İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Shari: Düz

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karima: Noble, cömert

Anamari: Stil veya acı

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Kariina: bulundu

Sari:

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Karmit: Rab `ın bağ

Karadut: Siyah renkli dut.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karine: övme

Karisa: çok sevgili

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karessa: çok sevgili

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karissa: Okşamak

Karis: Grace;

Karnaim: boynuzları

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Karakız: Esmer kız.

Karyan: karanlık bir

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karatekin: Esmer kimse.

Ahbari: Haber veren, ri­vayet eden.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Süvari: 1. Atlı. 2. Gemi kaptanı.

Ensari: Yardımcılardan olan kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Ari: (a:ri:)

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karpos: Kâr

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Karındaş: Kardeş.

Karim: cömert

Kareem: Cömert

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karluk: Türk boylarından biri.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kartay: Yaşlı, pir.

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Mari: mercanköşk (bitki). Ayrıca Mercanköşk Ot sucuk ya da olarak da bilinir

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasal: Kara ile ilgili.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Kamari: kutsal ateş

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Makari: deniz

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Abdülbari: Yaratan, yaratıcı Allah ın kulu. Bari ismi, Al­lah ın isimlerindendir. Abd takısı al­madan kullanılmaz. Yaratan, yaratıcı olan Allah ın kulu.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karaduman: Siyah duman.

Karsten: İsa şöyle bir

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karlu: Karlı.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karacan: Esmer kimse.

Karaşın: Esmer.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Bari: Allah

Karmel: Bağ

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Karasu: Ağır akan su.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Yesari: 1. Sol, solla ilgili, sol tarafa ait. 2. Zenginlikle ilgili.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Merari: kışkırtmak için acı

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karlık: Kar kuyusu.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karatün: Karanlık gece.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Zeynep Ecrin Esila Sude Eymen Elif Erva Zehra Mina Mihrimah Azra Eslem Tuana Aleyna Arya Talha