İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartekin isminin anlamı: Kar gibi saf, temiz kimse. Kartekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartekin İsminin Anlamı Nedir? Kartekin İsminin AnaliziEkin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmelita: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karakız: Esmer kız.
Kariina: bulundu
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karis: Grace;
Karadut: Siyah renkli dut.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Ayilkin: İlk ay.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karessa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyan: karanlık bir
Karisa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karnaim: boynuzları
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Karmel: Bağ
Jokin: Tanrı kuracak
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karaşın: Esmer.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karlu: Karlı.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Rakin: saygılı bir biçimde
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Seçkin: Seçilmiş olan
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karsten: İsa şöyle bir
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Karındaş: Kardeş.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Öztekin: Benzersiz kimse.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karpos: Kâr
Tekin: Uğurlu
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Savtekin: Ünlü hükümdar.
Karatün: Karanlık gece.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Cantekin: Samimi, içten hükümdar.
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Ulutekin: Saygın, değerli, yüce hükümdar.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.