İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karatay isminin anlamı: Anadolu Selçuklu devlet adamı. Karatay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karatay İsminin Anlamı Nedir? Karatay İsminin AnaliziKariina: bulundu
Karima: Noble, cömert
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Karessa: çok sevgili
Karis: Grace;
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karissa: Okşamak
Karmit: Rab `ın bağ
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karakız: Esmer kız.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karisa: çok sevgili
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Uğurtay: Benzersiz biçimde uğurlu olan kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Çağatay: Küçük tay, çocuk gibi sevimli. Çağatay hanlığından olan kimse. Cengiz Hanın oğlu
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Subutay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı.
Karasu: Ağır akan su.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Ertay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaduman: Siyah duman.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karpos: Kâr
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Süngütay: Süngü takmış, savaşmaya hazır kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Sabutay: bk. Subutay
Mengütay: Adı ölümsüzleşmiş kimse.
İltay: Ülkenin benzersiz insanı.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Eraltay: Yüce, yüksek değerli kimse.
Uraltay: Şehirli saygın kişi.
Özoktay: Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karlu: Karlı.
Yahşitay: İyi, güzel kimse.
Üstay: Ay gibi yüksek, yüce.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karim: cömert
Karacan: Esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karlık: Kar kuyusu.
Kutay: 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karabey: Esmer, yağız bey.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Boratay: Fırtına gibi olan kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Karaşın: Esmer.
Itay: Isle of Palms
Gümüştay: Temiz ve dürüst olan.
Kongurtay: Esmer kimse.
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Baykutay: Zengin. talihli kimse.
Erkutay: Uğurlu ayda doğan erkek.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Aktay: Beyaz tay.Türkler´de çok kullanılan bir isimdi.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Özatay: Özü herkesçe tanınan kimse.
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Otay: Ateş renginde ay.
Karaçar: Kötü ruhlar.
İlkutay: Ülkenin mutlusu olan kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karasal: Kara ile ilgili.
Samurtay: Samur ve tay.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Torumtay: Yırtıcı bir kuş türü.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Ulutay: Değerli, yüce ve benzersiz kimse.
Altay: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kareem: Cömert
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.