İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karnaim: boynuzları

Raca: değersiz iyi-için-bir şey

Karyan: karanlık bir

Karima: Noble, cömert

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karis: Grace;

Karine: övme

Karisa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmelita: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Alaca: 1. Birkaç rengin karışımından oluşan renk. 2. Birkaç renkli iplikten yapılmış dokuma. 3. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Omaca: 1. Bel kemiği. 2. Topuk kemiği.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaduman: Siyah duman.

Atmaca: Kartalgillerden, ava alıştırılabilen küçük yırtıcı bir kuş.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karacan: Esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Aca: Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatekin: Esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karındaş: Kardeş.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlu: Karlı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karim: cömert

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaşın: Esmer.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Ithaca: Ulysses Anasayfa

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha