İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKarmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karakız: Esmer kız.
Karadut: Siyah renkli dut.
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karissa: Okşamak
Kariina: bulundu
Karima: Noble, cömert
Ayilkin: İlk ay.
Karessa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Karnaim: boynuzları
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareem: Cömert
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Beytekin: Zengin prens, şehzade. bk. Baytekin
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karpos: Kâr
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karasu: Ağır akan su.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Karim: cömert
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Karaşın: Esmer.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karlık: Kar kuyusu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Ulutekin: Saygın, değerli, yüce hükümdar.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Jokin: Tanrı kuracak
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Karmel: Bağ
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karsten: İsa şöyle bir
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
Karacan: Esmer kimse.
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Sakin: 1. Durgun, dingin. 2. Sessiz, kendi hâlinde.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Cantekin: Samimi, içten hükümdar.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karasal: Kara ile ilgili.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Aytekin: Tek ay, uğur getiren ay
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Elkin: Tanrı oluşturur
Rakin: saygılı bir biçimde
Uçantekin: Çok sevinen kimse.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Kartay: Yaşlı, pir.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.