İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karissa: Okşamak

Kariina: bulundu

Karyan: karanlık bir

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karessa: çok sevgili

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karisa: çok sevgili

Karmelita: Rab `ın bağ

Karis: Grace;

Nurlu: 1. Işıklı, aydınlık, parlak. 2. Saygı uyandıran, temiz.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karima: Noble, cömert

Karmit: Rab `ın bağ

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karakız: Esmer kız.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karine: övme

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karnaim: boynuzları

Bu listede Karlu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karpos: Kâr

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karaşın: Esmer.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karatekin: Esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kareem: Cömert

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karasu: Ağır akan su.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaduman: Siyah duman.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Onurlu: Onurlu, şerefli kimse.

Karim: cömert

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Zorlu: 1. Güzel, çok güzel, iyi. 2. Yakışıklı. 3. Güçlü, dayanıklı. 4. Sert, keskin. 5. Yürekli, cesur. 6. Girgin, girişken.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karlık: Kar kuyusu.

Karlu: Karlı.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karındaş: Kardeş.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karacan: Esmer kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karatün: Karanlık gece.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karmel: Bağ

Bu listede Karlu ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha