İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karacan isminin anlamı: Esmer kimse. Karacan ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karacan İsminin Anlamı Nedir? Karacan İsminin AnaliziKaradut: Siyah renkli dut.
İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen adlardandır.
Dilcan: Şirin dilli, güzel sözlü. Candan, gönülden konuşan.
Güzelcan: Güzel kimse.
Mihrican: Sonbahar. İranlılarda bir bayram.
Zican: Canlı, cana yakın, candan.
Severcan: Yürekten seven kimse.
Nazlıcan: Nazlı kimse.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karessa: çok sevgili
Bilgecan: Bilgili kimse.
İsmican: Adı da kendi gibi sevimli olan.
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karis: Grace;
Karima: Noble, cömert
Dilocan: Can dost
Sevilcan: "Yürekten sevil" anlamında kullanılan bir ad.
Ayşecan: Rahat ve huzur içinde yaşayan kimse.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Sevgican: Gönülden gelen sevgi.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Neşecan: Neşeli, sevinçli kimse.
Nurcan: Işık canlı, can ışığı
Ezcan: Ben canım, ben canlıyım
Karyan: karanlık bir
Yârcan: Çok sevilen, sevgili.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Sincan: 1. Gülgillerden, Doğu Anadolu Bölgesinde yetişen, kırmızı veya kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık kokulu bir bitki. 2. Uygur Özerk Bölgesinin Çince´deki adı.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Mircan: Gerçek dost olan değerli kimse.
Morican: Can boncuk
Gülercan: Gülümseyen sevgili.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Karisa: çok sevgili
Karmit: Rab `ın bağ
Sevcan: "Gönülden sev" anlamında kullanılan bir ad.
Karnaim: boynuzları
Sevencan: Gönülden seven kimse.
Perican: Peri gibi güzel olan.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Sevican: Gönülden gelen sevgi.
Tülcan: İnce ruhlu insan.
Durcan: "Yaşa, uzun ömürlü ol" anlamında kullanılan bir ad.
Nevcan: Yeni doğmuş, küçük, genç.
Yekcan: Bir can
Selvican: Selvi gibi uzun boylu olan güzel.
Lorican: Can ninni
Aycan: 1.İçi aydınlık 2."Ey sevgili" anlamında kullanılan bir ad.
Gülcan: Gül gibi güzel canlı
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Közcan: Samimi, içten kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Onurcan: Onurlu insan, kendisine saygısı olan. Şeref ve haysiyet sahibi. Onur ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşan isim. Bkz: Onur ve Can
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Pekcan: Sıkı canlı, yufka yürekli olmayan
Karpos: Kâr
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Velican: Can sahibi, canlı.
Ulucan: Erdemli, saygın, yüce kişi.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Dilercan: İsteyen, dilekte bulunan, dileyen kimse.
Kipcan: Canlı, dayanıklı, sağlam kimse.
Yiğitcan: Güçlü, korkusuz, kahraman kimse.
Özercan: Yiğit, doğru kimse
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Temizcan: İçi temiz olan kimse.
İlcan: Memleketin sevimlisi.
Atacan: "Sevgili baba" anlamında kullanılan bir ad.
Batıcan: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan kimse.
Ulcan: bk. Oğulcan
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karaşın: Esmer.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Demircan: Demir gibi sağlam olan can
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Alacan: Henüz olgunlaşmamış dost.
Karasal: Kara ile ilgili.
Okcan: Canlı, hareketli, canı tez.
Uzcan: Uysal, uyumlu, iyi insan.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Erencan: Deneyimli, akıllı kimse.
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Toycan: Çok genç ve deneyimsiz kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Zeycan: Candan, cana yakın.
Arıcan: Temiz, doğru kimse.
Dirican: Güçlü, canlı kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Emircan: Emir ve Can isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karlu: Karlı.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Kayacan: Canı kaya gibi güçlü olan.
Gürcan: Herkesi seven, özveride bulunan
Tancan: Özü aydınlık kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karsten: İsa şöyle bir
Orcan: Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Karim: cömert
Sercan: Canların özü, canın başı. Sevgili, sevilen.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Gökcan: Yeşermiş, taze can, özlemle dolu can
Taşcan: Taş gibi sağlam kimse.
Torcan: Çekingen, utangaç kimse.
Özgürcan: Özgürlüğe düşkün kimse.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Efecan: Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı (afacan)
Mocan: Soğukkanlı, güçlü, dayanıklı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Turcan: Genç, delikanlı.
Karaduman: Siyah duman.
Barışcan: Barıştan yana olan kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Tunacan: Görkemli, gösterişli kimse.
Dönmezcan: Sözünden dönmeyen, dediğini yapan, azimli, kişilikli kimse.
Yavuzcan: Güçlü kişiliği olan kimse.
Balcan: Bal gibi sevimli ve tatlı olan.
Ergincan: Olgun ruhlu kimse.
Nuhcan: Nuh Peygamber gibi uzun ömürlü olması istenilen.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Memucan: yoksul için de geçerlidir hazırlamak
Karındaş: Kardeş.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karlık: Kar kuyusu.
Duracan: "Yaşasın, uzun ömürlü olsun" anlamında kullanılan bir ad.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.