İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmit: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karyan: karanlık bir

Karnaim: boynuzları

Kariina: bulundu

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karissa: Okşamak

Karmelita: Rab `ın bağ

Karessa: çok sevgili

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Karisa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Urluk: 1. Aile, soy sop. 2. Tohum.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karpos: Kâr

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karındaş: Kardeş.

Karatekin: Esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Kutluk: Uğurlu.

Karlık: Kar kuyusu.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karsten: İsa şöyle bir

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karim: cömert

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karacan: Esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Kartay: Yaşlı, pir.

Oluk: 1. Olgun, olgunlaşmış. 2. Irmak. 3. Çay ve dereden küçük akarsu.

Karaduman: Siyah duman.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatün: Karanlık gece.

Karluk: Türk boylarından biri.

Mutluk: Mutlu.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karasu: Ağır akan su.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Tuluk: bk. Tulum

Karmel: Bağ

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kareem: Cömert

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Yarluk: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf. - bk. Yarlık

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlu: Karlı.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Haluk: Herkesle iyi geçinen iyi ahlaklı

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Tuğluk: bk. Tulum

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Bu listede Karluk ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha