İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Emel: Güçlü istek / Umulan ve beklenen şey

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Karmelita: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Karadut: Siyah renkli dut.

Karessa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karnaim: boynuzları

Karima: Noble, cömert

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karisa: çok sevgili

Bu listede Karmel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Shimmel: Tanrı duydu

Karındaş: Kardeş.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Tümel: Temel.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatekin: Esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacan: Esmer kimse.

Somel: Doğru, katışıksız, güçlü eli olan kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karsten: İsa şöyle bir

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karlu: Karlı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Ramel: Oğul

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaşın: Esmer.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Ekmel: Eksiksiz, olgun, en uygun.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Jamel: yakışıklı

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karim: cömert

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karmel: Bağ

Erimel: Amacına ulaşmış kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Temel: Kök, esas, dayanak

Karpos: Kâr

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karasu: Ağır akan su.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Djamel: Güzellik

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kareem: Cömert

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karatün: Karanlık gece.

Bu listede Karmel ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha