İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziVildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Sühandan: Güzel konuşan
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Karessa: çok sevgili
Gülfidan: Gül fidanı.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Karis: Grace;
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Hildan: Yükselmek
Karakız: Esmer kız.
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyan: karanlık bir
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Aydan: Aya benzer ay gibi
Karisa: çok sevgili
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Jehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karima: Noble, cömert
Karmit: Rab `ın bağ
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Kariina: bulundu
Karissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Handan: Gülen, şen
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Yeldan: Hızlı, süratli.
Calidan: Calydon alternatif yazım
Karmel: Bağ
Avidan: Yargıç `ın oğlu
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Atadan: Atalardan gelen.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Berodach-Baladan: ölü oğlu
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karim: cömert
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Rahdan: Yol bilen.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Idan: Çağ
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Ramadan: dokuzuncu İslam ay, oruç ayı
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karsten: İsa şöyle bir
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karlu: Karlı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karluk: Türk boylarından biri.
Kareem: Cömert
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaduman: Siyah duman.
Geordan: Aktı
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Karpos: Kâr
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karlık: Kar kuyusu.
Medan: yargı süreci
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Yardan: Kral
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Doğudan: Doğu yönünden.
Bogdan: Tanrı'dan hediye.
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Dan: Hakem
Karındaş: Kardeş.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Mardan: Erkek, Savaşçı
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Jordan: toprak, arazi
Karatün: Karanlık gece.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.