İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karcan isminin anlamı: Esmer kimse. bk. Karacan. Karcan ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Karcan İsminin Anlamı Nedir? Karcan İsminin AnaliziNazlıcan: Nazlı kimse.
Karissa: Okşamak
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Dilocan: Can dost
Karine: övme
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Severcan: Yürekten seven kimse.
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Kariina: bulundu
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Morican: Can boncuk
Karmit: Rab `ın bağ
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Karima: Noble, cömert
Karisa: çok sevgili
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmelita: Rab `ın bağ
Lorican: Can ninni
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karnaim: boynuzları
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Karis: Grace;
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Karyan: karanlık bir
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karessa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Yekcan: Bir can
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Güzelcan: Güzel kimse.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmel: Bağ
Darcan: Aceleci, sıkıntılı.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Karasal: Kara ile ilgili.
İlcan: Memleketin sevimlisi.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Okcan: Canlı, hareketli, canı tez.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Karpos: Kâr
Karaşın: Esmer.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Ercan: Er canlı, korkusuz yiğit. Yiğit, canlı, cesur kimse.
Temircan: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demircan
Salcan: Coşkulu, taşkın yaradılışlı, hareketli olan kimse. - bk. Selcan
Karlu: Karlı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Tekecan: Mert, sözünün eri olan kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Oğuzcan: Gerçek dost.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Durucan: Özü temiz kişi.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Ruhcan: Ruh ve can.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Alican: Yüce, ulu dost.Cana yakın, içtenlikli, candan, sıcakkanlı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Oğulcan: Çok sevgili çocuk.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Yurtcan: Ülkesine canlılık katan kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Bağışcan: Başkalarının hatalarını bağışlayan, affeden kimse. Bağış ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Bağış ve Can
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Timurcan: bk. Demircan
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Karasu: Ağır akan su.
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Taycan: Genç ve güçlü kimse.
Ulucan: Erdemli, saygın, yüce kişi.
Can: İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan ve ilk korunan
Tekcan: Çok değerli, eşsiz kimse.
Bolcan: Canlı, hareketli, neşeli.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Karatekin: Esmer kimse.
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karındaş: Kardeş.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Kartay: Yaşlı, pir.
Turcan: Genç, delikanlı.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Toycan: Çok genç ve deneyimsiz kimse.
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Erencan: Deneyimli, akıllı kimse.
Ulcan: bk. Oğulcan
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Görgüncan: Görgülü, bilgili kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Velican: Can sahibi, canlı.
Bulgucan: Anlayışlı kimse.
Türkcan: Sevilen Türk.
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Baycan: Zengin, varlıklı kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
İşcan: Çalışkan, becerikli, iş bilen.