İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartay isminin anlamı: Yaşlı, pir. Kartay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartay İsminin Anlamı Nedir? Kartay İsminin AnaliziKarisa: çok sevgili
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Kariina: bulundu
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karakız: Esmer kız.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karmit: Rab `ın bağ
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Karis: Grace;
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karine: övme
Karnaim: boynuzları
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karima: Noble, cömert
Karessa: çok sevgili
Karissa: Okşamak
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Biltay: "Bunu bil" anlamında kullanılan bir ad.
Okatay: Tanınmış ok atıcısı.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Süngütay: Süngü takmış, savaşmaya hazır kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Özoktay: Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Kutay: 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. İpek, ipekli kumaş.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Göktay: Tek, biricik.
Itay: Isle of Palms
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karpos: Kâr
Karabudun: Esmer milletten olan.
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karasu: Ağır akan su.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Sabutay: bk. Subutay
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Tay: 1. Eşit, denk, yaşıt. 2. Tek, eşsiz. 3. Yan, taraf. 4. Toy. 5. Atın yavrusu. 6. Çift olan şeyin teki. 7. Çocuk.
Eraltay: Yüce, yüksek değerli kimse.
Karaduman: Siyah duman.
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karlu: Karlı.
Karacan: Esmer kimse.
Canaltay: Özü, ruhu yüce olan kimse.
Çiltay: Üzerinde benekler bulunan tay.
Kareem: Cömert
Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü
Kongurtay: Esmer kimse.
Orguntay: Gizlenmiş, saklanmış kimse.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Çağatay: Küçük tay, çocuk gibi sevimli. Çağatay hanlığından olan kimse. Cengiz Hanın oğlu
Ulutay: Değerli, yüce ve benzersiz kimse.
Samurtay: Samur ve tay.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Bilgütay: Bilgili.
Tuğaltay: Tuğ takınmış değerli, yüce kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Tuğtay: Tuğ takınmış benzersiz kimse.
İltay: Ülkenin benzersiz insanı.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Karluk: Türk boylarından biri.
Kocatay: Yaşlı kimse.
Bulutay: Bulut ve ay.
Bilgetay: Bilgili kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karsten: İsa şöyle bir
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kırtay: Saçlarona ak düşmüş kimse.
Tanaltay: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Günaltay: Güneş gibi yükseklerde, yüksek makamlarda ışık ve aydınlık saçan.
Çintay: Soylu at.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karındaş: Kardeş.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karasal: Kara ile ilgili.
Uğurtay: Benzersiz biçimde uğurlu olan kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karim: cömert
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karatün: Karanlık gece.
Yahşitay: İyi, güzel kimse.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Orkutay: Kutlu, uğurlu şehir.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Kortay: Ateşli, canlı, hareketli kimse.
Otay: Ateş renginde ay.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Baykutay: Zengin. talihli kimse.
Mengütay: Adı ölümsüzleşmiş kimse.
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Karaşın: Esmer.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Özatay: Özü herkesçe tanınan kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.