İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Burma: Burularak yapılmış altın bilezik. Halk ağzında Musluk. Halk ağzında Kuru incir. Halk ağzında Eğrilmek için bükülmüş yün

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmit: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karissa: Okşamak

Sırma: Altın yaldızlı, ya da yaldızsız ince gümüş tel

Erma: Savaş tanrıçası. Bütün, tüm.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karis: Grace;

Karessa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karadut: Siyah renkli dut.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karakız: Esmer kız.

Karima: Noble, cömert

Karnaim: boynuzları

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Karmelita: Rab `ın bağ

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karine: övme

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Serma: Soğuk.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karim: cömert

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasu: Ağır akan su.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Kareem: Cömert

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karındaş: Kardeş.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karacan: Esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaduman: Siyah duman.

Karmel: Bağ

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karatekin: Esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaşın: Esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karlu: Karlı.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karpos: Kâr

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha