İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karissa: Okşamak

Kariina: bulundu

Karakız: Esmer kız.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karisa: çok sevgili

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karima: Noble, cömert

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karyan: karanlık bir

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karmelita: Rab `ın bağ

Karine: övme

Karmit: Rab `ın bağ

Karnaim: boynuzları

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karadut: Siyah renkli dut.

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karlık: Kar kuyusu.

Karlu: Karlı.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karpos: Kâr

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karatekin: Esmer kimse.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karim: cömert

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Barlık: Varlık, zenginlik.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karmel: Bağ

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Sağlık: 1. Hasta olmama durumu, esenlik. 2. Güvenilir, inanılır olma durumu.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karaşın: Esmer.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Salık: 1. Haber, bilgi. 2. Tavsiye.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Kareem: Cömert

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karasu: Ağır akan su.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karındaş: Kardeş.

Karaduman: Siyah duman.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karsten: İsa şöyle bir

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Yarlık: 1. Buyruk, ferman. 2. Yasa, kanun. 3. Yoksul. 4. Bağış, lütuf.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karluk: Türk boylarından biri.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karacan: Esmer kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Bu listede Karlık ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha