İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKaris: Grace;
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kariina: bulundu
Ayilkin: İlk ay.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karakız: Esmer kız.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karessa: çok sevgili
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karnaim: boynuzları
Karmit: Rab `ın bağ
Karadut: Siyah renkli dut.
Karyan: karanlık bir
Karine: övme
Karsten: İsa şöyle bir
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Kareem: Cömert
Karlık: Kar kuyusu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Tekin: Uğurlu
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karmel: Bağ
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karluk: Türk boylarından biri.
Elkin: Tanrı oluşturur
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Kartay: Yaşlı, pir.
Savtekin: Ünlü hükümdar.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Rekin: 1. Gururlu, ağırbaşlı. 2. Saygın yüce, yüksek.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karatekin: Esmer kimse.
Seçkin: Seçilmiş olan
Öztekin: Benzersiz kimse.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karasal: Kara ile ilgili.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Karacan: Esmer kimse.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Karasu: Ağır akan su.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Sakin: 1. Durgun, dingin. 2. Sessiz, kendi hâlinde.
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Karim: cömert
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karpos: Kâr
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karaşın: Esmer.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.