İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Merziye isminin anlamı: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye. Merziye ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Merziye İsminin Anlamı Nedir? Merziye İsminin AnaliziZeyniye: Süslü.
Ulviye: Yüce, yüksek, gökle ilgili
Hükmiye: Hükümle ilgili, hükme ait, bir karara dayanan.
Arziye: Toprakla ilgili, topraktan yetişen.
Cevriye: 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.Eziyet, sıkıntıyla ilgili olan.
Nadiye: 1. Bağıran, bağırıp çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Radiye: Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Edviye: İlaçlar, devâlar. Mezopotamya ve İran mutfağında kullanılan bir baharat karışımıdır.
Savniye: Koruma, gözetme ile ilgili.
Lamiye: Parıldayan, parlak, parıltılı.
Suphiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili.
Tahliye: Boşaltmak. Boş bırakmak. Serbest bırakmak. Tathir etmek. Temizlemek.
Nevriye: Işıklı, parlak.
Kafiye: Tâbi olan şey. Her şeyin son tarafı. Şiirde mısra sonlarında bulunan sözcüklerin son heceleri arasındaki ses benzerliği, uyak. Halk edebiyatında ayak.
Fecriye: Tan vaktiyle, tan kızıllığıyla ilgili.
Asliye: 1. Seçkin, özel. 2. Esas, temel.
Aliye: Yüce, yüksek
Nuriye: Işıklı, ışıktan gelme
Ferdaniye: Birlik, teklik, eşsizlik.
Ermiye: Dolu yağdıran kasırga bulutları.
Kutbiye: Kutupla ilgili, kutba ilişkin.
Remziye: İşaretle, simgeyle ilgili, simgeli, simgesel.
Keşfiye: 1. Keşifle ilgili. 2. Keşfeden.
Kibariye: 1. Davranış, düşünce, duygu bakımından ince, nazik olan. 2. Seçkin, değerli. 3. Zengin, soylu.
Vehbiye: Tanrı bağışı olan.
Rahiye: Bal arısı.
Uzziye: Allah `ın gücü
Mergube: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Sevdiye: Türkçe "sevdi" sözüne yanlış olarak Arapça dişillik eki getirilerek elde edilen bir ad.
Fevziye: Kurtuluş, zafer ve üstünlükle ilgili olan.
Merza: Bazı internet sitelerinde “Meleklerin Kraliçesi” olarak geçmektedir ancak hiçbir kaynakta bu bilgiyi doğrulatamadık. Bu yüzden ismin uydurma olduğunu düşünüyoruz. Bilgi sahibi olanların bize bilgi vermesi rica olunur.
Bedriye: Ayın ondürdüncü geceki haliyle ilgili
Kaniye: Kanaat eden, fazlasını istemeyen,kanmış,kanaatkar.
Şehriye: 1. Şehirli, kentli. 2. Kibar, ince, nazik.
Sulhiye: Barışa özgü, barışla ilgili, barış.
Rukiye: Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimiz’in kızlarından birinin adıdır.
Sulbiye: Birinin soyundan gelme.
Seniye: Yüksek, yüce.
Fikriye: Düşünce ile fikir ile ilgili
Ganiye: 1. Zengin, varlıklı. 2. Çok hoş. 3. Kadın şarkıcı.
Refiye: Yüksek, yüce. - bk. Refia
Bahriye: Donanma ve denizle ilgili
Hilmiye: Yumuşak huylu, ince nazik kimse.(Arapça)
Sudiye: Yararlı, faydalı, kazançlı.
Takiye: Günahtan, haramdan kaçınan, dinine bağlı kimse.
Semiye: Aynı adı taşıyan, adları aynı olan, adaş.
Meryem: 1. Hz. İsa’nın annesi. 2. Dindar kadın. Dinine bağlı kadın.
Badiye: 1. Çöl, sahra 2. Kır, ova
Zekiye: Anlayışlı, kavrayışlı, zekâ sahibi.
Emriye: Emirle, buyrukla ilgili.
Ümmiye: Okur yazar olmayan kadın
Marziye: Hoşa giden, beğenilen.
Şükriye: Görülen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak
Ayniye: Gözle ilgili olan.
Taliye: 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. 2. Kur’an okuyan.
Huriye: 1. Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat. 2. Cennet kızı. 3. Sevgili. 4. Çok güzel kadın. Sözlük Anlamı: Meşin sırt çantası, dağarcık.
Kudsiye: Kutsal.
Lemiye: Parlayan, ışıldayan.
Hadiye: Hidayete erdiren, doğru yolu gösteren, kılavuz, rehber. Önde giden. Kuran’da geçmektedir ( Araf 186, Furkan 31)
Mehdiye: Doğru yolu bulan, hidayete eren.
Münciye: Kurtarıcı, kurtaran, önder.
Subhiye: Sabah vaktiyle, şafak ile ilgili. - bk. Suphiye
Namiye: 1. Yetişen, büyüyen, artan. 2. Güç kazanma.
Atiye: 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Ünsiye: 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
Beriye: Salim, kurtulmuş, aklanmış, arı, temiz.
Naciye: Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Meran: Yasemin
Gülşadiye: Mutlu, seviçli güzel.
Terbiye: Eğitim, Görgü
Merze: Mercan
Nazmiye: Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımla ilgili
Meral: Meral (Maral) Dişi geyik. Meral (Maral) Dişi geyik
Ümniye: 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Meres: defluxion imposthume
Hamdiye: Allah’ı övmeyle, Allah’a şükretmeyle ilgili.
Sabiye: Küçük kız, kız çocuğu.
Düriye: İnci gibi parlayan, parlak.
Ramiye: Fırlatan, atan.
Raziye: Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen
Kadriye: Değerle ilgili / İtibar, onur
Nasiye: Unutan, unutmuş olan.
Hediye: Armağan, bahşiş
Hıfziye: 1. Saklama, koruma ile ilgili. 2. Ezberleme, akılda tutma.
Şevkiye: Şevkli, neşeli, istekli.
Zihniye: Zihinle, akılla ilgili.
Mariye: Şen’un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed’e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim’in annesi.
Dürriye: İnci gibi parlayan
Adniye: Cennete gitmeye hak kazanmış, cennetlik bayan.
Ruziye: Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Yümniye: Uğurlu, kutlu.
İrfaniye: İrfanla, bilgi ve kültürle ilgili.
İlmiye: Dinî bilimlerle uğraşan kimseler topluluğu.
Resmiye: 1. Devlet tarafından veya devlet adına olan. 2. Alayla, törenle olan. 3. Ciddi.
Türkiye: Türkiye Cumhuriyeti’nin yer aldığı ülke.
Muradiye: İstekli, dileği olan, arzulu kadın. Amacı olan kadın.
Sadiye: Mutlu, uğurlu.
Merzuka: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Merziye: Hoşa giden, beğenilen. - bk. Marziye
Avniye: 1. Yeniçeriler tarafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Merari: kışkırtmak için acı
Merdan: Erkekler, yiğitler, mertler.
Merter: Sözünün eri kimse.
Mergup: Sevilen, beğenilen, aranılan.
Merodach-Baladan: yargısız acı pişmanlık
Mered: asi karar
Merttürk: Sözünün eri Türk.
Merab: o kavgalar veya anlaşmazlıklar
Meriç: Ülkemizin Bulgaristan sınırındaki nehir
Mergen: Usta nişancı.
Mervan: Emevilerin Mervan kolunun adı.
Mert: Sözünün eri, sözünde duran
Mertkol: Özü, sözü doğru, güvenilir kimse.
Mertkal: "Her zaman sözünün eri ol" anlamında kullanılan bir ad.
Meron: Askeri
Sariye: Hz. Ömer’in İran’daki komutanı.Sariye(R.A)
Merzuk: 1. Mutlu. 2. Rızkı verilmiş.
Meremoth: ölüm mür acı
Mertol: "Sözünün eri ol, verdiğin sözü tut" anlamında kullanılan bir ad.
Merd: Adam. Kişi. İnsan. Erkek. Sözünün eri. Özü sözü doğru olan.
Mersin: 1. Yaprakları yaz kış yeşil kalan, beyaz çiçekli bir ağaç. 2. Akdeniz bölgesinde bir şehir.
Meribbaal: Baal, isyan direnir o
Mertkan: Mert soydan gelen kimse.
Merih: Güneş sistemimizdeki 5. gezegen. Dokuz gezegenden biri (Mars)
Mernuş: Eshab-ı Kehf´den - 7 Uyurlar´dan. Efsus ya da Yarpuz denilen bir şehirde Dakyanus (Dakyus) adındaki zalim hükümdar, halkı kendisine ve putlarına tapmaya zorlar. Allah´ın varlığına ve birliğine inanan birkaç genç ise gizlice ibadet ederek bu zalimin buyruğu dışına çıkar. Bunu haber alan Dakyanus´tan kaçan gençler, yolda kendileri gibi inançlı bir çobana rastlar. Çobanın bildiği ve yanında su olan bir mağaraya sığınan yedi kişi, burada uykuya dalar.Bu konu Kuran’da Kehf süresin de geçmektedir. Mernuş, bu 7 kişiden biridir.
Merdi: (Farsça kökenli )1. Mertlik, erlik. 2. Cesaret, yüreklilik.3. İnsanlık.
Mertel: Özü sözü doğru kimse.