İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karacan isminin anlamı: Esmer kimse. Karacan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karacan İsminin Anlamı Nedir? Karacan İsminin AnaliziMercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmelita: Rab `ın bağ
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Karyan: karanlık bir
Karnaim: boynuzları
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Karissa: Okşamak
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Karine: övme
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Dilocan: Can dost
Karakız: Esmer kız.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Lorican: Can ninni
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Severcan: Yürekten seven kimse.
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Kariina: bulundu
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Morican: Can boncuk
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Karadut: Siyah renkli dut.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Güzelcan: Güzel kimse.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Karmit: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karima: Noble, cömert
Karisa: çok sevgili
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Bilgecan: Bilgili kimse.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Yekcan: Bir can
Karis: Grace;
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Karessa: çok sevgili
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Perican: Peri gibi güzel olan.
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Berkcan: Berk ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. (Bkz: Berk ve Can)
Ulcan: bk. Oğulcan
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Görgüncan: Görgülü, bilgili kimse.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Torcan: Çekingen, utangaç kimse.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Oğuzcan: Gerçek dost.
Türkcan: Sevilen Türk.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karlık: Kar kuyusu.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Toycan: Çok genç ve deneyimsiz kimse.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karmel: Bağ
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Korcan: Kanı sıcak, kanı kaynayan
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Yurdacan: Yurda canlılık veren kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
İlcan: Memleketin sevimlisi.
Ocan: "O, cana yakın dosttur" anlamında kullanılan bir ad.
Can: İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan ve ilk korunan
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karpos: Kâr
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Çevikcan: Kolaylık ve çabuklukla davranan, kıvrak, hareketli kimse.
Taycan: Genç ve güçlü kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karındaş: Kardeş.
Tokcan: Gönlü tok olan.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Sağcan: Sağlıklı kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Arcan: Özü saf, temiz kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Ruhcan: Ruh ve can.
Bulgucan: Anlayışlı kimse.
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Durucan: Özü temiz kişi.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Darcan: Aceleci, sıkıntılı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Bağışcan: Başkalarının hatalarını bağışlayan, affeden kimse. Bağış ve Can isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Bkz: Bağış ve Can
Baycan: Zengin, varlıklı kimse.
Yurtcan: Ülkesine canlılık katan kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Karatekin: Esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Erencan: Deneyimli, akıllı kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Turcan: Genç, delikanlı.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Közcan: Samimi, içten kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Ilgazcan: Akıncı, savaşçı kimse.
Velican: Can sahibi, canlı.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.