İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karima: Noble, cömert

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kariina: bulundu

Karis: Grace;

Karessa: çok sevgili

Karissa: Okşamak

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Raca: değersiz iyi-için-bir şey

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karine: övme

Karmit: Rab `ın bağ

Karmelita: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karacan: Esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Aca: Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Alaca: 1. Birkaç rengin karışımından oluşan renk. 2. Birkaç renkli iplikten yapılmış dokuma. 3. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Omaca: 1. Bel kemiği. 2. Topuk kemiği.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karim: cömert

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karpos: Kâr

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaduman: Siyah duman.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karmel: Bağ

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kareem: Cömert

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karındaş: Kardeş.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karasu: Ağır akan su.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlık: Kar kuyusu.

Atmaca: Kartalgillerden, ava alıştırılabilen küçük yırtıcı bir kuş.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karatün: Karanlık gece.

Karaşın: Esmer.

Karlu: Karlı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Ithaca: Ulysses Anasayfa

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha