İsim Arama

Uyumlu İsim Arama

İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmelita İsmine Uygun İsimler

Karmelita isminin anlamı: Rab `ın bağ. Karmelita ismi İbranice kökenli bir Kız ismidir.

Karmelita İsminin Anlamı Nedir? Karmelita İsminin Analizi

Karmelita İsmiyle Uyumlu Kız İsimleri

Terisita: Orakçı

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Melita: hayata küsmüş

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karima: Noble, cömert

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Margarita: inci

Karmit: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Juanita: Tanrı merhametlidir

Karine: övme

Karnaim: boynuzları

Janita: Tanrı'dan hediye.

Amita: sınırsız

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Nurita: Kırmızı ve sarı çiçekleri ile çiçek

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Lirita: Şiirsel.

Evita: hayat veren

Karisa: çok sevgili

Pepita: Rab ekleyebilir miyim

Babita: yabancı

Ranita: Sevinçle şarkı

Karadut: Siyah renkli dut.

Lalita: Zarif, tatlı

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karessa: çok sevgili

Yonita: Güvercin

Angelita: Angel / Melek

Marguerita: süs


Bu listede Karmelita ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karmelita İsmiyle Uyumlu Erkek İsimleri

Karasu: Ağır akan su.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karatün: Karanlık gece.

Karaduman: Siyah duman.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaşın: Esmer.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karpos: Kâr

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kelita: Kabul edilen bir veya topal bir

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karlu: Karlı.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karim: cömert

Karındaş: Kardeş.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.


Bu listede Karmelita ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.