İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karren isminin anlamı: Katherine Kısaltma. Saf. Karren ismi İngilizce kökenli bir Kız ismidir.
Karren İsminin Anlamı Nedir? Karren İsminin AnaliziGülveren: Gül veren.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Deren: Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.
Güldüren: Mutlu eden, sevindiren.
Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.
Gülderen: Gül toplayan, gülleri derleyen. Gül-deren.
İmren: Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği. Gıpta.
Karissa: Okşamak
Gülseren: Gül toplayan,gül dağıtan
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.
Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.
Gülören: Gül-ören.
Nurveren: Işık, parlaklık, aydınlık veren.
Peren: Ülker yıldızı.
Karmit: Rab `ın bağ
Karakız: Esmer kız.
Karyan: karanlık bir
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nurseren: Işık seren, aydınlık saçan.
Ceren: Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir. Moğolca ceylan anlamına gelir.
Yaren: Arkadaş, yakın dost.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karis: Grace;
Keren: Duymak
Karadut: Siyah renkli dut.
Koren: bakire
Özderen: Derli toplu kimse.
Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç
Ayceren: Ay gibi güzel ve parlak ceylan.
Püren: 1. Kimi ağaçlarda, yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. 2. Çalılık ve sık otlu yerler. 3. Sarı, kırmızı çiçek açan ufak yapraklı, arıların çok sevdiği bir tür ot. 4. Meşe ağacı filizi.
Güleren: Gül gibi güzel olan dost.
Karine: övme
Karima: Noble, cömert
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Iren: Barış
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Beren: 1. Güçlü, kuvvetli. 2. Akıllı. 3. Tanınmış.4. Kadife kumaş.
Kariina: bulundu
Ecren: Ecir, ücret, mükafat, hediye, karşılık. Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır. Kuran’da 3 ayette geçiyor. (Talak 5, Kalem 46, Müzemmil 20)
Karmelita: Rab `ın bağ
Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı, zeki.
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karessa: çok sevgili
Karisa: çok sevgili
Ayseren: Parlaklık, ışık saçan.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Siren: Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı.
Yediveren: Yılda birkaç kez çiçek açan gül.
Nesteren: Ağustos gülü, yaban gülü.
Karnaim: boynuzları
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Kartay: Yaşlı, pir.
Temren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Güçeren: Güçlü yiğit.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Uzgören: Gerçeği önceden görebilen kimse.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karlu: Karlı.
Jaren: İsrail Jaron Modern varyant 'sevinç çığlığı.'.
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karındaş: Kardeş.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karpos: Kâr
Karasu: Ağır akan su.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Karlık: Kar kuyusu.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karluk: Türk boylarından biri.
Süeren: Güçlü, kuvvetli yiğit.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Tören: Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı.
Eneren: Erenlerin en üstünü, değerlisi.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Tanören: Şafak vaktinde de çalışan kimse.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Horen: Güneş
Alperen: Yiğit, cesur, yürekli kimse,bahadır.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Ayren: Gücü Mountain
Karmel: Bağ
Teceren: Becerikli, tasarruflu.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Elveren: Yardım eden, yardımcı olan.
Eren: Ermiş kişi
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karatekin: Esmer kimse.
Airen: Gücü Mountain
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Karaşın: Esmer.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Ünveren: Tanınmış, ünlü kimse.
Öngören: İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.
Karsten: İsa şöyle bir
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Kareem: Cömert
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
İren: Özgür, hür.
Doren: Hediye
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Çağveren: Yeni bir çağ açan kimse.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Karacan: Esmer kimse.
Üngören: Tanınan, ünlü, meşhur.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Üren: 1. Kurak, susuz yer. 2. Şimşek. 3. Soy.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Tezveren: Çabucak veren.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karim: cömert
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Oren: Çam
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Demren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir. bk. Temren
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.