İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karadut: Siyah renkli dut.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmelita: Rab `ın bağ

Karima: Noble, cömert

Karmit: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karnaim: boynuzları

Karis: Grace;

Karisa: çok sevgili

Kibzaim: şehir

Karissa: Okşamak

Gederothaim: çitlerin

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karessa: çok sevgili

Karakız: Esmer kız.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Bu listede Karnaim ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Naim: Uyuyan, uykuda olan

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karacan: Esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karasu: Ağır akan su.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Diblaim: incir küme

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatün: Karanlık gece.

Zaim: Kefil.

Chushan-Rishathaim: suçlarınız bir siyahlık

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaşın: Esmer.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Daim: Sürekli, sonsuz.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karlu: Karlı.

Karındaş: Kardeş.

Kareem: Cömert

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Haim: Hayat

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Kaim: 1. Birinin yerine geçen. 2. Bir işte sebat eden, direnen. 3. Ayakta duran.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Efraim: verimli

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Saim: Oruç tutan, oruçlu

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karpos: Kâr

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karim: cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Mizraim: çalışmalarda

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karmel: Bağ

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Ephraim: Çok vruchtvol

Bu listede Karnaim ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha