İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karhan isminin anlamı: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan. Karhan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karhan İsminin Anlamı Nedir? Karhan İsminin AnaliziBihan: İyiler, iyi olanlar.
Gülcihan: Dünyanın en güzel gülü.
Sevgihan: Sevilen hükümdar.
Nagehan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Çilhan: Yüzü çil çil olan hükümdar.
Reyhan: Fesleğen, güzel kokulu bitki
Esmahan: Hükümdar adları.
İsmihan: Adı hükümdar adı gibi olan.
Karyan: karanlık bir
Binhan: Bin tane han.
Selvihan: Selvi gibi uzun boylu olan hükümdar.
Diclehan: Dicle ve han kelimelerinden oluşan isim
Neslihan: Han soyundan gelen
Lâlehan: Lâle gibi güzel olan.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Pinhan: Gizli, saklı.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karis: Grace;
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Ülkühan: Bir ülküsü, amacı olan hükümdar.
Aycahan: Ay gibi parlak olan güzel.
Sırmahan: Sarı ve güzel saçlı güzel.
Karisa: çok sevgili
Bengühan: Hükümdarlığı sürekli olan.
Güldehan: Ağzı gül gibi olan, küçük ağızlı.
Simhan: Gümüş gibi parlak olan.
Duhan: 1. Kur`an-ı Kerim`de bir sure adı. 2. Duman.
Perihan: Peri padişahı, perilerin başı
Soyhan: Han soyundan gelen kimse.
Nihan: Gizli, saklanmış, görünmeyen, sır, giz
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Ümmühan: Hükümdar anası.
Ruhan: Yanaklar.
Karadut: Siyah renkli dut.
Ayşehan: Rahat ve huzur içinde yaşayan sultan.
Karessa: çok sevgili
Ceydahan: Uzun boyunlu ve güzel kadın.
Gülhan: Gül gibi güzel kimse.
Duduhan: Abla, kardeş.
Aygülhan: Ay gibi parlak, gül gibi güzel olan.
Banuhan: Banu-han.
Nagihan: (Fars.) Ka. - Ansızın, birdenbire.vakitsiz
Karissa: Okşamak
Kariina: bulundu
Karine: övme
Aslıhan: Kökeni soylu han soyundan
Nazlıhan: Nazlı hükümdar.
Dilhan: İçten gönülden söyleyen
Güllühan: Güle benzeyen kadın.
Arzuhan: Hükümdarın isteği, dileği.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Nilhan: Nil ve han.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karima: Noble, cömert
Karnaim: boynuzları
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Nurhan: Aydın hükümdar
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Refhan: Varlık içinde yaşayan kimse.
Nurcihan: Dünyayı aydınlatan nur, âlemin, dünyanın ışığı.
Bilshan: dilde
Dehan: Ağız.
Karmit: Rab `ın bağ
Sancarhan: Yenen, üstün gelen hükümdar.
Sercihan: Cihanın başı.
Adilhan: Adil yönetici.Adaletli hükümdar
Katıhan: Sert, kırıcı hükümdar.
Jehonathan: bir güvercin Rabbi hediye gelen hediye
Törehan: Eksiksiz, kusursuz hükümdar.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Shaughan: Tanrı'nın lütfu
Jehan: Merhametli olan Tanrı
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Koşukhan: Bir arada olan hükümdarlar.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Güneşhan: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan hükümdar.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kayahan: Kaya gibi sert hakan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Keleşhan: 1. Güzel, yakışıklı hükümdar. 2. Yiğit, cesur, bahadır hükümdar.
Güçlükhan: Güçlü hükümdar. bk. Güçlühan
Karasu: Ağır akan su.
Gökhan: Göklerin hakanı Gök gibi büyük han
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kadrihan: Değerli, saygın hükümdar.
Borahan: Fırtına gini hükümdar.
Tuğhan: Tuğu olan hükümdar.
Sühan: Söz, lakırtı.
Çoğahan: Küçük yaşta hükümdar olmuş kimse.
Yılhan: Yılın hükümdarı.
Dorukhan: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Çayhan: Adı çay olan hükümdar.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Ağahan: Nizari İsmaili imamlara verilen unvan. Doğu Türk-çesinde ağabey anlamında da kullanılmıştır. Türk kökenli Kaçarların onur unvanıydı. Ağa Han: Nizari İsmailîlerin dini önderi.Hükümdar gibi yüce olan kimse.
Tokuşhan: Savaşçı hükümdar.
Arıhan: Dürüst, çalışkan hükümdar.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Batuhan: Güçlü Kuvvetli Han. Altınordu devletinin kurucusu Batuhan.
Johnathan: Yahve hediye
Keyhan: Dünya.
Borakhan: Hz. Muhammed´in Miraç Gecesi´ndeki biniti. bk. Burak
Bayruhan: Eskiden beri hükümdar olan kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karacan: Esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Burçhan: Yüce, ulu, saygın hükümdar.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Rayıhan: Han bayrağı, han sancağı.
Emirhan: Emir veren hükümdar, hanın emri
Müminhan: İnanmış, inançlı hükümdar.
Sarıhan: Sarışın hükümdar.
Güçlühan: Güçlü hükümdar.
Kayıhan: Güçlü hükümdar.
Buminhan: 1. Baykuş. 2. Tümen. bk. Bumin
Okhan: Hareketli, güçlü hükümdar.
Ardahan: Sonra gelen, sonraki hükümdar. Doğu Anadolu´da yer alan bir ilimiz.
Özayhan: Özünde hükümdarlık olan kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Buyrukhan: Buyruk veren hükümdar.
Yalazahan: Alevli, coşkulu hükümdar.
Ejderhan: Hiddetli, korkusuz, acımasız kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Tanhan: Şafak vakti gibi parlak, güçlü hükümdar.
Shushan: nilüfer
Boğahan: Kuvvetli, cesur hükümdar.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Bozhan: Yiğit hükümdar.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Tahan: merhamet yalvaran
Mirhan: Kadın hükümdar.
Cemhan: Toplayan, bir araya getiren hükümdar. Büyük imparator, büyük hükümdar. İki ismin bir araya gelmesi. Bkz: Cem ve Han.
Tekinhan: Tek, eşsiz ve uğurlu hükümdar.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Metehan: Büyük Türk-Hun İmparatoru (M.Ö. 209-174).
Yavuzhan: Cesur, güçlü hükümdar.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Bahadırhan: Savaşlarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan veya yiğitlik gösteren hükümdar.
Özhan: Han soyundan gelen
Karaşın: Esmer.
Mançuhan: Mançuların hükümsarı.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kazanhan: Olumlu etkiler bırakan hükümdar.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Atlıhan: At + Han kelimelerinden, İyi ata binen yiğit Han
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Serdarhan: Komutan olan hükümdar.
Berhan: Han soyundan, Hanla ilgili, han üzerine.. (Han=Hakan)
Ezelhan: Başlangıcı, öncesi olmayan geçmiş zaman hükümdarı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Apakhan: Tertemiz, dürüst hükümdar.
Murathan: İsteğini elde etmiş hükümdar.
Oğuzhan: Güçlü, kuvvetli hükümdar. Oğuzların başı / Mete
Özerhan: Grçekten yiğit olan hükümdar.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.