İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Safiye isminin anlamı: Katıksız, katışıksız saf. Safiye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Safiye İsminin Anlamı Nedir? Safiye İsminin AnaliziSuphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Samiye: Yüksek, yüce.
Uzziye: Allah `ın gücü
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Safia: Saf ve samimi arkadaşı
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Safinur: Çok nurlu, çok aydınlık, temiz kimse.
Rasiye: Büyük dağ.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Rahiye: Bal arısı.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Kudsiye: Kutsal.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Zeyniye: Süslü.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Safir: Mavi renkli, değerli bir korindon türü, gök yakut.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Sabriye: Sabırlı, sabırla ilgili
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Vasfiye: Nitelikli.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Seniye: Yüksek, yüce.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Aliye: Yüce, yüksek
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Safinaz: Çok nazlı, çok naz eden.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Saffet: Saflık, temizlik
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Safwan: Temiz, net, pürüzsüz taş
Safer: Temiz yürekli, dürüst kimse.
Safa: Saflık berraklık, gönül rahatlığı
Safiyüddin: Dini temiz, dini pak olan kimse.
Safi: Katıksız, ayırt edilmiş
Safder: Saf yaran kimse.
Safter: Saf yaran kimse. - bk. Safder
Safin: İslam peygamberi küçük adı