İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karadut: Siyah renkli dut.

Birsu: Özel bir su biricik su gibi

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karima: Noble, cömert

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Dersu: Hepsi, kamilen, baştan başa hep (Kaynak Bilinmiyor).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karnaim: boynuzları

Karessa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karine: övme

Karissa: Okşamak

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Bersu: Ber : üzere, üzerine, yukarı mânasındadır. Ayrıca göğüs, sine, bağır, sadır, fayda, hamil, hıfz, yan ve taraf anlamları da vardır ve Su ile birlikte kullanılmaktadır.

Karis: Grace;

Nursu: Parlak ve berrak su gibi temiz ve saf olan.

Karmit: Rab `ın bağ

Karmelita: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaşın: Esmer.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karpos: Kâr

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karim: cömert

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karmel: Bağ

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karındaş: Kardeş.

Kartay: Yaşlı, pir.

Kareem: Cömert

Karasu: Ağır akan su.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karatün: Karanlık gece.

Karaduman: Siyah duman.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Onursu: Onurlu bir soydan gelen.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Ersu: Yiğitlerin soyundan gelen kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karlu: Karlı.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Bu listede Karsu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha