İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKareena: saf, masum, f arkadaşım
Karmit: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Karnaim: boynuzları
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Ayilkin: İlk ay.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kariina: bulundu
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karine: övme
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karisa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyan: karanlık bir
Erkin: Koşulsuz iş gören
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Karasu: Ağır akan su.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Karim: cömert
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Savtekin: Ünlü hükümdar.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Beytekin: Zengin prens, şehzade. bk. Baytekin
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Çekin: 1. Meşe ağaçlarında olan iri bir çeşit meyve. 2. Bağ çubuklarının açılmak üzere bulunan gözlerini bitten korumak için kullanılan
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karaduman: Siyah duman.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karlu: Karlı.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tuğrultekin: Gözü pek hükümdar.
Aytekin: Tek ay, uğur getiren ay
Eşkin: 1. Filiz, sürgün. 2. Açık adımlarla, hızlı yürüyen at.
Karaşın: Esmer.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Dirimtekin: Yaşama gücü olan hükümdar.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karabudun: Esmer milletten olan.
Dönmeztekin: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli hükümdar.
Elkin: Tanrı oluşturur
Balatekin: Prens, şehzade çocuğu.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Öztekin: Benzersiz kimse.
Yeltekin: Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Karatün: Karanlık gece.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Seçkin: Seçilmiş olan
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Ertekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Kırtekin: Saçlarına ak düşmüş kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
İnaltekin: Kendisine inanılan, güvenilen kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Tekin: Uğurlu
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Özerkin: Gerçek özgür kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.