İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karmen isminin anlamı: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.. Karmen ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Karmen İsminin Anlamı Nedir? Karmen İsminin AnaliziKaryağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Semen: Yasemin çiçeği.
Gülçimen: Çimende yetişen gül gibi güzel olan.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karnaim: boynuzları
Karisa: çok sevgili
Karessa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Belmen: Çok güzel kadın.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kariina: bulundu
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karis: Grace;
Karyan: karanlık bir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmelita: Rab `ın bağ
Çimen: Kendiliğinden yetişmiş çim.
Karissa: Okşamak
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Bilmen: Bilen, anlayan, bilgili.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Sözmen: Güzel, etkili konuşan kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Birmen: Tek olan, benzeri olmayan kimse.
Ergökmen: Mavi gözlü, sarışın kimse.
Tecimen: 1. Ticaret adamı, tüccar. 2. Tutumlu, idareli.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Kermen: Hisar, kale. - bk. Kirman
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Göymen: Gözleyen, dikkatle bakan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Ergümen: Amacına ulaşan, isteğine kavuşan kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Simen: Itaatkâr
Kareem: Cömert
Yönetmen: 1. İdareci, yönetici. 2. Bir kuruluşu yönetme yetkisi olan kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Behmen: 1. Zeki, anlayışlı. 2. Tedbirli.
Ülmen: Denizci, deniz adamı.
Akbehmen: Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Seğmen: Bayram günlerinde, düğünlerde, törene yerli giysilerle, atlı ve silahlı olarak katılan yiğit.
Karim: cömert
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
İlmen: Bir ülke halkından olan kimse, yurttaş.
Ekemen: 1. Bilgili, görgülü, olgun kimse. 2. Kibirli, kurumlu kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Sirmen: Gözü ve gönlü doymuş kimse.
Tümen: 1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karındaş: Kardeş.
Seymen: Bayram günlerinde, düğünlerde, törene yerli giysilerle, atlı ve silahlı olarak katılan yiğit.
Karluk: Türk boylarından biri.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Görkmen: Yakışıklı, gösterişli kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karlu: Karlı.
Eşmen: Eş, arkadaş, yaşıt.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kirmen: Hisar, kale. - bk. Kirman
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karpos: Kâr
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Ökmen: Akıllı, zeki, bilgili kimse.
Denizmen: Denizci.
Ehlimen: İnançlı, inanan kimse.
Damen: Hayvan terbiyecisi
Berkmen: Güçlü, sağlam kişilikli kimse. bk. Berkman
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Tüzemen: 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu.
Karaşın: Esmer.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Egemen: Bir yere hakim olan
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Tüzmen: 1. Adaletli kimse. 2. Yasa adamı, hukukçu. - bk. Tüzemen
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Özerkmen: Özünden güçlü olan kimse.
Eymen: 1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym:. Sahabedendir. Mekke'nin alınışı sırasında müslüman oldu. Babası ve amcası Bedir şehitlerindendir. Hadis rivayetiyle ün kazandı.
Öymen: Evcimen, evine bağlı kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Yemen: 1. Sağ, sağ taraf. 2. Mutluluk.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karmel: Bağ
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Kartay: Yaşlı, pir.
Öğmen: Harman.
Gizmen: Giz saklayan kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
İşmen: İş yapmayı seven, çalışkan kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.