İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Merziye isminin anlamı: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye. Merziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Merziye İsminin Anlamı Nedir? Merziye İsminin AnaliziŞadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Uzziye: Allah `ın gücü
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Lütfiye: İyi muamele, güzellik ve hoşlukla ilgili
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Hediye: Armağan, bahşiş
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Meran: Yasemin
Bakiye: Artık, artan, kalan, geri kalan. Kalıntı.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Cudiye: Cömert, eli açık.
Asiye: İsyan eden
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Meronothite: Benim sevinç şarkı taşıyan hat
Hamiye: 1. Himaye eden, koruyan, koruyucu. 2. Kayıran, kayıncı.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Meryem: 1. Hz. İsa’nın annesi. 2. Dindar kadın. Dinine bağlı kadın.
Samiye: Yüksek, yüce.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Merzuka: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Mergube: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Meres: defluxion imposthume
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Rasiye: Büyük dağ.
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Merze: Mercan
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Behiye: Güzel ve alımlı kadın
Örfiye: Törelerle, âdetlerle ilgili.
Harbiye: Savaşla ilgili.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Mersa: Liman.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Meribbaal: Baal, isyan direnir o
Mertkal: "Her zaman sözünün eri ol" anlamında kullanılan bir ad.
Mernuş: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mernuş, bu 7 kişiden biridir.
Merdi: (Farsça kökenli )1. Mertlik, erlik. 2. Cesaret, yüreklilik.3. İnsanlık.
Merab: o kavgalar veya anlaşmazlıklar
Meron: Askeri
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Merttürk: Sözünün eri Türk.
Mersin: 1. Yaprakları yaz kış yeşil kalan, beyaz çiçekli bir ağaç. 2. Akdeniz bölgesinde bir şehir.
Mergen: Usta nişancı.
Merih: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen. Dokuz gezegenden biri (Mars)
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Mert: Sözünün eri, sözünde duran
Meriç: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir
Mertol: "Sözünün eri ol, verdiğin sözü tut" anlamında kullanılan bir ad.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Merd: Adam. Kişi. İnsan. Erkek. Sözünün eri. Özü sözü doğru olan.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Mervan: Emevilerin Mervan kolunun adı.
Merzuk: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Merter: Sözünün eri kimse.
Merari: kışkırtmak için acı
Mergup: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Mertel: Özü sözü doğru kimse.
Mered: asi karar
Mertkol: Özü, sözü doğru, güvenilir kimse.
Meremoth: ölüm mür acı