İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Shari: Düz

Sari:

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karadut: Siyah renkli dut.

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karis: Grace;

Karakız: Esmer kız.

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karissa: Okşamak

Karessa: çok sevgili

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karmelita: Rab `ın bağ

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karmit: Rab `ın bağ

Anamari: Stil veya acı

Karisa: çok sevgili

Karima: Noble, cömert

Karyan: karanlık bir

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Kariina: bulundu

Karine: övme

Karnaim: boynuzları

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karaşın: Esmer.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Ahbari: Haber veren, ri­vayet eden.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karatekin: Esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Makari: deniz

Karaduman: Siyah duman.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karsten: İsa şöyle bir

Karlu: Karlı.

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karluk: Türk boylarından biri.

Abdülbari: Yaratan, yaratıcı Allah ın kulu. Bari ismi, Al­lah ın isimlerindendir. Abd takısı al­madan kullanılmaz. Yaratan, yaratıcı olan Allah ın kulu.

Kamari: kutsal ateş

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karim: cömert

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karasal: Kara ile ilgili.

Mari: mercanköşk (bitki). Ayrıca Mercanköşk Ot sucuk ya da olarak da bilinir

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Merari: kışkırtmak için acı

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Süvari: 1. Atlı. 2. Gemi kaptanı.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Ari: (a:ri:)

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Ensari: Yardımcılardan olan kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Yesari: 1. Sol, solla ilgili, sol tarafa ait. 2. Zenginlikle ilgili.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karındaş: Kardeş.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlık: Kar kuyusu.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karasu: Ağır akan su.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karpos: Kâr

Karmel: Bağ

Bari: Allah

Karatün: Karanlık gece.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kareem: Cömert

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha