İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Hanüman isminin anlamı: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk. Hanüman ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Hanüman İsminin Anlamı Nedir? Hanüman İsminin AnaliziHanameel: Tanrı'dan gelen lütfu, Tanrı'nın bir armağanıdır
Hanbiken: Hükümdar karısı. - bk. Hanbike
Hanne: Hz. Meryem’in annesinin ismi. (Kaynak Bilinmiyor)
Hande: 1. Açılış, açılma. 2. Gülüş, gülme / alay etme, eğlenme
Peyman: Yemin, ant.
Hani: Mutlu, mutlu, sevinç
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Iman: (Allah)
Hansultan: Hükümdar ve sultan.
Hanbeğendi: "Hanın hoşuna gitti anlamında kullanılan bir ad.
Hankız: Hükümdar kızı.
Hansa: Kuğu.
Hanbegüm: Hanın karısı, hükümdar eşi
Hanna: Tanrı'nın Grace
Hanzale: Zakkum. Zakkum ağacı. Ebu Cehil karpuzu denilen portakal büyüklüğünde mevyesi çok acı bir nebat. Karga kabağı diye de adlandırılır.
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Şuman: Zambak;güzellik
Mihman: Konuk, misafir.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Hanbike: Hükümdar karısı.
Hanım: Soylu kadın, bayan
Hanife: Allah’ın birliğine inanan, iman eden
Neriman: Pehlivan, yiğit
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Hannan: En merhametli, çok merhamet eden, rahmetlerin en güzelini gösteren. Rahman ve Rahîm olan ve çok merhametli olan Allah’ın isimlerinden birisi.
Ezman: Gök, sema
Hanımkız: Ağırbaşlı kız.
Handan: Gülen, şen
Hanzade: Hükümdar çocuğu
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Hanefi: Allah´ın birliğine iman eden.
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Teman: Sağ, güney
Çokman: Topuz, gürz.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Hanbey: Hükümdar ve bey.
Hananiah: Yahve kefaret
Hananel: Tanrı'nın uzlaştırılması
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Heman: bağlılık
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Zalman: huzurlu ve sakin
Kocaman: Çok iri, büyük.
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Zaman: Vakit, çağ.
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Han: 1. Eski Türklerde kağana bağlı veya kendi başına buyruk, ikinci derecede bir devlet başkanı. 2. Osmanlı Padişahlarının adlarının sonuna getirilen san.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Sayman: Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Êzman: Gök Yüzü
Hanif: 1. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. 2. İslamiyetten önce tek Tanrı´ya inanan.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Ayman: Ay gibi ışıklı, güzel kimse.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Hanbek: Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Okman: 1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Akıman: Cömert, eli açık kimse.
Balaman: 1. İri, büyük. 2. Şişman, gürbüz kimse. 2. Atmaca, doğan vb. yırtıcı bir kuş. bk. Balaban
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Çarman: Neşeli.
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Hankan: Han soyundan gelen kimse.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Hanifi: Doğru, temiz, pak. İslam dinine sımsıkı bağlı olan kimse. İslamiyetten önce tek Tanrı’ya inanan.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Hanalp: Yiğit, cesur hükümdar.
Hyman: Hayat
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Hanan: Tanrı'nın sevgili / Hediyelik, Bağışlama, şefkat, hassasiyet
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Erman: Erdemli yiğit
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Haniel: Tanrı'nın lütfu
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Ahiman: sağ kardeşi
Hanzala: Eshâb-ı kirâmdan Hanzala hazretleri. Uhud şavaşında şehit olmuştur. Hanzala hazretleri henüz yeni evlendiği günün gecesi, Uhud harbi haberini alır almaz boy abdesti alma fırsatını bulmadan Uhuda gitmek üzere hemen sahâbenin arkasından koşmaya başlamış ve eshâbının arasına katılmıştır. Uhud Savaşı´nda şehit olmuştur.
Hansoy: Han soyundan gelen kimse.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Eman: Emniyet. Korkusuzluk. Af ve yardım dileme. Eminlik. Himaye etmek, güvence vermek.
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Kirman: Hisar, kale.
Salman: Özgür, hür
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
İşman: bk. İşmen
Rahman: Acıması bol olan
Hanedan: Peygamber, hükümdar veya devlet büyüğü gibi bir kimseye dayanan soy, büyük aile.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Bayman: Varlıklı, saygın kimse.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Nachman: Meevoelenden
Selman: Özgür, hür
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Uçman: Uçan, uçucu.
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Saloman: Huzurlu
Koman: Umut.
Karaduman: Siyah duman.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Haman: gürültü gürültü
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.