İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karasal isminin anlamı: Kara ile ilgili. Karasal ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karasal İsminin Anlamı Nedir? Karasal İsminin AnaliziKareena: saf, masum, f arkadaşım
Duysal: Duymakla, hissetmekle ilgili olan.
Ruhsal: Ruhla ilgili olan, ruhi.
Gülmisal: Gül gibi güzel, güle benzeyen.
Karmelita: Rab `ın bağ
Misal: 1. Örnek. 2. Benzer, eş. 3. Rüya, düş. 4. Masal.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karisa: çok sevgili
Karnaim: boynuzları
Kumsal: Denize, göle vb. yerlere girilebilen genellikle kumluk alan, deniz hamamı, kumbaşı, plaj
Karyan: karanlık bir
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karakız: Esmer kız.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Uysal: 1. Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen. 2. Terbiyeli.
Karine: övme
Jinsal: Dönem, çağ
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karissa: Okşamak
Masal: Genellikle halkın yarattığı, hayale dayanan, sözlü gelenekte yaşayan, çoğunlukla insanlar, hayvanlar ile cadı, cin, dev, peri vb. varlıkların başından geçen olağanüstü olayları anlatan edebî tür
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karessa: çok sevgili
Kariina: bulundu
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Işınsal: "Etrafı aydınlat, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Karmit: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Ersal: "Yiğitliğinle tanın" anlamında kullanılan bir ad.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Boysal: "Boyun uzasın, uzun boylu ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Oksal: "Ok at" anlamında kullanılan bir ad.
Faysal: 1. Keskin kılıç. 2. Hâkim. 3. Kesin hüküm, karar.
Arısal: Arı gibi çalışkan kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Erksal: "Güçlü, kuvvetli ol" anlamında kullanılan bir ad.
Yurtsal: Yurtla ilgili, yurda ait.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karacan: Esmer kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kutsal: Mübarek, kutlulukla ilgili
Karatün: Karanlık gece.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Şensal: "Neşeni, sevincini çevrene de yay, herkes şenlensin" anlamında kullanılan bir ad.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Onursal: Saygı için verilen veya övünç için kabul edilen, fahri (başkanlık, üyelik, profesörlük vb. unvan).
Baysal: Dirlik düzenlik içinde, sakin,gürültüsüz.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Özkutsal: "Özüne mutluluk saç" anlamında kullanılan bir ad.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
İlkünsal: İlk doğan erkek çocuklara verilen adlardan biri.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Usal: 1. Gamsız, kedersiz, keyfine düşkün. 2. Önemsiz.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Ulusal: Ulusla ilgili, ulusa özgü.
Nevsal: Yeni yıl.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Tansal: Şafakla ilgili, şafağa ait.
Önsal: "Önde ol, ileride ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karasu: Ağır akan su.
Asal: Başlıca, esaslı, temel.
Berksal: Güçlü, kuvvetli kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Güçsal: "Gücünü, kuvvetini göster" anlamında kullanılan bir ad.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karlu: Karlı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karaşın: Esmer.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karsten: İsa şöyle bir
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karındaş: Kardeş.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Sal: 1. Bir tür ilkel ırmak veya deniz taşıtı. 2. Boy. 3. Yel, rüzgâr. 4. Büyük sarp kaya. 5. Kıyı, kenar.
Faisal: Gücü bir
Karpos: Kâr
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karatekin: Esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Soysal: "Soyun genişlesin, yayılsın" anlamında kullanılan bir ad.
Kareem: Cömert
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karim: cömert
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karaduman: Siyah duman.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karmel: Bağ
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Arsal: 1. Arı gibi temiz, çalışkan. 2. Kumral.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Cansal: "Özünü bırak, terket" anlamında kullanılan bir ad.
Köksal: Kökünü derinliklere sal anlamında