İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karisa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Karissa: Okşamak

Karmelita: Rab `ın bağ

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karnaim: boynuzları

Karine: övme

Karmit: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karyan: karanlık bir

Kariina: bulundu

Karis: Grace;

Karakız: Esmer kız.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Haluk: Herkesle iyi geçinen iyi ahlaklı

Tuluk: bk. Tulum

Karaşın: Esmer.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kareem: Cömert

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karim: cömert

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Oluk: 1. Olgun, olgunlaşmış. 2. Irmak. 3. Çay ve dereden küçük akarsu.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karmel: Bağ

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Kutluk: Uğurlu.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Mutluk: Mutlu.

Yarluk: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf. - bk. Yarlık

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karaduman: Siyah duman.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karpos: Kâr

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karlu: Karlı.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karsten: İsa şöyle bir

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Urluk: 1. Aile, soy sop. 2. Tohum.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karacan: Esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karındaş: Kardeş.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Tuğluk: bk. Tulum

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha