İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karsel isminin anlamı: Karın erimesiyle oluşan sel. Karsel ismi Arapça kökenli bir Kız ismidir.
Karsel İsminin Anlamı Nedir? Karsel İsminin AnaliziCansel: Hayat veren su. - Can ve sel kelimelerinden birleşik isim.
Karisa: çok sevgili
Karadut: Siyah renkli dut.
Aysel: Ay gibi parlak ve güzel
Karessa: çok sevgili
Gülsel: Gülle ilgili olan.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Kariina: bulundu
Karmelita: Rab `ın bağ
Nursel: Sel gibi ışık
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Sel: 1. Sürekli yağmurlardan ve eriyen karlardan oluşan taşkın su. 2. Etki ve iz bırakan güçlü durum, davranış.
Karyan: karanlık bir
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karakız: Esmer kız.
Karnaim: boynuzları
Ünsel: Ünü sel gibi aşan
Aksel: “Sel gibi ak” anlamında kullanılan bir ad.
Asel: Arapçada bal anlamına gelmektedir.Cennetteki bal ırmağından bahsederken kullanılmıştır.(Muhammed suresi 15)
Kutsel: Uğur, mutluluk seli. - bk. Kutseli
Karine: övme
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Karima: Noble, cömert
Şansel: Çok tanınmış, çok ünlü kimse.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
İncisel: İnci gibi güzel olan.
Karmit: Rab `ın bağ
Mavisel: Sel gibi coşkun, coşkulu olan.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karis: Grace;
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Günsel: Günle ilgili güne ait
Karissa: Okşamak
Hoşsel: Sel gibi çağlayan güzel.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Hurisel: Güzel, coşkulu kadın.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Egesel: Egeyle ilgili olan.
Karpos: Kâr
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Dinçsel: Güç ve sağlıkla ilgili olan.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Karaşın: Esmer.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karlu: Karlı.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karasu: Ağır akan su.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Ülküsel: Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde olan.
Yersel: Yerle ilgili, yere ait.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Durusel: Saf ve berrak akan sel.
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Tansel: Aydınlığa ait, sabahla ilgili
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Düşünsel: Düşünceyle ilgili, düşünceye dayanan.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karacan: Esmer kimse.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Hepyüksel: "Her zaman gözün yükseklerde olsun, yüksel" anlamında kullanılan bir ad.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karmel: Bağ
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karındaş: Kardeş.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Güçsel: Güçlü, kuvvetli kimse.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Ersel: Yiğitlikle ilgili olan.
Evrensel: 1. Tüm insanlığı ilgilendiren. 2. Dünya ölçüsünde, dünya çapında.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Akansel: 1. Akarsu. 2. Uzun mesafeler geçerek denize dökülen akarsu.
Yussel: Rab ekleyebilir miyim
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Raysel: gül
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Tuğsel: Çokça tuğu olan.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karim: cömert
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Göksel: Gökle ilgili, göğe ait
Karatekin: Esmer kimse.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Veysel: 1.Yoksulluk, muhta?l?k.Asl? ?veys tir. 2.Kurt anlam?nda. Veysel Karan?: Ra?id halifeler d?neminde ?am dan Medine ye gelerek ya?am??, Medine-i M?nevvere de itibarl? bir hayat s?rm??. Hadis-i ?eriflerde ?v?lm?? me?hur veli. S?ffin sava??nda ?ehid oldu?u s?ylenir
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Baransel: Güce, kuvvete ait. Güçsel.
Karsten: İsa şöyle bir
Önsel: Hiçbir denemeye dayanmayan, yalnız akıl yoluyla yapılan.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Mürsel: Yollanmış, gönderilmiş olan
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karlık: Kar kuyusu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Kareem: Cömert
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Yüksel: Manevi anlamda yükselmek, yücelmek
Karaduman: Siyah duman.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Marsel: şanslı, güçlü, güneş ışığı
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karluk: Türk boylarından biri.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Türksel: Coşkulu Türk.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.