İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karis: Grace;

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karessa: çok sevgili

Efil: Hafif, kesintili ve yavaş bir biçimde (rüzgâr esmek, kar yağmak, saç dalgalanmak)

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karissa: Okşamak

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karnaim: boynuzları

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karim: cömert

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karsten: İsa şöyle bir

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatekin: Esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karındaş: Kardeş.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasu: Ağır akan su.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kareem: Cömert

Karmel: Bağ

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karacan: Esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karaduman: Siyah duman.

Karlık: Kar kuyusu.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaşın: Esmer.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Teofil: Tanrı tarafından sevilen

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karpos: Kâr

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

İsrafil: Dört büyük melekten biri. Dört melekten, kıyamet kopacağını üfleyeceği sur ile bildirecek olan melek.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Afil: Batan, batıp giden. Görünmez olan. Kaybolan. Fâni, geçici. Kuran’da Enam suresi 76. ayette geçer.

Karlu: Karlı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha