İsminize en uygun ismi bulmak ister misiniz?

Karyan: karanlık bir

Karye: Köy. Kasabadan küçük olan yerleşim yeri. Kuran’da bir çok ayette geçmektedir (Örn: Bakara 58, 259).

Karanfil: Güzel renkli çiçekler açan bir süs bitkisi.

Karnaim: boynuzları

Sari:

Karakız: Esmer kız.

Karisa: çok sevgili

Karlyn: Freeman, adam, Ahbap

Karima: Noble, cömert

Kariina: bulundu

Karissa: Okşamak

Shari: Düz

Kardan: Kar gibi, ak, beyaz, temiz, saf.

Karsel: Karın erimesiyle oluşan sel.

Karyağdı: Karlı günde doğan beyaz tenli kız çocuklarına verilen bir ad.

Karsu: Kar suyu, baharda dağların zirvesinden eriyerek akan su.

Karine: övme

Karadut: Siyah renkli dut.

Karessa: çok sevgili

Karis: Grace;

Karmelita: Rab `ın bağ

Karmit: Rab `ın bağ

Karmen: Kırmızböceğinden elde edilen parlak kırmızı saydam boya ve bu boyanın rengi.

Kareena: saf, masum, f arkadaşım

Karaca: 1. Geyikgillerden, boynuzları küçük ve çatallı bir av hayvanı. 2. Esmer.

Anamari: Stil veya acı

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

Ahbari: Haber veren, ri­vayet eden.

Karatan: Şafak sökmeden önceki alaca karanlık.

Karmel: Bağ

Karasal: Kara ile ilgili.

Merari: kışkırtmak için acı

Karatün: Karanlık gece.

Karataş: Siyah taş, hacerülesvet.

Karık: 1. Bağ ve bahçelerde sebze ekmek için ayrılan bölümler. 2. Karışık, karışmış.

Karatekin: Esmer kimse.

Ensari: Yardımcılardan olan kimse.

Karabükey: Güçlü güreşçi.

Karim: cömert

Mari: mercanköşk (bitki). Ayrıca Mercanköşk Ot sucuk ya da olarak da bilinir

Kartay: Yaşlı, pir.

Karaçay: Bir Türk kavminin adı.

Karcan: Esmer kimse. bk. Karacan

Karabaş: 1. Hiç evlenmemiş erkek, bekâr. 2. Evlenmeyen rahip. 3. Kışa dayanıklı sert buğday.

Karhan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.- bk. Karahan

Kartekin: Kar gibi saf, temiz kimse.

Karamürsel: 1. Marmara Denizi kıyılarında işleyen küçük teknelere verilen ad. 2. Marmara bölgesinde Kocaeli’nin ilçe merkezi.

Karacı: 1. Gönül alan. 2. Gözetleyici.

Karadeniz: Türkiye´nin kuzeyindeki büyük deniz.

Kargı: 1. Eskiden silah olarak kullanılan, ucu sivri demirli, ağaçtan yapılmış uzun sırık. 2. Kamış, saz.

Karakan: Bir tür dağ ağacı.

Karındaş: Kardeş.

Karabuğra: Deve gibi boylu boslu olan kimse.

Makari: deniz

Karayağız: Koyu esmer kimse.

Karabudun: Esmer milletten olan.

Karabatak: 1. Balıkla beslenen, gagası uzun ve sivri kara tüylü bir deniz kuşu. 2. Geleceğini düşünmeden yaşayan, savurgan.

Kargın: 1. Taşkın su. 2. Bol, çok. 3. Doymuş, tok. 4. Erimiş buz ve kar parçalarının oluşturduğu akarsu. 5. Çağlayan.

Karaalp: Esmer, kara yağız yiğit.

Karabay: Esmer, yağız kimse.

Karabörü: İşini iyi bilen esmer kimse.

Karasungur: Soğukkanlı, sakin esmer kimse.

Karaer: Kara yağız, esmer yiğit.

Karaçelik: Kuvvetli, güçlü esmer kimse.

Karabulut: Koyu esmer renkte büyük yağmur bulutu.

Karakoç: Delikanlı, yiğit esmer kimse.

Karsten: İsa şöyle bir

Karaörs: Kuvveti, güçlü kimse.

Karaşın: Esmer.

Süvari: 1. Atlı. 2. Gemi kaptanı.

Karakucak: 1. Sarılma, kucaklama, kavrama, tutuşma. 2. En eski Türk güreş biçimi.

Karakuş: Kartal cinsindan kuşlara verilen genel ad.

Karabet: Yakınlık, hısımlık, akrabalık.

Karabey: Esmer, yağız bey.

Karluk: Türk boylarından biri.

Yesari: 1. Sol, solla ilgili, sol tarafa ait. 2. Zenginlikle ilgili.

Karacakurt: Yaşlı ve deneyimli esmer kimse.

Karadağ: Bulutlarla kaplı dağ.

Karaoğlan: Esmer renkli çocok.

Karatay: Anadolu Selçuklu devlet adamı.

Karaduman: Siyah duman.

Karahan: Tarihte bazı kavimlerde hanlara verilen san.

Karasüyek: Eski Türklerde soylular karşıtı olan halk katmanı.

Karasu: Ağır akan su.

Karakoca: 1. Saçı sakalı ağarmayan yaşlı adam. 2. Büyümeden yaşlanan kavruk ağaç.

Kara: 1. En koyu renk, siyah. 2. Zenci, esmer.

Kardeş: 1. Aynı ana babadan doğmuş veya ana babadan biri ayrı olan çocukların birbirine göre adı. 2. Çok yakın arkadaş, dost.

Karaçar: Kötü ruhlar.

Bari: Allah

Karabuğday: Tohumları için yetiştirilen bir yıllık bitki.

Karlukhan: Karluk boyunun hanı.

Karlu: Karlı.

Karayel: Kuzeybatıdan esen, genellikle soğuk yel.

Karpos: Kâr

Karan: 1. Kahraman, yürekli. 2. Karanlık.

Karun: Çok zengin kimse. Kur’an’da kendisinden çok zengin olarak söz edilen ve bütün mal varlığı bir anda yok olan kişi. Kuran’da Ankebut 24, Mu’min 39, Kasas 76 ve 79. ayetlerde geçer.

Karakurt: Deneyimli esmer kimse.

Karapet: Güneş ışıklarının efendisi, güneş

Karaboğa: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karapars: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kareem: Cömert

Karin: Yakın. Yakınında olan. Yakın dost. Nail olan. Hısım komşu. Kuran’da geçmektedir. (Kaf 23-27). Japonca anime ve manga serisi Naruto’da kurgusal bir karakterdir.

Karaman: 1. Esmer, kara yağız insan. 2. Güneybatıdan esen yel.

Karanalp: Kara yağız, kahraman yiğit.

Abdülbari: Yaratan, yaratıcı Allah ın kulu. Bari ismi, Al­lah ın isimlerindendir. Abd takısı al­madan kullanılmaz. Yaratan, yaratıcı olan Allah ın kulu.

Karademir: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Karakaş: Gür ve kara kaşları olan kimse.

Karlık: Kar kuyusu.

Karakalpak: Orta Asya´da yaşayan bir Türk boyu.

Karamuk: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı.

Kardelen: Karda yaşayabilen çiçek

Karadoğan: Esmer olarak dünyaya gelen.

Karacan: Esmer kimse.

Ari: (a:ri:)

Kamari: kutsal ateş

Karakoyun: Uysal, ılımlı esmer kimse.

Karamık: Dağlarda kendi kendine biten ve ilkbaharda çiçek açan, saçma büyüklüğünde, üzüm biçiminde meyveleri olan dikenli bir bitki, çalı. - bk. Karamuk

Karanbay: Kahraman, yürekli kimse.

Karamut: Kara baht, kötü şans.

Karacabey: 1. Esmer bey. 2. Kahramanlığıyla ün salmış bir Türk komutanı.

Kartal: Yırtıcı bir tür kuş

Karakaya: Güçlü, kuvvetli esmer kimse.

Kargınalp: Coşkulu, taşkın, hareketli yiğit.

Bu listede Kari ismine uygun kız isimleri listelenmektedir. İsim hakkında daha fazla bilgi almak için ismin detayına bakabilirsiniz.

zeynep ecrin esila sude eymen elif erva zehra mina mihrimah azra eslem tuana aleyna arya nazende miray talha