İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Burma: Burularak yapılmış altın bilezik. Halk ağzında Musluk. Halk ağzında Kuru incir. Halk ağzında Eğrilmek için bükülmüş yün

Karnaim: boynuzları

Karine: övme

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karissa: Okşamak

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmelita: Rab `ın bağ

Serma: Soğuk.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karisa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Erma: Savaş tanrıçası. Bütün, tüm.

Sırma: Altın yaldızlı, ya da yaldızsız ince gümüş tel

Karadut: Siyah renkli dut.

Karakız: Esmer kız.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karima: Noble, cömert

Karis: Grace;

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Karessa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaşın: Esmer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karasu: Ağır akan su.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karatekin: Esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karacan: Esmer kimse.

Karındaş: Kardeş.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karmel: Bağ

Karluk: Türk boylarından biri.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karsten: İsa şöyle bir

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kareem: Cömert

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karim: cömert

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karpos: Kâr

Karlu: Karlı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Bu listede Karma ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha