İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karcan isminin anlamı: Esmer kimse. bk. Karacan. Karcan ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Karcan İsminin Anlamı Nedir? Karcan İsminin AnaliziKareena: saf, masum, f arkadaşım
Karima: Noble, cömert
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Karissa: Okşamak
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Yekcan: Bir can
Karessa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Lorican: Can ninni
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Karnaim: boynuzları
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Severcan: Yürekten seven kimse.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Dilocan: Can dost
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Morican: Can boncuk
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Güzelcan: Güzel kimse.
Karisa: çok sevgili
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Karmit: Rab `ın bağ
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Ruhcan: Ruh ve can.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karpos: Kâr
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Temizcan: İçi temiz olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Tekcan: Çok değerli, eşsiz kimse.
Oğuzcan: Gerçek dost.
Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Tancan: Özü aydınlık kimse.
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Ulucan: Erdemli, saygın, yüce kişi.
Batıcan: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karasal: Kara ile ilgili.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Erencan: Deneyimli, akıllı kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Türkcan: Sevilen Türk.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Zeycan: Candan, cana yakın.
Karındaş: Kardeş.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Görgüncan: Görgülü, bilgili kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Alican: Yüce, ulu dost.Cana yakın, içtenlikli, candan, sıcakkanlı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Temircan: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demircan
Jacan: Bir Kutsal Kitap adı OnruSint. Jachin
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Salcan: Coşkulu, taşkın yaradılışlı, hareketli olan kimse. - bk. Selcan
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karacan: Esmer kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Özgürcan: Özgürlüğe düşkün kimse.
Durucan: Özü temiz kişi.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
İşcan: Çalışkan, becerikli, iş bilen.
Ilgazcan: Akıncı, savaşçı kimse.
Bolcan: Canlı, hareketli, neşeli.
Memucan: yoksul için de geçerlidir hazırlamak
Karaşın: Esmer.
Bican: Cansız.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Arcan: Özü saf, temiz kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Kartay: Yaşlı, pir.
Turcan: Genç, delikanlı.
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatekin: Esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karatün: Karanlık gece.
Timurcan: bk. Demircan
Karmel: Bağ
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karlu: Karlı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.