İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karren isminin anlamı: Katherine Kısaltma. Saf. Karren ismi İngilizce kökenli bir Kız ismidir.
Karren İsminin Anlamı Nedir? Karren İsminin AnaliziYaren: Arkadaş, yakın dost.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Ayceren: Ay gibi güzel ve parlak ceylan.
Karima: Noble, cömert
Ayseren: Parlaklık, ışık saçan.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Nurveren: Işık, parlaklık, aydınlık veren.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Nurseren: Işık seren, aydınlık saçan.
Güldüren: Mutlu eden, sevindiren.
Ecren: Ecir, ücret, mükafat, hediye, karşılık. Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır. Kuran’da 3 ayette geçiyor. (Talak 5, Kalem 46, Müzemmil 20)
Karisa: çok sevgili
Karine: övme
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Gülveren: Gül veren.
Püren: 1. Kimi ağaçlarda, yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. 2. Çalılık ve sık otlu yerler. 3. Sarı, kırmızı çiçek açan ufak yapraklı, arıların çok sevdiği bir tür ot. 4. Meşe ağacı filizi.
Iren: Barış
Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı, zeki.
Ceren: Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir. Moğolca ceylan anlamına gelir.
Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.
Yediveren: Yılda birkaç kez çiçek açan gül.
Karissa: Okşamak
Deren: Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.
Karyan: karanlık bir
Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.
Karis: Grace;
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Karakız: Esmer kız.
Kariina: bulundu
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Siren: Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı.
Karnaim: boynuzları
Nesteren: Ağustos gülü, yaban gülü.
Gülören: Gül-ören.
İmren: Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği. Gıpta.
Beren: 1. Güçlü, kuvvetli. 2. Akıllı. 3. Tanınmış.4. Kadife kumaş.
Keren: Duymak
Gülderen: Gül toplayan, gülleri derleyen. Gül-deren.
Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç
Özderen: Derli toplu kimse.
Gülseren: Gül toplayan,gül dağıtan
Koren: bakire
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Karmelita: Rab `ın bağ
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Karmit: Rab `ın bağ
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Peren: Ülker yıldızı.
Karadut: Siyah renkli dut.
Güleren: Gül gibi güzel olan dost.
Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.
Tezveren: Çabucak veren.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Demren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir. bk. Temren
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Airen: Gücü Mountain
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
Tören: Anma, kutlama gibi amaçlarla yapılan toplantı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Eren: Ermiş kişi
Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.
Üngören: Tanınan, ünlü, meşhur.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Jaren: İsrail Jaron Modern varyant 'sevinç çığlığı.'.
Karaduman: Siyah duman.
Temren: Ok, kargı gibi silahların ucundaki sivri demir.
Oren: Çam
Tanören: Şafak vaktinde de çalışan kimse.
Karmel: Bağ
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karacan: Esmer kimse.
İren: Özgür, hür.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Çağveren: Yeni bir çağ açan kimse.
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Horen: Güneş
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.
Karatekin: Esmer kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Şeren: Çevik, tez canlı.
Canören: Gerçek dost olan.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.
Doren: Hediye
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karlu: Karlı.
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Tezeren: Çabuk ulaşan.
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Süeren: Güçlü, kuvvetli yiğit.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Eneren: Erenlerin en üstünü, değerlisi.
Ünveren: Tanınmış, ünlü kimse.
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.
Güçeren: Güçlü yiğit.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karatün: Karanlık gece.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Karluk: Türk boylarından biri.
Üren: 1. Kurak, susuz yer. 2. Şimşek. 3. Soy.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karabay: Esmer, yağız kimse.
Kareem: Cömert
Teceren: Becerikli, tasarruflu.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Öngören: İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.
Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Özveren: Özveride bulunan, fedakâr kimse.
Karim: cömert
Evren: Kainat, yaratılmışların tümü
Alperen: Yiğit, cesur, yürekli kimse,bahadır.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Uzgören: Gerçeği önceden görebilen kimse.
Karpos: Kâr
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karaşın: Esmer.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Kartay: Yaşlı, pir.
Karsten: İsa şöyle bir
Karabudun: Esmer milletten olan.
Ayren: Gücü Mountain
Güneren: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.