İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartay isminin anlamı: Yaşlı, pir. Kartay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartay İsminin Anlamı Nedir? Kartay İsminin AnaliziKariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karessa: çok sevgili
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karis: Grace;
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karakız: Esmer kız.
Karyan: karanlık bir
Karine: övme
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karisa: çok sevgili
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karima: Noble, cömert
Karmit: Rab `ın bağ
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karmelita: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Otay: Ateş renginde ay.
Boratay: Fırtına gibi olan kimse.
Karlu: Karlı.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kongurtay: Esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Karmel: Bağ
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Üstay: Ay gibi yüksek, yüce.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Kutay: 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş.
Bulutay: Bulut ve ay.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Tanaltay: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Mengütay: Adı ölümsüzleşmiş kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Göktay: Tek, biricik.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Yahşitay: İyi, güzel kimse.
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Bilgetay: Bilgili kimse.
Kırtay: Saçlarona ak düşmüş kimse.
Karim: cömert
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Sübitay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı. - bk. Subutay
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaşın: Esmer.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karatün: Karanlık gece.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Ertay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Özoktay: Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Baykutay: Zengin. talihli kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karasu: Ağır akan su.
Karaduman: Siyah duman.
Gümüştay: Temiz ve dürüst olan.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Samurtay: Samur ve tay.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Boğatay: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Sabutay: bk. Subutay
İltay: Ülkenin benzersiz insanı.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Erkutay: Uğurlu ayda doğan erkek.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karpos: Kâr
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Alatay: Derisinde benekler olan tay.
Itay: Isle of Palms
Karlık: Kar kuyusu.
Altay: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
İlkutay: Ülkenin mutlusu olan kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karındaş: Kardeş.
Aktay: Beyaz tay.Türkler´de çok kullanılan bir isimdi.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Özaltay: Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Nuratay: Nurlu, ışık saçan tanınmış kimse.