İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karmen isminin anlamı: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.. Karmen ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Karmen İsminin Anlamı Nedir? Karmen İsminin AnaliziKardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karyan: karanlık bir
Semen: Yasemin çiçeği.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karima: Noble, cömert
Karisa: çok sevgili
Belmen: Çok güzel kadın.
Karine: övme
Karessa: çok sevgili
Çimen: Kendiliğinden yetişmiş çim.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karnaim: boynuzları
Gülçimen: Çimende yetişen gül gibi güzel olan.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Yönetmen: 1. İdareci, yönetici. 2. Bir kuruluşu yönetme yetkisi olan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kareem: Cömert
Ülmen: Denizci, deniz adamı.
Selekmen: Cömert, eli açık kimse. - bk. Selekman
Yemen: 1. Sağ, sağ taraf. 2. Mutluluk.
Eymen: 1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym:. Sahabedendir. Mekke'nin alınışı sırasında müslüman oldu. Babası ve amcası Bedir şehitlerindendir. Hadis rivayetiyle ün kazandı.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Gülmen: Çok gülen, her zaman gülen kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
İşmen: İş yapmayı seven, çalışkan kimse.
Uzmen: bk. Uzman
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Akbehmen: Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.
Dinçmen: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Karındaş: Kardeş.
Armen: Aryan ruhu (Armenak ismide aynı anlama gelmektedir)
Eşmen: Eş, arkadaş, yaşıt.
Tümen: 1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü.
Gücümen: Küçük.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Öğmen: Harman.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Ekemen: 1. Bilgili, görgülü, olgun kimse. 2. Kibirli, kurumlu kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Gökmen: Gök rengi gözlü
Karpos: Kâr
Egemen: Bir yere hakim olan
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Berkmen: Güçlü, sağlam kişilikli kimse. bk. Berkman
Karmel: Bağ
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karluk: Türk boylarından biri.
Ökmen: Akıllı, zeki, bilgili kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Kartay: Yaşlı, pir.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Özerkmen: Özünden güçlü olan kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Sezmen: Sezen, anlayan kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karacan: Esmer kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karlık: Kar kuyusu.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Kömen: Hayal.
Göymen: Gözleyen, dikkatle bakan kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Birmen: Tek olan, benzeri olmayan kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Sözmen: Güzel, etkili konuşan kimse.
Kirmen: Hisar, kale. - bk. Kirman
Karabudun: Esmer milletten olan.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Simen: Itaatkâr
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Ehlimen: İnançlı, inanan kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ergümen: Amacına ulaşan, isteğine kavuşan kimse.
Tüzemen: 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Seçmen: Seçme işini yapan, seçen.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Hüsmen: bk. Hüsamettin
Kermen: Hisar, kale. - bk. Kirman