İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatay isminin anlamı: Anadolu Selçuklu devlet adamı. Karatay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatay İsminin Anlamı Nedir? Karatay İsminin AnaliziKarlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karissa: Okşamak
Karima: Noble, cömert
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karakız: Esmer kız.
Karyan: karanlık bir
Karine: övme
Karmit: Rab `ın bağ
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Kareem: Cömert
Karacan: Esmer kimse.
Kortay: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Asutay: Hırçın tay.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Boğatay: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Subutay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı.
Nuratay: Nurlu, ışık saçan tanınmış kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Günaltay: Güneş gibi yükseklerde, yüksek makamlarda ışık ve aydınlık saçan.
Tanaltay: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Tuğtay: Tuğ takınmış benzersiz kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Çağatay: Küçük tay, çocuk gibi sevimli. Çağatay hanlığından olan kimse. Cengiz Hanın oğlu
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Üstay: Ay gibi yüksek, yüce.
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Boratay: Fırtına gibi olan kimse.
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Uraltay: Şehirli saygın kişi.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Sabutay: bk. Subutay
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Eraltay: Yüce, yüksek değerli kimse.
Özoktay: Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Alatay: Derisinde benekler olan tay.
Karasu: Ağır akan su.
Torumtay: Yırtıcı bir kuş türü.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Ertay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kongurtay: Esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Karlık: Kar kuyusu.
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Özatay: Özü herkesçe tanınan kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaduman: Siyah duman.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Bilgütay: Bilgili.
Orguntay: Gizlenmiş, saklanmış kimse.
İlkutay: Ülkenin mutlusu olan kimse.
Çintay: Soylu at.
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Tay: 1. Eşit, denk, yaşıt. 2. Tek, eşsiz. 3. Yan, taraf. 4. Toy. 5. Atın yavrusu. 6. Çift olan şeyin teki. 7. Çocuk.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabudun: Esmer milletten olan.
Erkutay: Uğurlu ayda doğan erkek.
Gümüştay: Temiz ve dürüst olan.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Sübitay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı. - bk. Subutay
Karatekin: Esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Göktay: Tek, biricik.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Itay: Isle of Palms
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Altay: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karluk: Türk boylarından biri.
Ulutay: Değerli, yüce ve benzersiz kimse.
Samurtay: Samur ve tay.