İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karacabey isminin anlamı: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı. Karacabey ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Karacabey İsminin Anlamı Nedir? Karacabey İsminin AnaliziKaryan: karanlık bir
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karadut: Siyah renkli dut.
Kariina: bulundu
Abbey: Babası sevinir
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Karissa: Okşamak
Karakız: Esmer kız.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karisa: çok sevgili
Karis: Grace;
Karmit: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karima: Noble, cömert
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karessa: çok sevgili
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Yanbey: Arkadaşı bey olan kimse.
Balibey: Değer verilen olgun bey. bk. Balıbey.
İlbey: Egemen olan
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Tosunbey: Sağlıklı, tıknaz bey.
Acabey: Aca ve bey sözlerinden oluşan bir ad.
Muştubey: Müjde veren bey.
Balabey: Yüce bey.
Şahbey: Üstün nitelikli, saygın, yüce kimse.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Satıbey: Kendisini adamış bey.
Tellibey: Nazlı, alıngan, çabuk küsen bey.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Dumanbey: Kara ve esmer renkli bey.
Ecebey: Saygın, ileri gelen bey.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karatekin: Esmer kimse.
Gündüzbey: Gündüz gibi aydınlık ve ışık saçan bey.
Sayınbey: Değerli, saygın bey.
Barsbey: Yiğit, cesur bey.
Salıkbey: Tavsiye edilen bey.
Karlık: Kar kuyusu.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Balbey: Bal gibi tatlı olan bey.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Akbey: Dürüst, doğru kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Ulakbey: Yardım eden, yardımcı olan bey.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Gülbey: Gülümseyen bey.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Çalıkbey: Sağlığı yerinde olmayan bey.
Uğurlubey: Uğurlu bey.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Ölmezbey: Uzun ömürlü bey.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Tanbey: Şafak gibi aydınlık bey.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Kocabey: Yaşlı, ihtiyar bey.
Karatün: Karanlık gece.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karim: cömert
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Usbey: Akıllı bey.
Ağcabey: Temiz, namuslu, eline ayağına düzgün bey.
İncebey: Nazik kimse.
Çölbey: Çölde yaşayan bey.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Çakırbey: Yiğit, cesur, gözü pek bey.
Karmel: Bağ
Doğanbey: Doğan, dünyaya gelen bey.
Uluğbey: bk. Ulubey
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Aybey: Ay gibi güzel olan yakışıklı bey.
Ulubey: Yüce, saygın, değerli bey.
Karpos: Kâr
Batıbey: Üstün gelen, gücü yeten, galip olan bey.
Oğulbey: Beyin oğlu.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karlu: Karlı.
Alaybey: Herhangi bir törende veya gösteride yer alan topluluğun önderi.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Erdibey: Olgun, ermiş, saygın bey.
Soylubey: İyi tanınmış, köklü bir aileden gelen bey.
Tekebey: Mert, sözünün eri olan bey.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Jobey: Hükümlü, hasta
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Umurbey: Görgülü, bilgili bey.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Çağrıbey: 1. Çağıran bey. 2. Selçuklu Devleti´nin kurucularından Horasan Meliki.
Canbey: Şirin, tatlı bey.
Çakabey: 11.yy’da İzmir yöresinde beylik kuran Türk Beyi
Elçibey: Beyin elçiliğini yapan kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Erbey: Yiğit, cesur hükümdar, bey.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Koçubey: Koçu arabasını kullanan kişi.
Nişanbey: Ünlü, meşhur, tanınmış kimse.
Şahinbey: Şahin gibi güçlü, yiğit kimse.
Zorbey: Güçlü bey.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk