İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karima: Noble, cömert

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karissa: Okşamak

Karnaim: boynuzları

Karisa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karessa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Kariina: bulundu

Karmit: Rab `ın bağ

Karmelita: Rab `ın bağ

Karadut: Siyah renkli dut.

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karatün: Karanlık gece.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karasu: Ağır akan su.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karındaş: Kardeş.

Karacan: Esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karim: cömert

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karsten: İsa şöyle bir

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karlu: Karlı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karmel: Bağ

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaduman: Siyah duman.

Karpos: Kâr

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha