İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karnaim: boynuzları

Karis: Grace;

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karine: övme

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Karmit: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Karadut: Siyah renkli dut.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karessa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kareem: Cömert

Karaduman: Siyah duman.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Sağlık: 1. Hasta olmama durumu, esenlik. 2. Güvenilir, inanılır olma durumu.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karındaş: Kardeş.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karatün: Karanlık gece.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karasu: Ağır akan su.

Karaşın: Esmer.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karatekin: Esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Yarlık: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karmel: Bağ

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Salık: 1. Haber, bilgi. 2. Tavsiye.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karpos: Kâr

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karsten: İsa şöyle bir

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karacan: Esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karlu: Karlı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karim: cömert

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Barlık: Varlık, zenginlik.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha