İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferman isminin anlamı: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu. Ferman ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Ferman İsminin Anlamı Nedir? Ferman İsminin AnaliziFergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Şuman: Zambak;güzellik
Iman: (Allah)
Feray: Aydınlık, parlak
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Peyman: Yemin, ant.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Ferah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Neriman: Pehlivan, yiğit
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Ferzine: Bayan vezir
Feribe: Aldanmış.
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Ferzi: Kraliçe
Mihman: Konuk, misafir.
Ferahet: Şan ve şeref.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Ezman: Gök, sema
Feriha: Sevinçli, ferah
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Tanman: Şafak vakti gibi parlak, güçlü kimse.
Zalman: huzurlu ve sakin
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Uçman: Uçan, uçucu.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Suleiman: Barış
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Korman: Kor gibi ateşli, canlı, hareketli kimse.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Tuman: 1. Nem, çiy. 2. Duman, sis. 3. Şalvar.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Koman: Umut.
Nayman: 1. Sekiz. 2. Batı Moğolistan´da yaşayan sekiz kabileden oluşan topluluk.
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Yalman: 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak vb.nin ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. 3. Eğik, eğinik.
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Tağman: Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse.
Nachman: Meevoelenden
Akerman: Dürüst, soylu, temiz kişi.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Talayman: Deniz adamı, denizci.
Samman: Bakkal
Ferhat: Rahatlık
Kocaman: Çok iri, büyük.
Ferman: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu.
Saloman: Huzurlu
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Abdukrahman: merhametli Tanrı köle
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Berkman: Güçlü, sağlam kişilikli kimse.
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Êzman: Gök Yüzü
Hyman: Hayat
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
Özalpman: Özünde yiğit olan kimse.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Ferhun: 1. Güçlü, şanlı soydan gelen kimse. 2. Sevinçli.
Süleyman: 1. Huzur, sükûn.2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen peygamberlerden biri.Hz.Davud un oğlu
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Çarman: Neşeli.
Naaman: hoş
Ferahi: Bolluk, genişlik, ucuzluk.
Alpman: Yiğit, cesur, kahraman kişi.
Rahman: Acıması bol olan
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Çakman: Amacına erişen, ulaşan kimse
Tarıman: Tarımla uğraşan kimse, rençper.
Denizman: Denizci.
Selman: Özgür, hür
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
İşman: bk. İşmen
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Ferdi: Bireysel, tek başına
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Derman: Güç, kuvvet. İlaç.Çare.Takat.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Feroze: Itme
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Lukman: Wise, Akıllı
Ferit: Eşsiz benzersiz
Ferzend: Oğul, çocuk.
Ferdal: Dalın tomurcuğu.
Feridun: Tek, eşsiz, benzeri olmayan
Salman: Özgür, hür
Ferruh: Kutlu, uğurlu, aydınlık yüzlü
Erman: Erdemli yiğit
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Oyman: Görüş, düşünce sahibi kimse.
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Kirman: Hisar, kale.
Çağman: Çağın insanı.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.