İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Kartay isminin anlamı: Yaşlı, pir. Kartay ismi Türkçe kökenli bir Erkek ismidir.
Kartay İsminin Anlamı Nedir? Kartay İsminin AnaliziKaris: Grace;
Karima: Noble, cömert
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmit: Rab `ın bağ
Karessa: çok sevgili
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karine: övme
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karisa: çok sevgili
Karyan: karanlık bir
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karmelita: Rab `ın bağ
Karissa: Okşamak
Karakız: Esmer kız.
Karnaim: boynuzları
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Kariina: bulundu
Örtay: Değerli, saygın kişi.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Gümüştay: Temiz ve dürüst olan.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Bilgütay: Bilgili.
Çiltay: Üzerinde benekler bulunan tay.
Karlu: Karlı.
Günaltay: Güneş gibi yükseklerde, yüksek makamlarda ışık ve aydınlık saçan.
Karmel: Bağ
Özaltay: Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
Boratay: Fırtına gibi olan kimse.
Demirtay: Güçlü, kuvvetli, sert kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Eraltay: Yüce, yüksek değerli kimse.
Kareem: Cömert
Köktay: Soylu bir aileden gelen kimse.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Kuntay: Dayanıklı, güçlü ve ay yüzlü. Kunt ve Ay isimlerinin bir araya gelmesi ile oluşan isim.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Tanaltay: Şafak gibi aydınlık hükümdar.
Karasu: Ağır akan su.
İltay: Ülkenin benzersiz insanı.
Alatay: Derisinde benekler olan tay.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Itay: Isle of Palms
Otay: Ateş renginde ay.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Nuratay: Nurlu, ışık saçan tanınmış kimse.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kartay: Yaşlı, pir.
Süngütay: Süngü takmış, savaşmaya hazır kimse.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Samurtay: Samur ve tay.
Boğatay: Güçlü ve kuvvetli kimse.
Öztay: Özü genç olan kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Oktay: Çok hiddetli, kızgın. Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Kırtay: Saçlarona ak düşmüş kimse.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karatekin: Esmer kimse.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Erkutay: Uğurlu ayda doğan erkek.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Aktay: Beyaz tay.Türkler´de çok kullanılan bir isimdi.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Subutay: Tarihte Cengiz Hanın ünlü Moğol generalinin adı.
Torumtay: Yırtıcı bir kuş türü.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Orguntay: Gizlenmiş, saklanmış kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Asutay: Hırçın tay.
Karasal: Kara ile ilgili.
Uztay: Yetenekli, becerikli kimse.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Sabutay: bk. Subutay
Karaşın: Esmer.
Karsten: İsa şöyle bir
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karacan: Esmer kimse.
Kocatay: Yaşlı kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karındaş: Kardeş.
Tuğtay: Tuğ takınmış benzersiz kimse.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Kongurtay: Esmer kimse.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Bulutay: Bulut ve ay.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karluk: Türk boylarından biri.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Çağatay: Küçük tay, çocuk gibi sevimli. Çağatay hanlığından olan kimse. Cengiz Hanın oğlu
Göktay: Tek, biricik.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.