İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karis: Grace;

Karine: övme

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karima: Noble, cömert

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyan: karanlık bir

Karakız: Esmer kız.

Karmit: Rab `ın bağ

Sırma: Altın yaldızlı, ya da yaldızsız ince gümüş tel

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Karisa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karadut: Siyah renkli dut.

Serma: Soğuk.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Karessa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Burma: Burularak yapılmış altın bilezik. Halk ağzında Musluk. Halk ağzında Kuru incir. Halk ağzında Eğrilmek için bükülmüş yün

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Erma: Savaş tanrıçası. Bütün, tüm.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karasu: Ağır akan su.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kareem: Cömert

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karatün: Karanlık gece.

Karlu: Karlı.

Karındaş: Kardeş.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karacan: Esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karmel: Bağ

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaşın: Esmer.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karpos: Kâr

Karluk: Türk boylarından biri.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karsten: İsa şöyle bir

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karim: cömert

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha