İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmit: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karyan: karanlık bir

Karissa: Okşamak

Karessa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Karine: övme

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Işın: Bir ışık kaynağından çıkıp giden ışık çizgisi

Karmelita: Rab `ın bağ

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Selışın: Işın seli, aydınlık.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karakız: Esmer kız.

Kariina: bulundu

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karlu: Karlı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kareem: Cömert

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karındaş: Kardeş.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karlık: Kar kuyusu.

Karatekin: Esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karpos: Kâr

Karsten: İsa şöyle bir

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Sanşın: Erkek, yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaduman: Siyah duman.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karmel: Bağ

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaşın: Esmer.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karim: cömert

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha