İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatekin isminin anlamı: Esmer kimse. Karatekin ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatekin İsminin Anlamı Nedir? Karatekin İsminin AnaliziKarsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karissa: Okşamak
Karadut: Siyah renkli dut.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Ayilkin: İlk ay.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Karessa: çok sevgili
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kariina: bulundu
Karis: Grace;
Karmit: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karisa: çok sevgili
Ekin: Buğday / Tahılın ekimden harman dönemine kadarki hali / Kültür
Karmelita: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karima: Noble, cömert
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Tümerkin: Gerçek özgür.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Boğatekin: Güçlü, kuvvetli şehzade.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Mekin: 1. Vakarlı, temkinli, güç sahibi kimse. 2. Oturan, yerleşen.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Oğultekin: Biricik, benzersiz çocuk.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Gültekin: Kültigin adından.. Güvenilen, herkese hayrı dokunan
Sakin: 1. Durgun, dingin. 2. Sessiz, kendi hâlinde.
Sevüktekin: Çok sevilen, tek tutulan kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Mengütekin: Adı ölümsüzleşmiş hükümdar.
Demirtekin: Güçlü, kuvvetli, sert hükümdar.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Deniztekin: Deniz adamı, denizci.
Ezgütekin: İyi hükümdar.
Berkin: Sağlam, güçlü, kuvvetli.
Sebüktekin: Hızlı, atak hükümdar.
Erişkin: Olgun, gelişmiş, büyümesi sona ermiş kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Soytekin: Hükümdar soyundan gelen kimse.
Dağtekin: Dağlara hükmeden hükümdar.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karasu: Ağır akan su.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karmel: Bağ
Eskin: 1. Rüzgâr. 2. Fırtına. 3. Karla dolan ve düz yerden ayırt edilemeyen çukur.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Uçantekin: Çok sevinen kimse.
Nurtekin: Nurlu, aydınlık hükümdar.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Koşuktekin: Bir araya gelmiş hükümdarlar.
Doruktekin: Başarılı, üstün nitelikli hükümdar.
Taştekin: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Baytekin: Zengin prens, şehzade.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Onuktekin: Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Daltekin: Koruyucu, kayırıcı hükümdar.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kayatekin: Kaya gibi güçlü kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Gümüştekin: Dürüst, doğru ve değerli olan.
Tuğtekin: Tuğ takmış hükümdar.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Turatekin: Tuğralı hükümdar.
Keskin: 1. Etkili, sert. 2. Görevini iyi yapan. 3. Azgın.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Durutekin: Özü temiz olan hükümdar.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karlu: Karlı.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Rakin: saygılı bir biçimde
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Mutlutekin: Mutlu hükümdar.
Elkin: Tanrı oluşturur
Yücetekin: Kahraman, büyük, ulu hükümdar.
Yağıztekin: Esmer kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Ucatekin: UYücelikte eşsiz kimse.
Güntekin: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan kimse.
Durantekin: Dingin, sakin, huzurlu bir biçimde yaşamını sürdüren hükümdar.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Alptekin: Yiğit, cesur, yürekli hükümdar
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaşın: Esmer.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Cantekin: Samimi, içten hükümdar.
Buruktekin: Gücenmiş, kırılmış şehzade.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
İltekin: Ülkenin tek ve eşsiz insanı.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karsten: İsa şöyle bir
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Sungurtekin: Soğukkanlı ve doğan gibi güçlü hükümdar.
Uztekin: Yetenekl, becerikli hükümdar.
Buluttekin: Bulut gibi her yeri kaplayan bey.
Karpos: Kâr
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Aktekin: Güvenilir, dürüst prens, şehzade.Parlak, görkemli, temiz huylu yiğit.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş