İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karessa: çok sevgili

Karnaim: boynuzları

Karisa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmit: Rab `ın bağ

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karakız: Esmer kız.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karis: Grace;

Karissa: Okşamak

Karima: Noble, cömert

Karine: övme

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatün: Karanlık gece.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karmel: Bağ

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaşın: Esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karındaş: Kardeş.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karim: cömert

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kareem: Cömert

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karacan: Esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karlu: Karlı.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaduman: Siyah duman.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karpos: Kâr

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha