İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Merziye isminin anlamı: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye. Merziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Merziye İsminin Anlamı Nedir? Merziye İsminin AnaliziZekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Nakiye: 1. Temiz, pak. 2. Çok ince, çok güzel, zarif.
Vechiye: Yüze ait, yüzle ilgili.
Zühtiye: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren.
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Aliye: Yüce, yüksek
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Uzziye: Allah `ın gücü
Samiye: Yüksek, yüce.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Vasfiye: Nitelikli.
Rahmiye: Acıyan, merhamet eden.
Sadriye: 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Çocuğun anasıyla olan bağı.
Ruhiye: Ruhla ilgili,ruha ait.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Şaziye: Özellikleri kimseye benzemeyen
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Berkiye: Şimşek gibi, parlak.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Mersa: Liman.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Şadiye: Sevinç, neşe, mutluluk
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Seniye: Yüksek, yüce.
Meryem: 1. Hz. İsa’nın annesi. 2. Dindar kadın. Dinine bağlı kadın.
Meram: İstek, niyet, amaç.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Merzuka: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Merza: Bazı internet sitelerinde “Meleklerin Kraliçesi” olarak geçmektedir ancak hiçbir kaynakta bu bilgiyi doğrulatamadık. Bu yüzden ismin uydurma olduğunu düşünüyoruz. Bilgi sahibi olanların bize bilgi vermesi rica olunur.
Rasiye: Büyük dağ.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Merve: Mekke’de hacıların yedi kez gidip geldikleri kutsal dağın adı.
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Hüsniye: Güzellikle ilgili, güzelliğe ait
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Safiye: Katıksız, katışıksız saf
Hediye: Armağan, bahşiş
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Fahriye: Bir işi çıkar beklemeden yapan
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Dürriye: İnci gibi parlayan
Mehtiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren. - bk. Mehdiye
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Mergube: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Zeyniye: Süslü.
Nafiye: Yok eden, ortadan kaldıran, süren.
Seyfiye: 1. Kılıçla ilgili, askerliğe ait. 2. Kılıç biçiminde. 3. Asker zümresi.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Nabiye: Haberci, haber veren.
Fethiye: Fethetme, alma ile ilgili olan. Fethe mensup. Fetih hakkında yazılan kaside.
Şafiye: İyileştiren, iyi eden, şifa veren.
Kudsiye: Kutsal.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Fenniye: Fene, bilime ilişkin, bilimle ilgili.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Zatiye: Kendiyle ilgili, kendine ait, özel.
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Meronothite: Benim sevinç şarkı taşıyan hat
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Maviye: Billur taşı. Mavi renkten olan, mavi renge ait.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Raciye: 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Hayriye: Hayırla, iyilikle ilgili
Basriye: Görme ile ilgili olan.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Meral: Meral (Maral) Dişi geyik. Meral (Maral) Dişi geyik
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Necmiye: Yıldızlarla ilgili, yıldızlara ait
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Ramiye: Fırlatan, atan.
Şemsiye: Güneşle ilgili, güneşe özgü, güneşlik.
Mercan: 1. Tropik ve ılık denizlerde yaşayan, geniş resifler oluşturan, mercanlar sınıfının örneği olan, kırmızı kalker iskeletli hayvan.2. Bu hayvanın iskeletinden elde edilen ve süs eşyaları yapımında kullanılan madde.3. Açık kırmızı renkte bir balık türü.
Veliye: Ermiş kadın.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Meribbaal: Baal, isyan direnir o
Merih: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen. Dokuz gezegenden biri (Mars)
Mervan: Emevilerin Mervan kolunun adı.
Mernuş: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mernuş, bu 7 kişiden biridir.
Mertel: Özü sözü doğru kimse.
Meremoth: ölüm mür acı
Mersin: 1. Yaprakları yaz kış yeşil kalan, beyaz çiçekli bir ağaç. 2. Akdeniz bölgesinde bir şehir.
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Merter: Sözünün eri kimse.
Mert: Sözünün eri, sözünde duran
Mergen: Usta nişancı.
Mered: asi karar
Mertol: "Sözünün eri ol, verdiğin sözü tut" anlamında kullanılan bir ad.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Mertkal: "Her zaman sözünün eri ol" anlamında kullanılan bir ad.
Merttürk: Sözünün eri Türk.
Merd: Adam. Kişi. İnsan. Erkek. Sözünün eri. Özü sözü doğru olan.
Merdi: (Farsça kökenli )1. Mertlik, erlik. 2. Cesaret, yüreklilik.3. İnsanlık.
Mergup: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Merari: kışkırtmak için acı
Merzuk: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Meron: Askeri
Merab: o kavgalar veya anlaşmazlıklar
Mertkol: Özü, sözü doğru, güvenilir kimse.
Meriç: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir