İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?
Karren isminin anlamı: Katherine Kısaltma. Saf. Karren ismi İngilizce kökenli bir Kız ismidir.
Karren İsminin Anlamı Nedir? Karren İsminin AnaliziYediveren: Yılda birkaç kez çiçek açan gül.
Ayceren: Ay gibi güzel ve parlak ceylan.
Güngören: Mutluluk, neşe içinde yaşayan.
Nurveren: Işık, parlaklık, aydınlık veren.
Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.
Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı, zeki.
Gülören: Gül-ören.
Gülseren: Gül toplayan,gül dağıtan
Gülveren: Gül veren.
Beren: 1. Güçlü, kuvvetli. 2. Akıllı. 3. Tanınmış.4. Kadife kumaş.
Kareena: saf, masum, f arkadaşım
Karisa: çok sevgili
Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.
Ecren: Ecir, ücret, mükafat, hediye, karşılık. Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır. Kuran’da 3 ayette geçiyor. (Talak 5, Kalem 46, Müzemmil 20)
Güldüren: Mutlu eden, sevindiren.
Özderen: Derli toplu kimse.
Karmelita: Rab `ın bağ
Günseren: Güneş gibi aydınlık, ışık saçan.
Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).
Karyan: karanlık bir
Karnaim: boynuzları
Karine: övme
Güleren: Gül gibi güzel olan dost.
Keren: Duymak
Seren: Yelken gerilmek üzere direğe çapraz takılan ağaç
Dilderen: Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.
Deren: Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.
Peren: Ülker yıldızı.
Iren: Barış
Ceren: Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir. Moğolca ceylan anlamına gelir.
Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.
Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.
Koren: bakire
Karis: Grace;
Karissa: Okşamak
Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.
Nurseren: Işık seren, aydınlık saçan.
Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.
Karessa: çok sevgili
Karlyn: Freeman, adam, Ahbap
İmren: Görülen bir şeyi veya benzerini edinme isteği. Gıpta.
Ayseren: Parlaklık, ışık saçan.
Yaren: Arkadaş, yakın dost.
Karadut: Siyah renkli dut.
Karmit: Rab `ın bağ
Kariina: bulundu
Püren: 1. Kimi ağaçlarda, yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. 2. Çalılık ve sık otlu yerler. 3. Sarı, kırmızı çiçek açan ufak yapraklı, arıların çok sevdiği bir tür ot. 4. Meşe ağacı filizi.
Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.
Gülderen: Gül toplayan, gülleri derleyen. Gül-deren.
Siren: Üst tarafı kız, alt tarafı balık olduğuna inanılan deniz kızı.
Karakız: Esmer kız.
Nesteren: Ağustos gülü, yaban gülü.
Karima: Noble, cömert
Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.
Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.
Karabudun: Esmer milletten olan.
Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan
Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.
Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.
Karabey: Esmer, yağız bey.
Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.
Güçeren: Güçlü yiğit.
Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.
Üngören: Tanınan, ünlü, meşhur.
Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.
Karaduman: Siyah duman.
Karaçar: Kötü ruhlar.
Tezeren: Çabuk ulaşan.
Karamut: Kara baht, kötü şans.
Uzgören: Gerçeği önceden görebilen kimse.
Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek
Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.
Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.
Oren: Çam
Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Evren: Kainat, yaratılmışların tümü
Tezveren: Çabucak veren.
Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.
Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.
Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan
Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.
Karabükey: Güçlü güreşçi.
Karayağız: Koyu esmer kimse.
Tanören: Şafak vaktinde de çalışan kimse.
Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.
Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.
Ayren: Gücü Mountain
Doren: Hediye
Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.
Karaşın: Esmer.
Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.
Karasu: Ağır akan su.
Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Kartal: Yırtıcı bir tür kuş
Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.
Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.
Jaren: İsrail Jaron Modern varyant 'sevinç çığlığı.'.
Üren: 1. Kurak, susuz yer. 2. Şimşek. 3. Soy.
Karlukhan: Karluk boyunun hanı.
Karlu: Karlı.
Eneren: Erenlerin en üstünü, değerlisi.
Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk
Karaçay: Bir Türk kavminin adı.
Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.
Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.
Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş
Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.
Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.
Teceren: Becerikli, tasarruflu.
Elveren: Yardım eden, yardımcı olan.
Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.
Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.
Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.
Aren: Kum tanesi, ağaç cinsi
Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.
İren: Özgür, hür.
Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.
Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.
Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karatün: Karanlık gece.
Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.
Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.
Karaoğlan: Esmer renkli çocok.
Karim: cömert
Karpos: Kâr
Şeren: Çevik, tez canlı.
Özveren: Özveride bulunan, fedakâr kimse.
Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.
Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.
Canören: Gerçek dost olan.
Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.
Öngören: İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.
Çağveren: Yeni bir çağ açan kimse.
Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.
Karasal: Kara ile ilgili.
Alperen: Yiğit, cesur, yürekli kimse,bahadır.
Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.
Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.
Karakurt: Deneyimli esmer kimse.
Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.
Airen: Gücü Mountain
Karatekin: Esmer kimse.
Ünveren: Tanınmış, ünlü kimse.
Eren: Ermiş kişi
Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.
Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.
Karakan: Bir tür dağ ağacı.
Horen: Güneş
Kartay: Yaşlı, pir.
Güneren: Güneş gibi aydınlık ve ışık saçan yiğit.
Süeren: Güçlü, kuvvetli yiğit.
Karmel: Bağ
Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.