İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karcan isminin anlamı: Esmer kimse. bk. Karacan. Karcan ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Karcan İsminin Anlamı Nedir? Karcan İsminin AnaliziKarmelita: Rab `ın bağ
Lorican: Can ninni
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Morican: Can boncuk
Karmit: Rab `ın bağ
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Karyan: karanlık bir
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Güzelcan: Güzel kimse.
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Kariina: bulundu
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Karadut: Siyah renkli dut.
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Karisa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Karnaim: boynuzları
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Karessa: çok sevgili
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Severcan: Yürekten seven kimse.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karis: Grace;
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Dilocan: Can dost
Karakız: Esmer kız.
Yekcan: Bir can
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Karima: Noble, cömert
Karissa: Okşamak
Karine: övme
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Oğulcan: Çok sevgili çocuk.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Dönmezcan: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli kimse.
Kareem: Cömert
Taycan: Genç ve güçlü kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
İlcan: Memleketin sevimlisi.
Karsten: İsa şöyle bir
Tekcan: Çok değerli, eşsiz kimse.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karacan: Esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Bican: Cansız.
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Denizcan: Deniz adamı, denizci.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karlu: Karlı.
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Toycan: Çok genç ve deneyimsiz kimse.
Salcan: Coşkulu, taşkın yaradılışlı, hareketli olan kimse. - bk. Selcan
Karaduman: Siyah duman.
Durucan: Özü temiz kişi.
Timurcan: bk. Demircan
Karındaş: Kardeş.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Ocan: "O, cana yakın dosttur" anlamında kullanılan bir ad.
Arcan: Özü saf, temiz kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karmel: Bağ
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karasu: Ağır akan su.
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan
Ruhcan: Ruh ve can.
Torcan: Çekingen, utangaç kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karasal: Kara ile ilgili.
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Oğuzcan: Gerçek dost.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karim: cömert
Velican: Can sahibi, canlı.
Bulgucan: Anlayışlı kimse.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Zeycan: Candan, cana yakın.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Tekecan: Mert, sözünün eri olan kimse.
Orcan: Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Tancan: Özü aydınlık kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Memucan: yoksul için de geçerlidir hazırlamak
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Görgüncan: Görgülü, bilgili kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Beycan: Bey gibi olan kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.