İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziHandan: Gülen, şen
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Gülfidan: Gül fidanı.
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Vildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Karnaim: boynuzları
Karakız: Esmer kız.
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Karessa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Karine: övme
Karyan: karanlık bir
Karmit: Rab `ın bağ
Hildan: Yükselmek
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Karissa: Okşamak
Jehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karis: Grace;
Karisa: çok sevgili
Aydan: Aya benzer ay gibi
Karima: Noble, cömert
Sühandan: Güzel konuşan
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karabey: Esmer, yağız bey.
Avidan: Yargıç `ın oğlu
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karsten: İsa şöyle bir
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Berodach-Baladan: ölü oğlu
Dan: Hakem
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Yeldan: Hızlı, süratli.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Calidan: Calydon alternatif yazım
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karim: cömert
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kareem: Cömert
Doğudan: Doğu yönünden.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Atadan: Atalardan gelen.
Karatün: Karanlık gece.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Mardan: Erkek, Savaşçı
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karluk: Türk boylarından biri.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Medan: yargı süreci
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Karmel: Bağ
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Karlu: Karlı.
Yezdan: 1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah.
Geordan: Aktı
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Jordan: toprak, arazi
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Idan: Çağ
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karacan: Esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Rahdan: Yol bilen.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Ramadan: dokuzuncu İslam ay, oruç ayı
Karaşın: Esmer.
Koldan: Kurala uygun, normal.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek