İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karessa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Işın: Bir ışık kaynağından çıkıp giden ışık çizgisi

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmit: Rab `ın bağ

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Selışın: Işın seli, aydınlık.

Karnaim: boynuzları

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karissa: Okşamak

Kariina: bulundu

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaduman: Siyah duman.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatün: Karanlık gece.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karlu: Karlı.

Kareem: Cömert

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasu: Ağır akan su.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Sanşın: Erkek, yiğit.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karpos: Kâr

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karim: cömert

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karındaş: Kardeş.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha