İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmit: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karisa: çok sevgili

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karissa: Okşamak

Karine: övme

Karis: Grace;

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Raca: değersiz iyi-için-bir şey

Karadut: Siyah renkli dut.

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmelita: Rab `ın bağ

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karima: Noble, cömert

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karnaim: boynuzları

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Ithaca: Ulysses Anasayfa

Karaşın: Esmer.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karacan: Esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaduman: Siyah duman.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karim: cömert

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karmel: Bağ

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karsten: İsa şöyle bir

Karlık: Kar kuyusu.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karındaş: Kardeş.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Atmaca: Kartalgillerden, ava alıştırılabilen küçük yırtıcı bir kuş.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karatün: Karanlık gece.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Kareem: Cömert

Karpos: Kâr

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Alaca: 1. Birkaç rengin karışımından oluşan renk. 2. Birkaç renkli iplikten yapılmış dokuma. 3. Ağaçta ilk olgunlaşan meyve.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Omaca: 1. Bel kemiği. 2. Topuk kemiği.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Aca: Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük

Karasu: Ağır akan su.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karlu: Karlı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatekin: Esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Bu listede Karaca ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha