İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartekin isminin anlamı: Kar gibi saf, temiz kimse. Kartekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartekin İsminin Anlamı Nedir? Kartekin İsminin AnaliziKarakız: Esmer kız.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Ayilkin: İlk ay.
Karmit: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karnaim: boynuzları
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyan: karanlık bir
Karine: övme
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karessa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karima: Noble, cömert
Kariina: bulundu
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Kareem: Cömert
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karmel: Bağ
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Karacan: Esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Karpos: Kâr
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Uçantekin: Çok sevinen kimse.
Karındaş: Kardeş.
Jokin: Tanrı kuracak
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karaşın: Esmer.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Rakin: saygılı bir biçimde
Karlu: Karlı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Karim: cömert
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Karatün: Karanlık gece.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Cantekin: Samimi, içten hükümdar.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Aytekin: Tek ay, uğur getiren ay
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Elkin: Tanrı oluşturur
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Sakin: 1. Durgun, dingin. 2. Sessiz, kendi hâlinde.
Yağıztekin: Esmer kimse.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Ulutekin: Saygın, değerli, yüce hükümdar.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karluk: Türk boylarından biri.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.