İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Kariina: bulundu

Karadut: Siyah renkli dut.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karissa: Okşamak

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karima: Noble, cömert

Karine: övme

Karakız: Esmer kız.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karis: Grace;

Karyan: karanlık bir

Karessa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karisa: çok sevgili

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karnaim: boynuzları

Karmit: Rab `ın bağ

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karmel: Bağ

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Sağlık: 1. Hasta olmama durumu, esenlik. 2. Güvenilir, inanılır olma durumu.

Karatekin: Esmer kimse.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karsten: İsa şöyle bir

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karlu: Karlı.

Karındaş: Kardeş.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Yarlık: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Salık: 1. Haber, bilgi. 2. Tavsiye.

Karaduman: Siyah duman.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Barlık: Varlık, zenginlik.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Kareem: Cömert

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karim: cömert

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karlık: Kar kuyusu.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karasu: Ağır akan su.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karpos: Kâr

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha