İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmit: Rab `ın bağ

Iren: Barış

Gülderen: Gül toplayan, gülleri derleyen. Gül-deren.

İmren: Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği. Gıpta.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Keren: Duymak

Gülseren: Gül toplayan,gül dağıtan

Deren: Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Ecren: Ecir, ücret, mükafat, hediye, karşılık. Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır. Kuran’da 3 ayette geçiyor. (Talak 5, Kalem 46, Müzemmil 20)

Yaren: Arkadaş, yakın dost.

Beren: 1. Güçlü, kuvvetli. 2. Akıllı. 3. Tanınmış.4. Kadife kumaş.

Karakız: Esmer kız.

Koren: bakire

Yediveren: Yılda birkaç kez çiçek açan gül.

Gülveren: Gül veren.

Güldüren: Mutlu eden, sevindiren.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Püren: 1. Kimi ağaçlarda, yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. 2. Çalılık ve sık otlu yerler. 3. Sarı, kırmızı çiçek açan ufak yapraklı, arıların çok sevdiği bir tür ot. 4. Meşe ağacı filizi.

Ayseren: Parlaklık, ışık saçan.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Güleren: Gül gibi güzel olan dost.

Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.

Gülören: Gül-ören.

Karmelita: Rab `ın bağ

Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç

Karisa: çok sevgili

Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı, zeki.

Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karadut: Siyah renkli dut.

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Ceren: Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir. Moğolca ceylan anlamına gelir.

Peren: Ülker yıldızı.

Nurveren: Işık, parlaklık, aydınlık veren.

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Özderen: Derli toplu kimse.

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karyan: karanlık bir

Nurseren: Işık seren, aydınlık saçan.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kariina: bulundu

Siren: Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı.

Nesteren: Ağustos gülü, yaban gülü.

Karine: övme

Ayceren: Ay gibi güzel ve parlak ceylan.

Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Karen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Eren: Ermiş kişi

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Güneren: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karlu: Karlı.

Ünveren: Tanınmış, ünlü kimse.

Teceren: Becerikli, tasarruflu.

İren: Özgür, hür.

Tezveren: Çabucak veren.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Özveren: Özveride bulunan, fedakâr kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Öngören: İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Horen: Güneş

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Ayren: Gücü Mountain

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatekin: Esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasu: Ağır akan su.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Jaren: İsrail Jaron Modern varyant 'sevinç çığlığı.'.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Güçeren: Güçlü yiğit.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacan: Esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaşın: Esmer.

Tören: Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karındaş: Kardeş.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karmel: Bağ

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Süeren: Güçlü, kuvvetli yiğit.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Canören: Gerçek dost olan.

Elveren: Yardım eden, yardımcı olan.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaduman: Siyah duman.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Oren: Çam

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Eneren: Erenlerin en üstünü, değerlisi.

Karsten: İsa şöyle bir

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karatün: Karanlık gece.

Alperen: Yiğit, cesur, yürekli kimse,bahadır.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Doren: Hediye

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karim: cömert

Aren: Kum tanesi, ağaç cinsi

Demren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir. bk. Temren

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Airen: Gücü Mountain

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Uzgören: Gerçeği önceden görebilen kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Tezeren: Çabuk ulaşan.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Üren: 1. Kurak, susuz yer. 2. Şimşek. 3. Soy.

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Bu listede Karen ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha