İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziHildan: Yükselmek
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Handan: Gülen, şen
Karissa: Okşamak
Karis: Grace;
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Gülfidan: Gül fidanı.
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Karisa: çok sevgili
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Sühandan: Güzel konuşan
Karyan: karanlık bir
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Karmelita: Rab `ın bağ
Vildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Karessa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Aydan: Aya benzer ay gibi
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Karakız: Esmer kız.
Karima: Noble, cömert
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Jehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Avidan: Yargıç `ın oğlu
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Bogdan: Tanrı'dan hediye.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karim: cömert
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Dan: Hakem
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karındaş: Kardeş.
Karatün: Karanlık gece.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaşın: Esmer.
Kareem: Cömert
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karacan: Esmer kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Jordan: toprak, arazi
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Atadan: Atalardan gelen.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Medan: yargı süreci
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Mardan: Erkek, Savaşçı
Yeldan: Hızlı, süratli.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karsten: İsa şöyle bir
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Doğudan: Doğu yönünden.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karlu: Karlı.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Yardan: Kral
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karpos: Kâr
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Berodach-Baladan: ölü oğlu
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Rahdan: Yol bilen.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Koldan: Kurala uygun, normal.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karatekin: Esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Ramadan: dokuzuncu İslam ay, oruç ayı
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Yezdan: 1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Idan: Çağ
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.