İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karhan isminin anlamı: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan. Karhan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karhan İsminin Anlamı Nedir? Karhan İsminin AnaliziNagihan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Karyan: karanlık bir
Aygülhan: Ay gibi parlak, gül gibi güzel olan.
Karessa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmelita: Rab `ın bağ
Pinhan: Gizli, saklı.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Dehan: Ağız.
Bilshan: dilde
Diclehan: Dicle ve han kelimelerinden oluşan isim
Esmahan: Hükümdar adları.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Bengühan: Hükümdarlığı sürekli olan.
Reyhan: Fesleğen, güzel kokulu bitki
Gülcihan: Dünyanın en güzel gülü.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Ümmühan: Hükümdar anası.
Perihan: Peri padişahı, perilerin başı
Çilhan: Yüzü çil çil olan hükümdar.
Nazlıhan: Nazlı hükümdar.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Sırmahan: Sarı ve güzel saçlı güzel.
Ceydahan: Uzun boyunlu ve güzel kadın.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Güllühan: Güle benzeyen kadın.
Duhan: 1. Kur`an-ı Kerim`de bir sure adı. 2. Duman.
Soyhan: Han soyundan gelen kimse.
Ayşehan: Rahat ve huzur içinde yaşayan sultan.
Nihan: Gizli, saklanmış, görünmeyen, sır, giz
Gülhan: Gül gibi güzel kimse.
Karis: Grace;
Karnaim: boynuzları
Karakız: Esmer kız.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Güldehan: Ağzı gül gibi olan, küçük ağızlı.
Nagehan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Nurhan: Aydın hükümdar
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Ruhan: Yanaklar.
Simhan: Gümüş gibi parlak olan.
Sevgihan: Sevilen hükümdar.
Aycahan: Ay gibi parlak olan güzel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Nilhan: Nil ve han.
Ülkühan: Bir ülküsü, amacı olan hükümdar.
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Duduhan: Abla, kardeş.
Banuhan: Banu-han.
Arzuhan: Hükümdarın isteği, dileği.
Lâlehan: Lâle gibi güzel olan.
Binhan: Bin tane han.
Aslıhan: Kökeni soylu han soyundan
İsmihan: Adı hükümdar adı gibi olan.
Nurcihan: Dünyayı aydınlatan nur, âlemin, dünyanın ışığı.
Selvihan: Selvi gibi uzun boylu olan hükümdar.
Karisa: çok sevgili
Refhan: Varlık içinde yaşayan kimse.
Neslihan: Han soyundan gelen
Kariina: bulundu
Bihan: İyiler, iyi olanlar.
Dilhan: İçten gönülden söyleyen
Aslanhan: Aslan gibi yürekli ve cesaretli olan hükümdar.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Oyhan: Görüş, düşünce sahibi hükümdar.
Dervişhan: Alçak gönüllü hükümdar.
Taluyhan: Denizlerin hükümdarı. - bk. Talayhan
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Duruhan: Özü temiz hükümdar.
Johnathan: Yahve hediye
Uzhan: İyi, temiz, akıllı, anlayışlı hükümdar.
Bayhan: Zengin ve varlıklı hükümdar
Çoğahan: Küçük yaşta hükümdar olmuş kimse.
Erhan: Yiğit hakan
Burçhan: Yüce, ulu, saygın hükümdar.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Uçhan: Sınır beyi.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Avhan: Avı seven hükümdar.
Kayrahan: İyiliksever hükümdar.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Than: ölüm, parlak
Metehan: Büyük Türk-Hun İmparatoru (M.Ö. 209-174).
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Güçhan: Güçlü hükümdar.
Çayhan: Adı çay olan hükümdar.
Ercihan: Cihanın tanıdığı erkek.
Nathan: Tanrı'dan Hediye
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Girayhan: Hükümdar.
Gürhan: Bolluk içindeki güçlü han.
Çelikhan: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Sercihan: Cihanın başı.
Kayıhan: Güçlü hükümdar.
Gündüzhan: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan hükümdar.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Balahan: Birşeyi ifrat derecede yüksek gösteren. (Farsça) Çocuk hakan, kağan. (Türkçe)
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Serhan: Hanların başı
Cengizhan: Güçlü hükümdar.
Karsten: İsa şöyle bir
Bilgihan: Bilgili hükümdar.
Torhan: Gururlu hükümdar.
Cemhan: Toplayan, bir araya getiren hükümdar. Büyük imparator, büyük hükümdar. İki ismin bir araya gelmesi. Bkz: Cem ve Han.
Shaughan: Tanrı'nın lütfu
Özerhan: Grçekten yiğit olan hükümdar.
Alphan: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Songurhan: Şahin gibi güçlü olan hükümdar.
Törehan: Eksiksiz, kusursuz hükümdar.
Berhan: Han soyundan, Hanla ilgili, han üzerine.. (Han=Hakan)
Özayhan: Özünde hükümdarlık olan kimse.
Mirhan: Kadın hükümdar.
Adilhan: Adil yönetici.Adaletli hükümdar
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Buyrukhan: Buyruk veren hükümdar.
Yılhan: Yılın hükümdarı.
Mutlukhan: Mutlu hükümdar.
Kareem: Cömert
Gökhan: Göklerin hakanı Gök gibi büyük han
Karpos: Kâr
Jonathan: Tanrı'dan Hediye
Temürhan: bk. Demirhan
Kırhan: Yaşlı, ak sakallı hükümdar.
Bakırhan: Bakır gibi işe yarayan hükümdar.
Atlıhan: At + Han kelimelerinden, İyi ata binen yiğit Han
Günhan: Oğuz’un altı oğlundan Güneşi simgeleyenin adı
Süphan: Doğu Anadolu´da Van Gölü´nün kuzey kıyısındaki sönmüş volkanik dağ.
Tunçhan: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Saruhan: Eski bir Türk beyi
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Stephan: "Taç" veya "çelenk"
Akhan: Dürüst han, güvenilir hükümdar. Dürüst hakan.
Boğaçhan: İnanılmaz derecede güçlü , insanüstü gücü olan
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Dathan: çeşme
Orhan: şehrin yöneticisi,hakimi
Elhan: Nağmeler, ezgiler.
Sühan: Söz, lakırtı.
Abılayhan: Orta cüz Kazak Hanı. Ülkesini Çinlilere, Hive hanlıklarına karşı ustaca savundu (1711-1781).
Bahadırhan: Savaşlarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan veya yiğitlik gösteren hükümdar.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kerimhan: Eli açık, cömert hükümdar.
Karlık: Kar kuyusu.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Bayırhan: Zengin, varlıklı hükümdar.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Bolhan: bk. Bolgan
Erşahan: Şahin gibi güçlü yiğit.
Arhan: Üstün nitelikli, dürüst hükümdar.