İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karis: Grace;

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmit: Rab `ın bağ

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karessa: çok sevgili

Karnaim: boynuzları

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karissa: Okşamak

Kariina: bulundu

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karine: övme

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karındaş: Kardeş.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karsten: İsa şöyle bir

Karatekin: Esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaşın: Esmer.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Kareem: Cömert

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karlık: Kar kuyusu.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karim: cömert

Karpos: Kâr

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karmel: Bağ

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karlu: Karlı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karasu: Ağır akan su.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Bu listede Karyağdı ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha