İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Dersu: Hepsi, kamilen, baştan başa hep (Kaynak Bilinmiyor).

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Nursu: Parlak ve berrak su gibi temiz ve saf olan.

Karmit: Rab `ın bağ

Birsu: Özel bir su biricik su gibi

Bersu: Ber : üzere, üzerine, yukarı mânasındadır. Ayrıca göğüs, sine, bağır, sadır, fayda, hamil, hıfz, yan ve taraf anlamları da vardır ve Su ile birlikte kullanılmaktadır.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karissa: Okşamak

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Karis: Grace;

Karisa: çok sevgili

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karakız: Esmer kız.

Karima: Noble, cömert

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Onursu: Onurlu bir soydan gelen.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karim: cömert

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karpos: Kâr

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karındaş: Kardeş.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karmel: Bağ

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karatün: Karanlık gece.

Karasu: Ağır akan su.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karlu: Karlı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Ersu: Yiğitlerin soyundan gelen kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karatekin: Esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha