İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karacabey isminin anlamı: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı. Karacabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karacabey İsminin Anlamı Nedir? Karacabey İsminin AnaliziKaris: Grace;
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karine: övme
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karisa: çok sevgili
Karnaim: boynuzları
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karyan: karanlık bir
Abbey: Babası sevinir
Karima: Noble, cömert
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karmit: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karessa: çok sevgili
Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
Özbey: Gerçekten bey olan kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Tosunbey: Sağlıklı, tıknaz bey.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.
Doğanbey: Doğan, dünyaya gelen bey.
Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.
Satıbey: Kendisini adamış bey.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Aybey: Ay gibi güzel olan yakışıklı bey.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Gülbey: Gülümseyen bey.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Dumanbey: Kara ve esmer renkli bey.
Çölbey: Çölde yaşayan bey.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Atabey: Selçuklularda şehzadeleri eğitmekle görevli kişilere verilen ünvan
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Elçibey: Beyin elçiliğini yapan kimse.
Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.
Aslıbey: Bey soyundan gelen.
Oğulbey: Beyin oğlu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Ecebey: Saygın, ileri gelen bey.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Usbey: Akıllı bey.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Hürbey: Özgür, bağımsız bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Balabey: Yüce bey.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Ulubey: Yüce, saygın, değerli bey.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Ziverbey: Süs, bezek.
Balibey: Değer verilen olgun bey. bk. Balıbey.
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karındaş: Kardeş.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karaşın: Esmer.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kavurtbey: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karasu: Ağır akan su.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karpos: Kâr
Güngörbey: Mutluluk, neşe içinde yaşayan bey.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Aydınbey: İleri görüşlü bey.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karacan: Esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karatekin: Esmer kimse.
Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.
Tekbey: Biricik, eşsiz bey.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Kızgınbey: Öfkeli, kızmış bey.
Karsten: İsa şöyle bir
Karaduman: Siyah duman.
Yanbey: Arkadaşı bey olan kimse.
Ağcabey: Temiz, namuslu, eline ayağına düzgün bey.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Konurbey: Kahraman, yiğit bey.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Barsbey: Yiğit, cesur bey.
Akbey: Dürüst, doğru kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.