İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Nursu: Parlak ve berrak su gibi temiz ve saf olan.

Karessa: çok sevgili

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karissa: Okşamak

Karadut: Siyah renkli dut.

Karakız: Esmer kız.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karine: övme

Karisa: çok sevgili

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karis: Grace;

Karyan: karanlık bir

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Dersu: Hepsi, kamilen, baştan başa hep (Kaynak Bilinmiyor).

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Bersu: Ber : üzere, üzerine, yukarı mânasındadır. Ayrıca göğüs, sine, bağır, sadır, fayda, hamil, hıfz, yan ve taraf anlamları da vardır ve Su ile birlikte kullanılmaktadır.

Kariina: bulundu

Karmelita: Rab `ın bağ

Birsu: Özel bir su biricik su gibi

Karmit: Rab `ın bağ

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaduman: Siyah duman.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatün: Karanlık gece.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Onursu: Onurlu bir soydan gelen.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karlu: Karlı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Ersu: Yiğitlerin soyundan gelen kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karpos: Kâr

Kartay: Yaşlı, pir.

Karacan: Esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karatekin: Esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karındaş: Kardeş.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karim: cömert

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha