İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karmen isminin anlamı: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.. Karmen ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Karmen İsminin Anlamı Nedir? Karmen İsminin AnaliziKarmit: Rab `ın bağ
Belmen: Çok güzel kadın.
Karis: Grace;
Kariina: bulundu
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Karnaim: boynuzları
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karessa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karyan: karanlık bir
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmelita: Rab `ın bağ
Çimen: Kendiliğinden yetişmiş çim.
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karakız: Esmer kız.
Semen: Yasemin çiçeği.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Gülçimen: Çimende yetişen gül gibi güzel olan.
Karine: övme
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Güçmen: Güçlü kuvvetli kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Dinçmen: Gücü ve sağlık durumu yerinde olan kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Ülmen: Denizci, deniz adamı.
Kirmen: Hisar, kale. - bk. Kirman
Özerkmen: Özünden güçlü olan kimse.
Hüsmen: bk. Hüsamettin
Karlık: Kar kuyusu.
Tüzmen: 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu. - bk. Tüzemen
İşmen: İş yapmayı seven, çalışkan kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Köymen: Köylü.
Kareem: Cömert
Karacan: Esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karpos: Kâr
Armen: Aryan ruhu (Armenak ismide aynı anlama gelmektedir)
Yemen: 1. Sağ, sağ taraf. 2. Mutluluk.
Karaşın: Esmer.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Simen: Itaatkâr
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Seçmen: Seçme işini yapan, seçen.
Karındaş: Kardeş.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Ergümen: Amacına ulaşan, isteğine kavuşan kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ergökmen: Mavi gözlü, sarışın kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Görkmen: Yakışıklı, gösterişli kimse.
Gizmen: Giz saklayan kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karmel: Bağ
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Behmen: 1. Zeki, anlayışlı. 2. Tedbirli.
Sirmen: Gözü ve gönlü doymuş kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Ülkümen: Ülküsü olan, bir ülküye bağlı olan kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Tümen: 1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü.
Gülmen: Çok gülen, her zaman gülen kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Gücümen: Küçük.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kömen: Hayal.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karim: cömert
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karasal: Kara ile ilgili.
Egemen: Bir yere hakim olan
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Selekmen: Cömert, eli açık kimse. - bk. Selekman
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Erkmen: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Türemen: Yasa adamı, hukukçu.
Karlu: Karlı.
Eymen: 1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym:. Sahabedendir. Mekke'nin alınışı sırasında müslüman oldu. Babası ve amcası Bedir şehitlerindendir. Hadis rivayetiyle ün kazandı.
Kermen: Hisar, kale. - bk. Kirman
Denizmen: Denizci.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
İlmen: Bir ülke halkından olan kimse, yurttaş.
Bilmen: Bilen, anlayan, bilgili.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Seymen: Bayram günlerinde, düğünlerde, törene yerli giysilerle, atlı ve silahlı olarak katılan yiğit.
Akbehmen: Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Sezmen: Sezen, anlayan kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Ehlimen: İnançlı, inanan kimse.
Sözmen: Güzel, etkili konuşan kimse.
Ökmen: Akıllı, zeki, bilgili kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karasu: Ağır akan su.