İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartekin isminin anlamı: Kar gibi saf, temiz kimse. Kartekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartekin İsminin Anlamı Nedir? Kartekin İsminin AnaliziKarmit: Rab `ın bağ
Karnaim: boynuzları
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karine: övme
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karima: Noble, cömert
Karakız: Esmer kız.
Karis: Grace;
Kariina: bulundu
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Ayilkin: İlk ay.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karissa: Okşamak
Karessa: çok sevgili
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyan: karanlık bir
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karlu: Karlı.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Beytekin: Zengin prens, şehzade. bk. Baytekin
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Rakin: saygılı bir biçimde
Tümerkin: Gerçek özgür.
Seçkin: Seçilmiş olan
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Kartay: Yaşlı, pir.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Karındaş: Kardeş.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Jokin: Tanrı kuracak
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Ulutekin: Saygın, değerli, yüce hükümdar.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karim: cömert
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Karpos: Kâr
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Öztekin: Benzersiz kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Tekin: Uğurlu
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Savtekin: Ünlü hükümdar.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kareem: Cömert
Karlık: Kar kuyusu.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Elkin: Tanrı oluşturur
Karasu: Ağır akan su.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaduman: Siyah duman.