İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karnaim: boynuzları

Karmelita: Rab `ın bağ

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmit: Rab `ın bağ

Kariina: bulundu

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karis: Grace;

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Bu listede Karr ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karatün: Karanlık gece.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karsten: İsa şöyle bir

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karlık: Kar kuyusu.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karlu: Karlı.

Karim: cömert

Karpos: Kâr

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karındaş: Kardeş.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaşın: Esmer.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasu: Ağır akan su.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karatekin: Esmer kimse.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karaduman: Siyah duman.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Bu listede Karr ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha