İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Ferman isminin anlamı: 1. Buyruk, emir. 2. Tanrı buyruğu. Ferman ismi Farsça kökenli bir Erkek ismidir.
Ferman İsminin Anlamı Nedir? Ferman İsminin AnaliziFerah: Bol geniş / Rahatlık veren / Gönlü şenlendiren
Gökduman: Göğe yükselen duman.
Ferişte: 1. Melek. 2. Günahsız, masum. 3. İyi ve yumuşak huylu.
Feri: Asılla ilgili olmayıp ikinci derecede olan, ayrıntılı.
Feray: Aydınlık, parlak
Ferahnisa: Sevinçli, rahat kadın.
Ferzine: Bayan vezir
Esman: Her şeyin pahası, tutarları, semenleri. Bedeller, kıymetler, değerler
Feriha: Sevinçli, ferah
Ferhunde: 1. Kutsal, kutlu, uğurlu. 2. Mutlu, mesut.
Iman: (Allah)
Ferahru: Güler yüzlü, güleç.
Ferzi: Kraliçe
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Keriman: Eli açıklar, cömertler.
Şuman: Zambak;güzellik
Mihman: Konuk, misafir.
Ferahnüma: Sevinç gösteren, sevinçli.
Ferican: Can aydınlığı, ruhun ışığı.
Ferve: 1. Kürk. 2. Zenginlik, servet.
Feryal: Işık, güzellik.En güzel ışık.
Leman: Titrek / Parlamak / ekin toplamak
Feride: Tek eşsiz, benzeri olmayan
Feriser: Çok ışıklı, aydınlık. Çok güçlü.
Neriman: Pehlivan, yiğit
Feribe: Aldanmış.
Ferzane: 1. Bilge, filozof. 2. Bilgili kimse.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Ferdane: Ferdaniye bk. Ferdaniye
Feraset: Çabuk seziş, anlayış.
Feraye: Ay ışığı, ayın parlaklığı.
Peyman: Yemin, ant.
Feruze: Açık mavi renkli, değerli bir süs taşı. bk. Firuze
Ezman: Gök, sema
Ferahet: Şan ve şeref.
Ferahfeza: Ferah artıran, ferahlatan.
Hıraman: Salına salına, naz ve eda ile yürüyen.
Hanüman: 1. Ev bark, ocak, yuva. 2. Ev halkı, çoluk çocuk.
Fergün: Aydınlık, ışıklı gün.
Dilman: Dil bilen, güzel söz söyleyen. bk. Dilmen.
Ferda: Yarın / Gelecek zaman/ mecazi anlamda kıyamet günü
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Fermude: 1. Emir, buyruk, ferman. 2. Emrolunmuş, buyurulmuş.
Şaduman: Sevinçli, neşeli. - bk. Şadıman
Ferih: Çok mutlu, sevinçli.
Yaman: Güç etki ve beceriklilik sahibi
Samman: Bakkal
Gülerman: Güler yüzlü, güleç kimse.
Odman: Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Özman: Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.- bk. Özmen
Saman: Zenginlik. Rahat, dinçlik. Düzen. Ekinlerin harmanda dövülüp taneleri ayrıldıktan sonra kalan, hayvanlara yedirilen ufalanmış sapları. (Türkçe)
Çarman: Neşeli.
Hyman: Hayat
Yatman: Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Abdelrahman: Rahmân ve Servant
Jorman: Tanrı tarafından Yüce
Yurtman: Yurdunu çok seven kimse.
Uman: Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Kerman: Hisar, kale. - bk. Kirman
Arıman: Temiz, saf, dürüst kimse.
Koman: Umut.
Osman: 1. Toy denilen, kazdan büyük bir kuşun yavrusu / Ateş gibi adam (Odman= Od +Man) Bir tür kuş veya ejderha. 2. Hz. Muhammed in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Duman: Bir maddenin yanmasıyla çıkan kara ve esmer renkli gaz.
Denizman: Denizci.
Kaman: Dağların doruğuna yakın olan yerler.
German: Hisar, kale. bk. Kirman
İşman: bk. İşmen
Uzman: Belli bir işte, belli bir konuda bilgi, görüş ve becerisi çok olan kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Erkman: Güçlü, etkili, sözü geçer kimse.
Zaman: Vakit, çağ.
Sayman: Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Özkerman: Sağlam, temiz yürekli kimse.
Ahiman: sağ kardeşi
Nachman: Meevoelenden
Ferran: güvenlik, cesur koruyucusu
Ferhad: Güçlüğü yenip bir yeri ele geçiren. Sevinç, neşe. Ferhat ile Şirin efsanesindeki erkek kahramanın adı.
Kırman: Saçlarına ak düşmüş adam.
Başarman: Yaptığı işleri başarıyla sonuçlandıran kimse.
Eryaman: Güçlü becerikli yiğit.
Sağman: 1. Sağlıklı kimse. 2. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kimse.
Lokman: Tarihteki en ünlü tabibin adı (Lokman Hekim)
Numan: 1. Kan. 2. Gelincik
Kirman: Hisar, kale.
Ferid: Eşsiz benzersiz
Güman: 1. İnanç. 2. Kanaat. 3. İstek, heves. 4. Neşe.
Kahraman: Savaşta yiğitlik gösteren, cesur
Toraman: Güçlü, kuvvetli kimse.
Çokman: Topuz, gürz.
Feragat: Hakkından vazgeçme, el çekme.
Hıfzırrahman: Merhamet eden, acıyan Allah’ın koruyuculuğu.
Usman: Akıllı, zeki kimse.
Fereç: 1. Zafer, utku. 2. Sevinç, teselli.
Ferzan: Bilim ve hikmet.
Günerman: Yiğit soydan gelen aydın kimse.
Bediüzzaman: Zamanın güzelliği.
Oğuzman: Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Behman: Filân, filânca. Celali takvimde Farsça bir ay adı (21 Ocak – 19 Şubat tarihleri arasına denk gelir).
Teoman: Oğuz Han’ın Babasının adı
Ferdi: Bireysel, tek başına
Acunman: Çok ünlü, tanınmış kimse. Dünyaca tanınmış, ünlü.
Ferzend: Oğul, çocuk.
Erman: Erdemli yiğit
Danışman: 1. Bilgili ve düşüncesinden yararlanmak için danışılan kimse. 2. Bilgin.
Fer: 1. Aydınlık, ışık. 2. Güç, kuvvet.
Fermani: Buyrukla, fermanla ilgili olan.
Abdal-Rahman: Merhametlilerin Servant
Feritkan: Eşi olmayan, soylu kandan gelen kimse.
Gılman: Cennet’te hizmet gören delikanlılar.
Pakman: Temiz, dürüst, soylu kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Ataman: Ata kişi, başkan, önder.
Fersan: Derisinden kürk yapılan bir kır sansarı.
Feruzat: Hayırlı, kutlu.
Uçman: Uçan, uçucu.
Feramuş: Unutma, akıldan çıkma.
Sakman: 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz, sakin kimse.
Feramuz: Kale muhafızı, koruyucusu.
Işıman: Parlak, aydınlık yüzlü kimse.
Akman: 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. İhtiyar. Yaşlı kimse
Ferhattin: Dinin coşkusu, sevinci.
Başman: Baş olan, ileri gelen, saygın, önemli kimse.
Abdalrahman: merhametli bir kulu
Salman: Özgür, hür
Acarman: Çevik, becerikli, girişken insan.
Demirman: Demir gibi güçlü, sağlam kimse.
Tayman: Genç, taze, toy kimse.
Feriz: Ekini alınmış tarla.
Ferhan: Sevinçli, mutlu
Uluman: Ulu, yüksek, saygın kimse.
Abdirahman: Rahmân ve Servant
Utman: Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Kocaman: Çok iri, büyük.
Abdulrahman: merhametli Tanrı köle
Fercan: Güçlü, parlak, canlı kişiliği olan kimse.
Özerman: Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Tarman: Tarımla uğraşan kimse, rençper. - bk. Tarıman
Ferkan: Güçlü, saygın bir soydan gelen kimse.
Abdurrahman: Rahmet sahibi olan Allah ın kulu.
Kınayman: Çalışkan, etkin kimse.
Haman: gürültü gürültü
Êzman: Gök Yüzü
Tağman: Dağ gibi iri yarı, gösterişli kimse.