İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karter isminin anlamı: Taşıyıcı. Karter ismi Fransızca kökenli bir Erkek ismidir.
Karter İsminin Anlamı Nedir? Karter İsminin AnaliziKaris: Grace;
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Duhter: Kız.
Karisa: çok sevgili
Kebuter: Güvercin.
Goncater: Taze, açılamamış gonca.
Karnaim: boynuzları
Karmit: Rab `ın bağ
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karissa: Okşamak
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadut: Siyah renkli dut.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Bihter: En iyi, pek iyi, daha iyi
Karima: Noble, cömert
Eszter: güzel bayan, mersin
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmelita: Rab `ın bağ
Ater: kapalı kaldı
Karakız: Esmer kız.
Mahter: Yeni ay, ayça, hilal.
Yeter: Sonuncu olması istenen çocuklara verilen bir ad.
Kariina: bulundu
Karyan: karanlık bir
Gülter: Taze gül, gonca.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karasu: Ağır akan su.
Serter: Sert + Er, sert erkek
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Safter: Saf yaran kimse. - bk. Safder
Özilter: Yurdun gerçek koruyucusu, savunucusu olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
İlter: Yurdu koruyan, gözeten, yurtsever kimse.
Sünter: Kırmızı renkli, çavdara benzer bir tür sert buğday.
Karlık: Kar kuyusu.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Merter: Sözünün eri kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Yiğiter: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Kemter: 1. Daha aşağı, daha değersiz. 2. Tam olmayan, eksik.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Jupiter: Zeus, babası
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Demeter: Demeter Takipçisi
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Narter: Cesur, yürekli kimse.
Abitter: Bazı internet sitelerinde ismin anlamı “İbadet eden kimse” olarak verilmiştir ancak biz hiçbir kaynakta bu bilgiye rastlamadık. İsmin anlamı konusunda bilgi sahibi olanlar bizi bilgilendirebilir. NOT: Abitter isminin Arapça bir isim olan Abid isminden türetildiğini düşünüyoruz. Bkz: Abid
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Üster: Saygın, değerli kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karlu: Karlı.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karsten: İsa şöyle bir
Karatün: Karanlık gece.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Berter: Üstün, yüksek, nitelikli, değerli.
Karpos: Kâr
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Şahinter: Çok yiğit, kahraman, şahin gibi kimse.
Tuter: "Yiğitliği, cesareti sürdür" anlamında kullanılan bir ad.
Yurter: Ülkenin yiğit insanı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Sopater: kim babası savunur
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karacan: Esmer kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Kareem: Cömert
Karaçar: Kötü ruhlar.
Pieter: kaya
Karim: cömert
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Aleister: Erkeklerin Koruyucu
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karaduman: Siyah duman.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kenter: Şehirli, kentli.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Güçyeter: Gücü yeten kimse.
Keter: Taç