İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartay isminin anlamı: Yaşlı, pir. Kartay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartay İsminin Anlamı Nedir? Kartay İsminin AnaliziKaraca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karisa: çok sevgili
Karakız: Esmer kız.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karissa: Okşamak
Karima: Noble, cömert
Karnaim: boynuzları
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karine: övme
Kariina: bulundu
Karmelita: Rab `ın bağ
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Karessa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Eraltay: Yüce, yüksek değerli kimse.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Baykutay: Zengin. talihli kimse.
Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü
Karaşın: Esmer.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
İlkutay: Ülkenin mutlusu olan kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Karlık: Kar kuyusu.
Mengütay: Adı ölümsüzleşmiş kimse.
Yahşitay: İyi, güzel kimse.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Tuğtay: Tuğ takınmış benzersiz kimse.
Subutay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karlu: Karlı.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Kongurtay: Esmer kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabey: Esmer, yağız bey.
Torumtay: Yırtıcı bir kuş türü.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Sübitay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı. - bk. Subutay
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Otay: Ateş renginde ay.
Aktay: Beyaz tay.Türkler´de çok kullanılan bir isimdi.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Ulutay: Değerli, yüce ve benzersiz kimse.
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Süngütay: Süngü takmış, savaşmaya hazır kimse.
Ertay: Güçlü, kuvvetli kimse.
Alatay: Derisinde benekler olan tay.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Uraltay: Şehirli saygın kişi.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Kocatay: Yaşlı kimse.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Kutay: 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karasal: Kara ile ilgili.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Çiltay: Üzerinde benekler bulunan tay.
Altay: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Göktay: Tek, biricik.
Samurtay: Samur ve tay.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Erkutay: Uğurlu ayda doğan erkek.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Üstay: Ay gibi yüksek, yüce.
Uğurtay: Benzersiz biçimde uğurlu olan kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Özaltay: Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
Itay: Isle of Palms
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Günaltay: Güneş gibi yükseklerde, yüksek makamlarda ışık ve aydınlık saçan.
Bilgetay: Bilgili kimse.
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Kırtay: Saçlarona ak düşmüş kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karaduman: Siyah duman.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karındaş: Kardeş.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Kortay: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Bulutay: Bulut ve ay.
Karsten: İsa şöyle bir
Kareem: Cömert