İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziJehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Aydan: Aya benzer ay gibi
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Vildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Karmelita: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Handan: Gülen, şen
Kariina: bulundu
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Hildan: Yükselmek
Karis: Grace;
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Sühandan: Güzel konuşan
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Karessa: çok sevgili
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Karmit: Rab `ın bağ
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karyan: karanlık bir
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karakız: Esmer kız.
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Gülfidan: Gül fidanı.
Karnaim: boynuzları
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Karine: övme
Karisa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Yeldan: Hızlı, süratli.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Rahdan: Yol bilen.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaduman: Siyah duman.
Karpos: Kâr
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karatekin: Esmer kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karasal: Kara ile ilgili.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Geordan: Aktı
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Berodach-Baladan: ölü oğlu
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Jordan: toprak, arazi
Doğudan: Doğu yönünden.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karlu: Karlı.
Dan: Hakem
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Karasu: Ağır akan su.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Yardan: Kral
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Kareem: Cömert
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Karaşın: Esmer.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Karluk: Türk boylarından biri.
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karatün: Karanlık gece.
Avidan: Yargıç `ın oğlu
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Mardan: Erkek, Savaşçı
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Medan: yargı süreci
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karacan: Esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karmel: Bağ
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Yezdan: 1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Bogdan: Tanrı'dan hediye.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Idan: Çağ
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Calidan: Calydon alternatif yazım
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karındaş: Kardeş.