İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kardan isminin anlamı: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf. Kardan ismi Türkçe kökenli bir Kız ismidir.
Kardan İsminin Anlamı Nedir? Kardan İsminin AnaliziKarisa: çok sevgili
Nardan: 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlası.
Karessa: çok sevgili
Gülfidan: Gül fidanı.
Güldan: Çiçek konulan kap, çiçeklik.
Karissa: Okşamak
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Jehoaddan: Rabbin keyfi ya da zaman
Büldan: Ülkeler, şehirler, iller.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Fidan: Ağaçların genç ve yeni yetişeni
Candan: İçten, yürekten, samimi.2. Samimi, içten, kalbi. 3. Yakınlık belirten davranış.
Karnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karyan: karanlık bir
Karmit: Rab `ın bağ
Vildan: Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Kariina: bulundu
Nurfidan: Nurlu, aydınlık genç.
Hoşfidan: Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Aydan: Aya benzer ay gibi
Baldan: Bal gibi tatlı, şirin ve güzel olan.
Karakız: Esmer kız.
Canfidan: Özü fidan gibi düzgün olan kimse.
Cavidan: Sonrasız, sürekli kalacak olan, sonsuz.
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Nadan: Bilgisiz, cahil, haddini bilmez. Nobran, kaba, kötü.
Vicdan: Kişiyi davranışları hakkında yargıya iten güç
Karmelita: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Tandan: Tan vaktinde doğan kimse.
Şadan: Sevinçli, keyifli, hoşnut.
Rindan: Dünya işini hoş görenler, alçak gönüllüler, kalenderler.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Sudan: Su gibi güzel, berrak olan.
Karine: övme
Handan: Gülen, şen
Karima: Noble, cömert
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nurdan: Işıktan oluşmuş, nurlu, ışıklı, parlak.
Hildan: Yükselmek
Sühandan: Güzel konuşan
Karaşın: Esmer.
Mardan: Erkek, Savaşçı
Avidan: Yargıç `ın oğlu
Karlu: Karlı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Nebuzar-Adan: meyve veya yargı kehanetleri
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Medan: yargı süreci
Yezdan: 1. Zerdüştlerin iyilik Tanrısı. 2. Allah.
Idan: Çağ
Dan: Hakem
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karatün: Karanlık gece.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karasu: Ağır akan su.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Soydan: Soylu bir aileden gelen, soylu.
Geordan: Aktı
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karim: cömert
Karaduman: Siyah duman.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Yeldan: Hızlı, süratli.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Koldan: Kurala uygun, normal.
Karsten: İsa şöyle bir
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Rahdan: Yol bilen.
Jordan: toprak, arazi
Abadan: 1- Cömert, Verici 2- Bağışlayıcı, Gönül Yapıcı
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karmel: Bağ
Berdan: Tarsus yöresinde bir akarsu.
Doğudan: Doğu yönünden.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kareem: Cömert
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karacan: Esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Ardan: Arı gibi temiz, çalışkan. Kumral.
Karatekin: Esmer kimse.
Ramadan: dokuzuncu İslam ay, oruç ayı
Bogdan: Tanrı'dan hediye.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Calidan: Calydon alternatif yazım
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Atadan: Atalardan gelen.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Yardan: Kral
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karındaş: Kardeş.