İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Mahnur isminin anlamı: Işıklı ay. bk. Mahinur. Mahnur ismi Farsça kökenli bir Kız ismidir.
Mahnur İsminin Anlamı Nedir? Mahnur İsminin AnaliziYurdanur: Yurdun ışığı olan kimse.
Mahsure: Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.
Sedanur: Ses ve ışık, parıltı
Aynur: Ay gibi ışıklı
Mahara: Hızlı, enerjik
Türknur: Aydın olan Türk.
Hoşnur: Güzel ışık.
Neslinur: Aydınlık bir bir soydan gelen. Ayrıca bkz: Nesli ve Nur
Birnur: Parlak, güzel.
İkranur: İkra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile türetilmiş bir isimdir. (Bkz: İkra, Bkz: Nur)
Mahpare: Ay parçası, çok güzel kadın. - bk. Mehpare
Zennur: bk. Zinnur
Tennur: Teni nurlu, aydınlık olan
Mahire: Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Fatmanur: Fatma ve nur kelimelerinden türetilen isim
Jalenur: Kırağı yada çiğ üzerinde parlayan, yansıyan ışık. Jale ve Nur isimlerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Bkz: Jale ve Nur
Beyzanur: Işık saçan nur. Çok beyaz, çok temiz ve nurlu.Nur yüzlü.
Mahperi: Ay gibi, peri kadar güzel.
Safinur: Çok nurlu, çok aydınlık, temiz kimse.
Deryanur: Çok güzel, çok parlak olan.
Şemsinur: Güneş gibi ışık saçan, nur gibi, aydınlık saçan. Şemsi ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşan isim.
Dilnur: Gönlü nurlu.
Şevkinur: Son derece aydın ve parlak.
Mahfer: Ay aydınlığı, ay ışığı.
Şennur: Işık saçan, neşe saçan
Mahmude: Övülmüş, övülmeye değer.
Alanur: Çok renkli parlaklık.
Bennur: Ben nur gibi parlak ve güzelim anlamında kullanılan bir ad.
Halenur: Bazen güneşin ve ayın çevresinde görülen ışıklı daire.
Göknur: Nurlu, ışıklı, aydınlık gökyüzü
Aydanur: Ay gibi güzel ve parlak olan.
Aknur: Nur gibi parlak ve beyaz olan.Beyaz nur.
İsminur: Adı da kendi gibi güzel olan. Nur ismini alan.
İncinur: İnci gibi parlak olan.
Mahınev: Yeni ay, ayça, hilal.
Günnur: Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Doğannur: Nur gibi parlak olarak doğan.
Mahek: Keyifli koku
Sernur: Işık saçan güzellerin önde geleni.
Sabahnur: Sabah ışığı, sabah aydınlığı.
Ferahnur: Aydınlık veren, nur veren.
Maha: vahşi inek
Şafaknur: Şafak aydınlığı.
Nisanur: Aydınlık kadın. Nur yüzlü kadın.
Aylanur: Ayın çeresindeki ışık gibi parlak olan.
Neşenur: Neşeli, sevinçli güzel.
Somnur: Aydınlık, nurlu.
Büşranur: Büşra ve Nur isimlerinden oluşturulan bir isimdir. (Bakınız: Büşra ve Nur) Büşra ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir.
Binnur: Çok nurlu
Şebnur: Gecenin nuru, gecenin ışığı, aydınlığı.
Cemalnur: Nur yüzlü, parlak ve güzel yüzlü. Cemal ve Nur isimlerinin bir araya gelmesiyle oluşmuştur. Bkz: Cemal ve Nur Cemal ve Nur isimleri ayrı ayrı Kuran’da geçmektedir. Bkz: Nahl 6 ve Nur suresi.
Hiranur: Mekke ’ de bulunan Hira Dağı (Cebel-i Nur). Hz. Muhammed (s.a.a)’e ilk vahiy bu dağda iken gelmiş ve Cebrâil isimli vahiy meleğini ilk defa bu dağda gerçek haliyle görmüştür.
Saynur: "Parlak, güzel olarak kabul et" anlamında kullanılan bir ad.
Sanemnur: Put gibi güzel ve parlak kadın.
Nur: Işık, parıltı aydınlık, Allah’ın gönderdiği ışık
Egenur: Aydınlık saçan kimse.
Şahnur: Çok güzel, çok parlak.
Semanur: Nurlu gökyüzü
Güldenur: Gül gibi parlak olan güzel.
Şeymanur: Kıymetli aydınlık, değerli ışık, parıltı. Şeyma ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuş isimdir. (Bkz: Şeyma ve Nur)
Evnur: Eve aydınlık veren.
Mahola: dans
Mahnur: Işıklı ay. bk. Mahinur
Taçnur: Işıktan, nurdan taç.
Zatinur: Aydınlık, nurlu kişi.
Yadenur: Güzel ve parlak hatıra, kutsal hatıra, aydınlık hatıralar.
Bahanur: Güzel ışık, parlayan ışık. Değerli kutsal ışık, kıymetli ışık
Mirnur: Etrafına ışık saçan kadın hükümdar.
Elnur: Elin nuru.
Esranur: Esra ve Nur isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşmuştur. Aniden ve çabuk gelen aydınlık ve ışık anlamındadır.
Sannur: Nurlu, ışıklı, güzel olmasıyla tanınan.
Fernur: Aydınlık, ışık, nur.
Mahbube: Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Tüzenur: Adaletiyle ışık saçan.
Sevginur: Sevgisiyle ışık saçan kimse.
Haticenur: Erken doğan güzel kız çocuğu.
Meleknur: Terbiyeli, uysal, güzel kadın.
Fezanur: Uzay gibi parlak ve aydınlık olan.
Ruhunur: Yanakları parlayan.
Çağnur: Çağın ışık saçan bireyi.
İlknur: İlknur İlk gelen ışık
Mahmure: 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış göz, baygın göz.
Bilgenur: Bilgili ve aydın kimse.
Parlanur: "Nur gibi parla, ışık saç" anlamında kullanılan bir ad.
Şeydanur: Sevgisi nedeniyle çılgına dönmüş güzel.
Ayşenur: Rahat ve huzur içinde yaşayan güzel.
Gülennur: Gülen nur gibi parlak güzel.
Mahri: Enerjik
Selnur: Işık seli.
Sevnur: "Aydınlığı, ışığı sev" anlamında kullanılan bir ad.
Mahira: Enerjik
Mahrur: Hararetli, ateşli.
Teknur: Biricik, ışık saçan güzel.
Yücenur: Aydınlık saçan yüce kimse.
Ruhinur: Nur yüzlü, aydınlık yüzlü.
Bahtınur: Talihli, şanslı, yazgısı parlak olan.
Mahizer: Ayın çok olduğu gece.
Nevinur: Renk renk ışık.
Öznur: Gerçek ışık, ışığı özlü olan
Cemanur: Yüz Nuru/ Güzellik Nuru/ ekleyen : Cemanur DURMUŞ
Mahsut: 1. Hasat edilmiş, ekini biçilmiş. 2. Biçilmiş ekin.
Mahlon: Bir harp af eksikliği
Bilnur: "Ey aydın kimse, bunu bil!" anlamında kullanılan bir ad.
Mahya: Ramazan gecelerinde, camilerde iki minare arasına gerilen ipler üzerine kandil veya elektrik ampulleriyle yazılan yazı veya yapılan resim.
Mahmud: Övülmüş, övülmeye değer. Makam-ı Mahmud: Hz. Muhammed’in en büyük şefaat makamı, cennet.
Mahzun: Hüzünlü, duygulu, üzgün
Mahfi: Gizli, saklı.
Mahi: Mahveden, yok eden.
Zeynur: bk. Zinnur
Mahbup: Sevilen, sevilmiş, sevgili.
Mahfuz: 1. Korunmuş, gözetilmiş. 2. Gizlenmiş, saklanmış.
Konur: 1. Açık san, boz, bozla sarı arası renk. 2. Yanık kırmızı, yağızımsı al. 3. Kimseyi beğenmeyen, gururlu, kibirli. 4. Kahraman, yiğit. 5. Süslü, çalımlı, şık, kurumlu. 6. İnatçı, aksi.
Mahali: Coşkulu değil
Mahmur: 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış göz, baygın göz.
Ernur: AYdınlık saçan, başkalarına yararlı olan kimse.
Mahsun: Güçlendirilmiş, güçlü.
Mahmoud: övdü
Atanur: Atasından aldığı nuru taşıyan
Mahak: Ayın azalan
Mahir: Usta, elinden her iş gelen, Hünerli, becerikli, elinden iş gelen kimse.
Mahli: Coşkulu değil
Mahşer: Toplanma yeri. Kıyamet günü dirilenlerin toplanacakları yer. Büyük kalabalık.
Mahmut: Hamdolunmuş övülmeye değer.
Onur: Şeref, haysiyet, izzet-i nefs
Mahin: Hizmetkar, hizmetçi.
Mahser: Huy, tabiat.
Mahra: 1. Değerli kimse. 2. Elverişli uygun şey.
Zinnur: Nurlu, ışıklı, aydınlık.