İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Merziye isminin anlamı: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye. Merziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Merziye İsminin Anlamı Nedir? Merziye İsminin AnaliziNevriye: Işıklı, parlak.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Uzziye: Allah `ın gücü
Ferdiye: 1. Tek olan, tek şey. 2. Fertle ilgili, bireysel.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Methiye: 1. Övgü. 2. Birini veya bir şeyi övmek için yazılmış şiir.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Saniye: Dakikanın 60’ta biri süresinde zaman birimi
Dürriye: İnci gibi parlayan
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Meres: defluxion imposthume
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Meryem: 1. Hz. İsa’nın annesi. 2. Dindar kadın. Dinine bağlı kadın.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Feyziye: 1. Bollukla, bereketle ilgili. 2. Bilimle, bilgiyle ilgili.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Hulkiye: 1. Yaradılışla ilgili. 2. İyi yaradılışlı, iyi ahlaklı.
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Zeyniye: Süslü.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Mihriye: Güneşle ilgili.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Samiye: Yüksek, yüce.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Merzuka: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Aliye: Yüce, yüksek
Veliye: Ermiş kadın.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Merze: Mercan
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Mersa: Liman.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Nariye: 1. Ateşle ilgili. 2. Cin, peri.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Asiye: İsyan eden
Sırriye: Sır saklamasını bilen kimse.
Dahiye: Hârikulâde zekâ ve yetenek sahibi. Büyük iş ve hâdise.
Zülfiye: Sevgilinin zülfü, saçı. - bk. Zülfüye
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Mergube: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Merope: Oidipus teşvik annesi
Kudsiye: Kutsal.
Adeviye: 1. İyilik, yardımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasav-vıfe.İyilikseverlik, yardımseverlik.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Fehmiye: Anlayış, kavrayışla ilgili olan.
Rasiye: Büyük dağ.
Meremoth: ölüm mür acı
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Mertol: "Sözünün eri ol, verdiğin sözü tut" anlamında kullanılan bir ad.
Merd: Adam. Kişi. İnsan. Erkek. Sözünün eri. Özü sözü doğru olan.
Merih: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen. Dokuz gezegenden biri (Mars)
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Merari: kışkırtmak için acı
Mervan: Emevilerin Mervan kolunun adı.
Mertkal: "Her zaman sözünün eri ol" anlamında kullanılan bir ad.
Merttürk: Sözünün eri Türk.
Meribbaal: Baal, isyan direnir o
Merter: Sözünün eri kimse.
Mersin: 1. Yaprakları yaz kış yeşil kalan, beyaz çiçekli bir ağaç. 2. Akdeniz bölgesinde bir şehir.
Mergup: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Meron: Askeri
Merdi: (Farsça kökenli )1. Mertlik, erlik. 2. Cesaret, yüreklilik.3. İnsanlık.
Meriç: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir
Mertel: Özü sözü doğru kimse.
Merab: o kavgalar veya anlaşmazlıklar
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Merzuk: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Mertkol: Özü, sözü doğru, güvenilir kimse.
Mernuş: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mernuş, bu 7 kişiden biridir.
Mergen: Usta nişancı.
Mert: Sözünün eri, sözünde duran
Mered: asi karar