İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmit: Rab `ın bağ

Karisa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Kariina: bulundu

Karakız: Esmer kız.

Karessa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karissa: Okşamak

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karnaim: boynuzları

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karima: Noble, cömert

Karyan: karanlık bir

Karmelita: Rab `ın bağ

Bu listede Karındaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karluk: Türk boylarından biri.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karasu: Ağır akan su.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlık: Kar kuyusu.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karındaş: Kardeş.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Gündaş: AYnı günde doğan. bk. Gündeş

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Bağdaş: Yakın arkadaş, dost.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Südaş: Silah arkadaşı.

Kareem: Cömert

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Boydaş: Aynı boyda olan.

Taydaş: Yaşıt, akran.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karlu: Karlı.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karim: cömert

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Beydaş: Adil, doğru.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karsten: İsa şöyle bir

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karaduman: Siyah duman.

Yaşdaş: Yaşıt, akran.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karaşın: Esmer.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karatün: Karanlık gece.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karatekin: Esmer kimse.

Dadaş: 1. Erkek kardeş. 2. Yiğit, delikanlı, babayiğit kimse. 3. Mert, cesur. 4. Arkadaş, dost.

Karmel: Bağ

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Yoldaş: 1. Arkadaş, dost, yol arkadaşı. 2. Ortak bir görüşü benimseyenlerden her biri.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Arkadaş: 1. Birbirlerine karşı sevgi ve anlayış gösteren kimselerden her biri. 2. Bir ortamda birlikte bulunanlardan her biri.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Soydaş: Aynı soydan olan kimse.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Koldaş: 1. Bir işi birlikte yapan kimseler, ortak. 2. Yardımcı, arkadaş.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karpos: Kâr

Karacan: Esmer kimse.

Bu listede Karındaş ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha