

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaşın: Esmer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatekin: Esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karsten: İsa şöyle bir

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kareem: Cömert

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Lahik: 1. Yetişen, ulaşan. 2. Eklenen.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karim: cömert

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasu: Ağır akan su.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karlık: Kar kuyusu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karpos: Kâr

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatün: Karanlık gece.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaduman: Siyah duman.

Karacan: Esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Bu listede Karthik ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha