İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kariina: bulundu

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Karissa: Okşamak

Karessa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karine: övme

Karyan: karanlık bir

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Efil: Hafif, kesintili ve yavaş bir biçimde (rüzgâr esmek, kar yağmak, saç dalgalanmak)

Karima: Noble, cömert

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karakız: Esmer kız.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kareem: Cömert

Karaşın: Esmer.

Karasu: Ağır akan su.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Afil: Batan, batıp giden. Görünmez olan. Kaybolan. Fâni, geçici. Kuran’da Enam suresi 76. ayette geçer.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karatekin: Esmer kimse.

Teofil: Tanrı tarafından sevilen

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlu: Karlı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

İsrafil: Dört büyük melekten biri. Dört melekten, kıyamet kopacağını üfleyeceği sur ile bildirecek olan melek.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaduman: Siyah duman.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karmel: Bağ

Karatün: Karanlık gece.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karındaş: Kardeş.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karim: cömert

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacan: Esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha