İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartay isminin anlamı: Yaşlı, pir. Kartay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartay İsminin Anlamı Nedir? Kartay İsminin AnaliziKaryan: karanlık bir
Karis: Grace;
Karissa: Okşamak
Karakız: Esmer kız.
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kariina: bulundu
Karmelita: Rab `ın bağ
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karima: Noble, cömert
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karnaim: boynuzları
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karine: övme
Karisa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karessa: çok sevgili
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Yahşitay: İyi, güzel kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Çintay: Soylu at.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Özaltay: Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karlık: Kar kuyusu.
Karındaş: Kardeş.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Uraltay: Şehirli saygın kişi.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Göktay: Tek, biricik.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Üstay: Ay gibi yüksek, yüce.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Asutay: Hırçın tay.
Itay: Isle of Palms
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Torumtay: Yırtıcı bir kuş türü.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Çağatay: Küçük tay, çocuk gibi sevimli. Çağatay hanlığından olan kimse. Cengiz Hanın oğlu
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
İlkutay: Ülkenin mutlusu olan kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karim: cömert
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Nuratay: Nurlu, ışık saçan tanınmış kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Baykutay: Zengin. talihli kimse.
Mengütay: Adı ölümsüzleşmiş kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Boğatay: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Sabutay: bk. Subutay
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Kocatay: Yaşlı kimse.
Kortay: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Altay: Yüksek orman anlamında. Orta Asya’da bir sıradağ
Sübitay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı. - bk. Subutay
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Karmel: Bağ
İltay: Ülkenin benzersiz insanı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Kartay: Yaşlı, pir.
Gümüştay: Temiz ve dürüst olan.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Tanaltay: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Karacan: Esmer kimse.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karasu: Ağır akan su.
Bilgetay: Bilgili kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kongurtay: Esmer kimse.
Orguntay: Gizlenmiş, saklanmış kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karpos: Kâr
Karabudun: Esmer milletten olan.
Tuğtay: Tuğ takınmış benzersiz kimse.