İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karakız: Esmer kız.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Siren: Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı.

Püren: 1. Kimi ağaçlarda, yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. 2. Çalılık ve sık otlu yerler. 3. Sarı, kırmızı çiçek açan ufak yapraklı, arıların çok sevdiği bir tür ot. 4. Meşe ağacı filizi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Yediveren: Yılda birkaç kez çiçek açan gül.

Beren: 1. Güçlü, kuvvetli. 2. Akıllı. 3. Tanınmış.4. Kadife kumaş.

Iren: Barış

İmren: Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği. Gıpta.

Deren: Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Gülderen: Gül toplayan, gülleri derleyen. Gül-deren.

Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı, zeki.

Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Nesteren: Ağustos gülü, yaban gülü.

Güleren: Gül gibi güzel olan dost.

Karine: övme

Nurseren: Işık seren, aydınlık saçan.

Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.

Karnaim: boynuzları

Ceren: Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir. Moğolca ceylan anlamına gelir.

Gülseren: Gül toplayan,gül dağıtan

Karmelita: Rab `ın bağ

Nurveren: Işık, parlaklık, aydınlık veren.

Karmit: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Gülveren: Gül veren.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Koren: bakire

Özderen: Derli toplu kimse.

Gülören: Gül-ören.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Yaren: Arkadaş, yakın dost.

Ayceren: Ay gibi güzel ve parlak ceylan.

Karis: Grace;

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Keren: Duymak

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Peren: Ülker yıldızı.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç

Ayseren: Parlaklık, ışık saçan.

Güldüren: Mutlu eden, sevindiren.

Ecren: Ecir, ücret, mükafat, hediye, karşılık. Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır. Kuran’da 3 ayette geçiyor. (Talak 5, Kalem 46, Müzemmil 20)

Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.

Bu listede Karen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karmel: Bağ

Süeren: Güçlü, kuvvetli yiğit.

Tezeren: Çabuk ulaşan.

Uzgören: Gerçeği önceden görebilen kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Tezveren: Çabucak veren.

Çağveren: Yeni bir çağ açan kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Horen: Güneş

Özveren: Özveride bulunan, fedakâr kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Airen: Gücü Mountain

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karim: cömert

İren: Özgür, hür.

Temren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir.

Şeren: Çevik, tez canlı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Üren: 1. Kurak, susuz yer. 2. Şimşek. 3. Soy.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Tanören: Şafak vaktinde de çalışan kimse.

Jaren: İsrail Jaron Modern varyant 'sevinç çığlığı.'.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Ünveren: Tanınmış, ünlü kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Eneren: Erenlerin en üstünü, değerlisi.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Tören: Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Teceren: Becerikli, tasarruflu.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Eren: Ermiş kişi

Karpos: Kâr

Aren: Kum tanesi, ağaç cinsi

Karlık: Kar kuyusu.

Canören: Gerçek dost olan.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Öngören: İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Oren: Çam

Alperen: Yiğit, cesur, yürekli kimse,bahadır.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Demren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir. bk. Temren

Evren: Kainat, yaratılmışların tümü

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Elveren: Yardım eden, yardımcı olan.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karacan: Esmer kimse.

Güneren: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Üngören: Tanınan, ünlü, meşhur.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Doren: Hediye

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Bu listede Karen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha