İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmit: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karessa: çok sevgili

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karakız: Esmer kız.

Kariina: bulundu

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karima: Noble, cömert

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karisa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karissa: Okşamak

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karyan: karanlık bir

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karine: övme

Karnaim: boynuzları

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karsten: İsa şöyle bir

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Yarluk: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf. - bk. Yarlık

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karatün: Karanlık gece.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karmel: Bağ

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaduman: Siyah duman.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kareem: Cömert

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karatekin: Esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karim: cömert

Mutluk: Mutlu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Urluk: 1. Aile, soy sop. 2. Tohum.

Tuluk: bk. Tulum

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Oluk: 1. Olgun, olgunlaşmış. 2. Irmak. 3. Çay ve dereden küçük akarsu.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Tuğluk: bk. Tulum

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kutluk: Uğurlu.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacan: Esmer kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karındaş: Kardeş.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karlu: Karlı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karluk: Türk boylarından biri.

Haluk: Herkesle iyi geçinen iyi ahlaklı

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha