İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziAydan: Aya benzer ay gibi
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Jehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Sühandan: Güzel konuşan
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Gülfidan: Gül fidanı.
Hildan: Yükselmek
Vildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Handan: Gülen, şen
Kariina: bulundu
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karnaim: boynuzları
Karisa: çok sevgili
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karessa: çok sevgili
Karima: Noble, cömert
Karakız: Esmer kız.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Karmit: Rab `ın bağ
Karadut: Siyah renkli dut.
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyan: karanlık bir
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Yardan: Kral
Kareem: Cömert
Yeldan: Hızlı, süratli.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karmel: Bağ
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Rahdan: Yol bilen.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Calidan: Calydon alternatif yazım
Karluk: Türk boylarından biri.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Ramadan: dokuzuncu İslam ay, oruç ayı
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Atadan: Atalardan gelen.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Jordan: toprak, arazi
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Yezdan: 1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Koldan: Kurala uygun, normal.
Karsten: İsa şöyle bir
Karpos: Kâr
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaduman: Siyah duman.
Berodach-Baladan: ölü oğlu
Karacan: Esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karlık: Kar kuyusu.
Karasu: Ağır akan su.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Mardan: Erkek, Savaşçı
Medan: yargı süreci
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Doğudan: Doğu yönünden.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Geordan: Aktı
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karlu: Karlı.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Dan: Hakem
Karim: cömert
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.