İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Karine: övme

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karmit: Rab `ın bağ

Karyan: karanlık bir

Karadut: Siyah renkli dut.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karnaim: boynuzları

Karissa: Okşamak

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karessa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Efil: Hafif, kesintili ve yavaş bir biçimde (rüzgâr esmek, kar yağmak, saç dalgalanmak)

Karisa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karim: cömert

Karlık: Kar kuyusu.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaşın: Esmer.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karatün: Karanlık gece.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kareem: Cömert

Karacan: Esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Afil: Batan, batıp giden. Görünmez olan. Kaybolan. Fâni, geçici. Kuran’da Enam suresi 76. ayette geçer.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karlu: Karlı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karındaş: Kardeş.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Teofil: Tanrı tarafından sevilen

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karmel: Bağ

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karsten: İsa şöyle bir

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karatekin: Esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

İsrafil: Dört büyük melekten biri. Dört melekten, kıyamet kopacağını üfleyeceği sur ile bildirecek olan melek.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karasu: Ağır akan su.

Bu listede Karanfil ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha