İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karcan isminin anlamı: Esmer kimse. bk. Karacan. Karcan ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Karcan İsminin Anlamı Nedir? Karcan İsminin AnaliziLorican: Can ninni
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karissa: Okşamak
Karisa: çok sevgili
Karine: övme
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Dilocan: Can dost
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Yekcan: Bir can
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Karessa: çok sevgili
Güzelcan: Güzel kimse.
Karmit: Rab `ın bağ
Severcan: Yürekten seven kimse.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karakız: Esmer kız.
Karadut: Siyah renkli dut.
Morican: Can boncuk
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Karis: Grace;
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Karima: Noble, cömert
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karnaim: boynuzları
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Karyan: karanlık bir
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Bolcan: Canlı, hareketli, neşeli.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Temircan: Güçlü, kuvvetli, sert kimse. - bk. Demircan
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Bican: Cansız.
Karsten: İsa şöyle bir
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Sercan: Canların özü, canın başı. Sevgili, sevilen.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Turcan: Genç, delikanlı.
Olcan: "Gerçek dost ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karmel: Bağ
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Memucan: yoksul için de geçerlidir hazırlamak
Ercan: Er canlı, korkusuz yiğit. Yiğit, canlı, cesur kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Karasu: Ağır akan su.
Taycan: Genç ve güçlü kimse.
Karim: cömert
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Karlık: Kar kuyusu.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Batıcan: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Darcan: Aceleci, sıkıntılı.
Karındaş: Kardeş.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Salcan: Coşkulu, taşkın yaradılışlı, hareketli olan kimse. - bk. Selcan
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Temizcan: İçi temiz olan kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaşın: Esmer.
Kareem: Cömert
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Arcan: Özü saf, temiz kimse.
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Orcan: Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Sağcan: Sağlıklı kimse.
Dönmezcan: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli kimse.
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Yurtcan: Ülkesine canlılık katan kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Tanırcan: Anımsayan, bilip ayıran, seçen kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Ulucan: Erdemli, saygın, yüce kişi.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Denizcan: Deniz adamı, denizci.
Közcan: Samimi, içten kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Oğulcan: Çok sevgili çocuk.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Zeycan: Candan, cana yakın.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Çevikcan: Kolaylık ve çabuklukla davranan, kıvrak, hareketli kimse.