İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyan: karanlık bir

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karisa: çok sevgili

Işın: Bir ışık kaynağından çıkıp giden ışık çizgisi

Karessa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Selışın: Işın seli, aydınlık.

Karissa: Okşamak

Karmelita: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karima: Noble, cömert

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kariina: bulundu

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaşın: Esmer.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Sanşın: Erkek, yiğit.

Karındaş: Kardeş.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karlu: Karlı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karim: cömert

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karasu: Ağır akan su.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacan: Esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karsten: İsa şöyle bir

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Bu listede Karaşın ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha