İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartekin isminin anlamı: Kar gibi saf, temiz kimse. Kartekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartekin İsminin Anlamı Nedir? Kartekin İsminin AnaliziEkin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Ayilkin: İlk ay.
Karyan: karanlık bir
Karmit: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Karissa: Okşamak
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karakız: Esmer kız.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karisa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kariina: bulundu
Karmelita: Rab `ın bağ
Karadut: Siyah renkli dut.
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karındaş: Kardeş.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karluk: Türk boylarından biri.
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karsten: İsa şöyle bir
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Karlu: Karlı.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Rakin: saygılı bir biçimde
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karim: cömert
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karatün: Karanlık gece.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Öztekin: Benzersiz kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Uçantekin: Çok sevinen kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karlık: Kar kuyusu.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karaşın: Esmer.
Cantekin: Samimi, içten hükümdar.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kareem: Cömert
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Jokin: Tanrı kuracak
Elkin: Tanrı oluşturur