İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKarissa: Okşamak
Karmelita: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karmit: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karakız: Esmer kız.
Karine: övme
Karyan: karanlık bir
Karisa: çok sevgili
Karessa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Ayilkin: İlk ay.
Karima: Noble, cömert
Karadut: Siyah renkli dut.
Karnaim: boynuzları
Karis: Grace;
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Karlu: Karlı.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Karlık: Kar kuyusu.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karaşın: Esmer.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Sakin: 1. Durgun, dingin. 2. Sessiz, kendi hâlinde.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karluk: Türk boylarından biri.
Tekin: Uğurlu
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karsten: İsa şöyle bir
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Seçkin: Seçilmiş olan
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Ulutekin: Saygın, değerli, yüce hükümdar.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Karındaş: Kardeş.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karaduman: Siyah duman.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Erkin: Koşulsuz iş gören
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karmel: Bağ
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Savtekin: Ünlü hükümdar.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Aytekin: Tek ay, uğur getiren ay
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.