İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karessa: çok sevgili

Karmit: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karis: Grace;

Karnaim: boynuzları

Raca: değersiz iyi-için-bir şey

Karmelita: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Omaca: 1. Bel kemiği. 2. Topuk kemiği.

Kareem: Cömert

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karlık: Kar kuyusu.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karındaş: Kardeş.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karasu: Ağır akan su.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karmel: Bağ

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karsten: İsa şöyle bir

Ithaca: Ulysses Anasayfa

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Alaca: 1. Birkaç rengin karışımından oluşan renk. 2. Birkaç renkli iplikten yapılmış dokuma. 3. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Aca: Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karpos: Kâr

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karlu: Karlı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaşın: Esmer.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karim: cömert

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacan: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Atmaca: Kartalgillerden, ava alıştırılabilen küçük yırtıcı bir kuş.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha