İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karacabey isminin anlamı: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı. Karacabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karacabey İsminin Anlamı Nedir? Karacabey İsminin AnaliziKarine: övme
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karakız: Esmer kız.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karissa: Okşamak
Abbey: Babası sevinir
Karmit: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyan: karanlık bir
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karis: Grace;
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karessa: çok sevgili
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karima: Noble, cömert
Karnaim: boynuzları
Karmelita: Rab `ın bağ
Karadut: Siyah renkli dut.
Kariina: bulundu
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Balibey: Değer verilen olgun bey. bk. Balıbey.
Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.
Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.
Karasu: Ağır akan su.
Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Tosunbey: Sağlıklı, tıknaz bey.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kareem: Cömert
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Hürbey: Özgür, bağımsız bey.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Dumanbey: Kara ve esmer renkli bey.
Özbey: Gerçekten bey olan kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Jobey: Hükümlü, hasta
Karındaş: Kardeş.
İnalbey: Kendisine inanılan, güvenilen bey.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
İlbey: Egemen olan
Zorbey: Güçlü bey.
Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.
Günbey: Güneş gibi ışık ve aydınlık saçan bey.
Şahbey: Üstün nitelikli, saygın, yüce kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Kocabey: Yaşlı, ihtiyar bey.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Aslıbey: Bey soyundan gelen.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Karlu: Karlı.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Çağrıbey: 1. Çağıran bey. 2. Selçuklu Devleti´nin kurucularından Horasan Meliki.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Ağcabey: Temiz, namuslu, eline ayağına düzgün bey.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan, becerikli kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Çölbey: Çölde yaşayan bey.
Karaşın: Esmer.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Usbey: Akıllı bey.
Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Akabey: Saygıdeğer, varlıklı bey.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Salıkbey: Tavsiye edilen bey.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Kızgınbey: Öfkeli, kızmış bey.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Tekebey: Mert, sözünün eri olan bey.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Yanbey: Arkadaşı bey olan kimse.
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Kavurtbey: Heybetli, gösterişli, cesur, yiğit, kahraman bey.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Konurbey: Kahraman, yiğit bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karatün: Karanlık gece.
Karim: cömert
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Gülbey: Gülümseyen bey.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karpos: Kâr
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karluk: Türk boylarından biri.