İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kariina: bulundu

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Karessa: çok sevgili

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karnaim: boynuzları

Karadut: Siyah renkli dut.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karyan: karanlık bir

Gederothaim: çitlerin

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karine: övme

Karis: Grace;

Kibzaim: şehir

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karmit: Rab `ın bağ

Bu listede Karnaim ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karlu: Karlı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatün: Karanlık gece.

Daim: Sürekli, sonsuz.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Ephraim: Çok vruchtvol

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Chushan-Rishathaim: suçlarınız bir siyahlık

Karluk: Türk boylarından biri.

Karim: cömert

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Kaim: 1. Birinin yerine geçen. 2. Bir işte sebat eden, direnen. 3. Ayakta duran.

Efraim: verimli

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Mizraim: çalışmalarda

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Zaim: Kefil.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karmel: Bağ

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Haim: Hayat

Karlık: Kar kuyusu.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karacan: Esmer kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kareem: Cömert

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karpos: Kâr

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karasu: Ağır akan su.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Diblaim: incir küme

Karındaş: Kardeş.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Naim: Uyuyan, uykuda olan

Saim: Oruç tutan, oruçlu

Kartay: Yaşlı, pir.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karaduman: Siyah duman.

Karsten: İsa şöyle bir

Bu listede Karnaim ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha