İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartekin isminin anlamı: Kar gibi saf, temiz kimse. Kartekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartekin İsminin Anlamı Nedir? Kartekin İsminin AnaliziKariina: bulundu
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karisa: çok sevgili
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Ayilkin: İlk ay.
Karine: övme
Karakız: Esmer kız.
Karissa: Okşamak
Karmit: Rab `ın bağ
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karadut: Siyah renkli dut.
Karyan: karanlık bir
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karnaim: boynuzları
Karmelita: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karessa: çok sevgili
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karim: cömert
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karmel: Bağ
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Tekin: Uğurlu
Öztekin: Benzersiz kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karacan: Esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karasu: Ağır akan su.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Karlık: Kar kuyusu.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karatün: Karanlık gece.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Elkin: Tanrı oluşturur
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Seçkin: Seçilmiş olan
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Rakin: saygılı bir biçimde
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Jokin: Tanrı kuracak
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Karaşın: Esmer.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Karındaş: Kardeş.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.