İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKaradut: Siyah renkli dut.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyan: karanlık bir
Kariina: bulundu
Karima: Noble, cömert
Karis: Grace;
Ayilkin: İlk ay.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karisa: çok sevgili
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karnaim: boynuzları
Karissa: Okşamak
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karessa: çok sevgili
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karine: övme
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karim: cömert
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Öztekin: Benzersiz kimse.
Karaşın: Esmer.
Karındaş: Kardeş.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Tekin: Uğurlu
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karlık: Kar kuyusu.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karasu: Ağır akan su.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Aytekin: Tek ay, uğur getiren ay
Karabey: Esmer, yağız bey.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Seçkin: Seçilmiş olan
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Uçantekin: Çok sevinen kimse.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Beytekin: Zengin prens, şehzade. bk. Baytekin
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Elkin: Tanrı oluşturur
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaçar: Kötü ruhlar.