İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karcan isminin anlamı: Esmer kimse. bk. Karacan. Karcan ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Karcan İsminin Anlamı Nedir? Karcan İsminin AnaliziYârcan: Çok sevilen, sevgili.
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Karisa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmelita: Rab `ın bağ
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Kariina: bulundu
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Karis: Grace;
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Karessa: çok sevgili
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Karyan: karanlık bir
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Lorican: Can ninni
Yekcan: Bir can
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Karnaim: boynuzları
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Morican: Can boncuk
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Karakız: Esmer kız.
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Karine: övme
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Karima: Noble, cömert
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Karissa: Okşamak
Severcan: Yürekten seven kimse.
Güzelcan: Güzel kimse.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Dilocan: Can dost
Bilgecan: Bilgili kimse.
Sercan: Canların özü, canın başı. Sevgili, sevilen.
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Bağışcan: Başkalarının hatalarını bağışlayan, affeden kimse. Bağış ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Bağış ve Can
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Okcan: Canlı, hareketli, canı tez.
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karsten: İsa şöyle bir
Karatekin: Esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Turcan: Genç, delikanlı.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Denizcan: Deniz adamı, denizci.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Çevikcan: Kolaylık ve çabuklukla davranan, kıvrak, hareketli kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tekcan: Çok değerli, eşsiz kimse.
Ulucan: Erdemli, saygın, yüce kişi.
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karatün: Karanlık gece.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kartay: Yaşlı, pir.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Özgürcan: Özgürlüğe düşkün kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Yurdacan: Yurda canlılık veren kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Karaşın: Esmer.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Timurcan: bk. Demircan
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Zeycan: Candan, cana yakın.
Bolcan: Canlı, hareketli, neşeli.
Orcan: Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Berkcan: Berk ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. (Bkz: Berk ve Can)
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Batıcan: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Tancan: Özü aydınlık kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Olcan: "Gerçek dost ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Türkcan: Sevilen Türk.
Velican: Can sahibi, canlı.
Tanırcan: Anımsayan, bilip ayıran, seçen kimse.
Oğulcan: Çok sevgili çocuk.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Torcan: Çekingen, utangaç kimse.
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Tekecan: Mert, sözünün eri olan kimse.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Baycan: Zengin, varlıklı kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Ercan: Er canlı, korkusuz yiğit. Yiğit, canlı, cesur kimse.
Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan
Karmel: Bağ
Karim: cömert
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.